บทที่ 745

เย่เมิ่งเหยียนเอียงหน้าถามด้วยความสงสัย

“หรือคุณคิดว่าสามีของคุณประคองไม่ถึงสองชั่วโมงเหรอ?”

“อย่าพูดเหลวไหล ผมทนไม่ไหวแล้วเริ่มกันเลย!”

พูดจบ

หยางเฟิงรีบวิ่งกระโจนเข้ามาราวกับเสือที่หิวโหย

ทันใดนั้นทั้งห้องทำงานเต็มไปด้วยความสุดที่ไร้ขอบเขต

สองชั่วมองผ่านไป ...

หลังจากสองชั่วโมง

เย่เมิ่งเหยียนบ่นขณะจัดเสื้อผ้าของเธอ: "ที่รัก คุณดูสิเสื้อผ้าของฉันยับหมดแล้ว! ถ้าพนักงานพวกนั้นเห็นฉันคงหัวเราะตายแน่!"

เรื่องนี้หยางเฟิงนี้รีบร้อนจริงๆ

ทำเรื่องแบบนี้กลางวันแสกๆและยังเป็นในห้องทำงานของเขาเอง

แต่คิดๆดูแล้วก็ตื่นเต้นกว่าปกติจริงๆ

หยางเฟิงกำลังนอนอยู่บนโซฟาพร้อมกับบุหรี่ในปากของเขา

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วยิ้มเรียบๆ: “แล้วยังไงล่ะที่รัก คราวหน้าเราจะทำอะไรที่ตื่นเต้นกว่านี้”

อะไร

และยังที่ตื่นเต้นยิ่งกว่านี้!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้หัวใจของเย่เมิ่งเหยียนเต้นแรงไม่หยุด!

ขณะที่หยางเฟิงกำลังพลอดรักกับเย่เมิ่งเหยียนในห้องทำงาน

เปี้ยนเหลียง จงโจว

เริ่นเทียนสิง! ! !

เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสและหนีกลับไปที่ศูนย์พันธมิตร

กลับไปที่ศูนย์พันธมิตร

เริ่นเทียนสิงสั่งปิดห้องทันที ห้ามให้ใครมารบกวน!

ขณะเดียวกันข่าวความพ่ายแพ้ของศูนย์พันธมิตรบู๊ในตงไห่ก็แพร่กระจายไปยังจงโจวเช่นกัน

ทันใดนั้นทั้งศูนย์พันธมิตรบู๊ก็ตื่นตระหนก

สิ่งที่ทำให้แย่ลงกว่าเดิมคือ

ชิงเฉิงกรุ๊ปโจมตีอุตสาหกรรมหลักของศูนย์พันธมิตรบู๊อย่างจริงจัง

เพียงไม่กี่วัน

อุตสาหกรรมตกต่างๆของศูนย์พันธมิตรบู๊ตกไปอยู่ในมือของชิงเฉิงกรุ๊ป

เนื่องจากการต่อสู้ครั้งนี้ในตงไห่ ศูนย์พันธมิตรบู๊สูญเสียผู้บริหารระดับสูงไปมาก

นอกจากนี้หลังจากที่เริ่นเทียนสิงกลับมาก็เก็บตัวเงียบ

ทำให้ทั้งศูนย์พันธมิตรบู๊ไร้ผู้นำ!

ศัตรูที่เกลียดชังศูนย์พันธมิตรบู๊เมื่อเห็นสถานการณ์นี้ก็โจมตีทันที

ไม่นานศูนย์พันธมิตรบู๊ก็สั่นคลอน