บทที่ 705

เย่เมิ่งเหยียนทำเสียงไม่พอใจ : "จะได้ยังไงล่ะ? ผู้ชายของเย่เมิ่งเหยียน ไม่สามารถขายหน้าได้ ฉันจะต้องทำให้คุณกลายเป็นคนที่หล่อที่สุดในงาน! ฉันอยากให้ทุกคนเห็นว่า คุณคือผู้ชายของฉัน!"

จุดประสงค์ของเย่เมิ่งเหยียนชัดเจนมาก

ก็คือต้องการประกาศอำนาจอธิปไตยต่อหน้าหนิงชิงเฉิง

ทำให้หนิงชิงเฉิงรู้ว่า หยางเฟิงคือผู้ชายของเธอ

และไม่ว่าผู้หญิงคนไหน ก็อย่าได้คิดที่จะแย่งหยางเฟิงไปจากมือเธอ!

หยางเฟิงฝืนยิ้มเจื่อนๆ อย่างจนใจ

ดูเหมือนว่าผู้หญิงนั้น ในกรณีที่ขอบเขตของจิตสำนึกถูกกระตุ้นขึ้นมาแล้ว จะพูดโอเวอร์เกินจริงยิ่งกว่าผู้ชายซะอีก!

"เราไปกันเถอะ!"

หยางเฟิงจัดปลายแขนเสื้อทั้งสองข้างอย่างลวกๆ

และจูงมือเล็กๆ ของเย่เมิ่งเหยียน เดินไปทางโรงแรม

ถึงแม้ว่าจะกลับเข้าเมืองมาเกือบปีแล้ว

แต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ก็คุ้นชินกับการใช้ชีวิตในค่ายทหาร

ทำให้กิริยาวาจาของหยางเฟิง ยังคงเปล่งประกายด้วยพลังภายในของความแข็งแกร่งทรงพลัง

ไม่ได้พบเห็นบ่อยๆ

อย่างน้อยๆ สำหรับชายหนุ่มคนหนึ่ง เป็นการยากมากที่จะบ่มเพาะพลังภายในออกมาได้

โอ๊ย!

ทันใดนั้น

เมื่อใกล้จะถึงหน้าประตูโรงแรม

ชายหนุ่มคนหนึ่ง ก็ชนเย่เมิ่งเหยียนอย่างไม่มีเหตุผล

เย่เมิ่งเหยียนเจ็บปวดจนต้องทำเสียงฮึดฮัด

"ตาคุณบอดหรือยังไง? กล้าดียังไงมาชนฉัน!"

เย่เมิ่งเหยียนยังไม่ทันได้พูดอะไร

อีกฝ่ายกลับด่าอย่างสาดเสียเทเสีย

ทันทีหลังจากนั้น

ดวงตาของหยุนเฟยฉาง ก็สว่างขึ้นทันที!

เย่เมิ่งเหยียนในวันนี้ พูดได้ว่าเป็นการแต่งตัวออกงานอย่างเลิศหรู

สวมชุดราตรีสีขาวที่จัดทำขึ้นมาอย่างดีที่สุด แต่งหน้าอย่างประณีต อวดแผ่นหลังอันขาวนวล และต้นขาที่เรียบเนียน

โดยเฉพาะภาพลักษณ์ที่ดูมีเสน่ห์ไร้เดียงสา แทบอดรนทนไม่ไหวที่จะให้คนกอดเธอไว้ในอ้อมแขน และกอดจูบลูบคลำอย่างดุเดือด

คนทั้งคน ราวกับนางฟ้า เปล่งประกายไปทั้งตัว!

อย่างไรเสีย

คืนนี้ต้องเผชิญหน้ากับหนิงชิงเฉิง

เย่เมิ่งเหยียนไม่อยากอยู่ต่อหน้าหนิงชิงเฉิงแล้ว ถูกเธอเอาชนะได้!

และหยุนเฟยฉางในเวลานี้

มองมาที่เย่เมิ่งเหยียน