บทที่ 753

บนเรือนร่างของเขา มีแม่นางที่ใส่เสื้อผ้าหลุดลุ่ยกำลังอมอะไรบางอย่าง

ที่แท้ก็เพียงแค่ไดอารี่ของจางหมิง

ในขณะเดียวกัน เขาก็ต้องดูแลคนรักของเขาด้วย

ในฐานะที่ผู้นำอาวุโสของสถาบันวิจัย

ดูแลคนรักเพียงหนึ่งคนคงมิใช่เรื่องใหญ่อะไร?

ยังไงเสียทุกๆปีบริษัทเหล่านั้นก็หักเงินเขาเป็นจำนวนหลายล้านอยู่แล้ว

ปัง!

ทันใดนั้นเอง

ในช่วงเวลานั้นเอง !

เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

จางหมิงตกใจจนบ่นพึมพำ

เดินสะเปะสะปะ

เลขาเงยหน้าขึ้นมาสีหน้าพลางพูดว่า “ที่รัก ทำไมคุณเสร็จเร็วจัง?”

เมื่อได้ยินดังนั้น

จางหมิงสีหน้าอับอายพลันกลายเป็นความโกรธ

เฟียะ!

เขาตบไปที่หน้าของเลขาอย่างแรง พลางตะโกนว่า “หลีกไปทางอื่นซะ”

เลขาเอามือจับหน้าของตนเองไม่กล้าพูดให้มากความ ขยับกายาไปอยู่ด้านข้าง

จางหมิงถึงเงยหน้าขึ้นมา พลางตะโกนด่าไปว่า “ไอ้สารเลวตัวไหนว่ะ ถึงกล้ามาเคาะประตูสำนักงานข้าได้”

จางหมิงโมโหหนักมาก

กำลังทำเรื่องเช่นนี้อยู่ แต่กลับถูกคนรบกวน

ไม่เพียงรบกวนความสนใจของเขา

และยังอาจจะองคชาติเสื่อม

ในเวลานี้ ในใจของเขารู้สึกโกรธเคืองยิ่งนัก

ไม่ว่าใครหน้าไหน

วันนี้เขาต้องสั่งสอนฝ่ายตรงข้ามอย่างหนักให้จงได้

“ปู่ของเจ้าเอง!”

เมื่อเห็นเฉินตงเดินเข้ามา

ด้านหลังของเขา มีชายร่างกำยำจำนวนนับร้อยใส่ชุดสไตล์ตะวันตกสีดำตามหลังเข้ามา

จางหมิงสีหน้าเปลี่ยนไป

เมื่อเห็นท่าทางวางอำนาจเช่นนี้ เขารู้ดีว่า ผู้มาเยือนนั้นไม่ใช่คนที่เขาจะทำร้ายได้เลย

เขารีบยิ้มต้อนรับพลางถามว่า “ไม่ทราบว่านายท่านคือ..... มาหาข้ามีธุระอะไรรึ?”

“ฮึ！”

เฉินตงถอนหายใจอย่างประชดประชันพลางพูดว่าว่า “ ข้าเป็นใคร เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะล่วงรู้ได้”

“ ข้าถามหน่อย เมื่อครู่คนของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปมาหาเจ้าใช่หรือไม่?”

ถ้าหากไม่ใช่ภารกิจของหยางเฟิง

เฉินตงคงจะไม่เดินทางมาเอง

ผู้อาวุโสของสถาบันวิจัยอะไรกัน?

ในสายตาของเขาก็แค่คนไร้ค่าคนหนึ่ง

เขาใช้เพียงนิ้วเดียวก็สามารถบบีบขยี้ให้เขาตายได้

ยังจะมาถามชื่อของตนเองอีก