บทที่ 737

ซิ่ว!

ซิ่ว!

เงาสองคนรีบพุ่งไปอย่างเร็ว

“ใครบุกรุกกุ่ยเหมินต้องตาย!”

ทั้งสองคนต่างถือดาบยาวและตะโกนเสียงดัง

สองคนนี้เป็นคนของกุ่ยเหมินที่ดูแลที่นี่

เขาเปล่งพลังที่แข็งแกร่งออกมา

ที่น่าประหลาดใจคือแดนครึ่งปรมาจารย์!

แค่คนเฝ้าประตูเป็นนักบู๊แดนครึ่งปรมาจารย์

กุ่ยเหมินนี้ช่างน่ากลัวยิ่งนัก!

ไม่มีใครคาดคิดว่า กุ่ยเหมินที่ลึกลับหาที่เปรียบไม่ได้จะซ่อนอยู่ในเขาลึกแห่งนี้

ไม่แปลกที่ไม่มีใครหามันเจอ!

หลายปีที่ผ่านมากุ่ยเหมินปราศจากเรื่องเลวร้าย

ไม่รู้ว่ามีกี่สำนักพรรคที่ต้องการกำจัดมัน

อย่างไรก็ตามไม่มีใครรู้ว่าศูนย์ของกุ่ยเหมินอยู่ที่ไหน

ทุกการโจมตีกุ่ยเหมินไม่เคยประสบความสำเร็จ

เมื่อเวลาผ่านไปกุ่ยเหมินได้กลายเป็นสิ่งต้องห้าม

ไม่มีใครกล้ายั่วยุ!

ผู้คุมกฎสิบสีหน้าเย็นชาและด่าเสียงดัง: “ไอ้พวกตาบอด ไม่เห็นหรือว่าคือเขาลูกนี้?”

เขาอารมณ์ไม่ดีแต่แรก ตอนนี้มีอีกสองคนที่ไม่ดูตาม้าตาเรือมาทำให้ซวย

เขาจะไม่โกรธได้อย่างไร?

“ข้าน้อยคารวะผู้คุมกฎสิบ!”

เมื่อเห็นว่าเป็นผู้คุมกฎสิบ

ผู้คุมทั้งสองคุกเข่าลงทันทีและพูดดด้วยท่าทางหวาดกลัว

กุ่ยเหมินเข้มงวดเรื่องชนชั้น

พวกเขาเป็นแค่ผู้คุมธรรมดาสองคน

ผู้คุมกฎสิบต้องการฆ่าพวกเขา พวกเขาไม่อาจต้านทานเลย

อย่างไรก็ตามผู้คุมกฎสิบไม่สนใจพวกเขามากนัก

ฉันเห็นเขาถอนหายใจอย่างเย็นชาและพุ่งเข้าไปในทางเดิน

หลังจากที่ผู้คุมกฎสิบจากไป

ผู้คุมทั้งสองถอนหายใจด้วยความโล่งอกและลุกขึ้น

แต่ทว่าตอนนี้หลังของพวกเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ