บทที่ 762

ฝูงชนวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นาๆ จนเกิดเป็นเสียงดังเอะอะขึ้นมา

ใบหน้าของเย่เมิ่งเหยียนเต็มไปด้วยความกังวล

เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้อย่างไร？

งานแถลงข่าวเปิดตัวที่ฉันทุ่มเทแรงกายแรงใจจัดเตรียมมาอย่างดีจะจบเห่ลงแบบนี้หรือ？

สวีโหย่วหรงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

เงินหนึ่งร้อยล้านบาทของตัวเองไม่ได้เสียเปล่าอยากที่คิดไว้เลย

เป็นไปไม่ได้ที่เฟิงเมิ่งกรุ๊ปจะฉายโฆษณาได้

เพราะเธอสั่งให้ฟ่านเจี้ยนลบมันทิ้งไปแล้ว

"ฮ่าๆๆๆ"

ทันใดนั้น

สวีโหย่วหรงหัวเราะเสียงดัง "นี่ ขอดิฉันพูดกับฝั่งตรงข้ามด้วย นี่เป็นโฆษณาที่จัดเตรียมโดยเฟิงเมิ่งกรุ๊ปของพวกคุณหรือ？"

“น่าขายหน้า ช่างน่าอับอายขายขี้หน้าจริงๆ!”

สวีโหย่วหรงเกลียดชังหยางเฟิงเข้ากระดูกดำ

โดยปกติก็มักจะทำสีหน้าแย่ๆใส่เย่เมิ่งเหยียนอยู่แล้ว

แต่แม้จะเป็นเวลาแบบนี้หล่อนก็ยังจะพูดจาเลวร้ายใส่อีก

เย่เมิ่งเหยียนโกรธจนต้องกัดฟันกรอด

"เห้อ!"

สวีโหย่วหรงจงใจถอนหายใจ "ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ทำไมพวกเราไม่มารับชมโฆษณาของชิงเฉิงกรุ๊ปก่อนล่ะ!"

“เอาล่ะ มารับชมของชิงเฉิงกรุ๊ปกันก่อน!”

“พอฉันเห็นเฟิงเมิ่งกรุ๊ปแล้ว ก็เป็นได้แค่พวกสิบแปดมงกุฎละนะ!”

"นี่มันหลอกลวงกันชัดๆ นี่มันคือการหลอกลวงผู้บริโภคอย่างพวกเรา "

เพียงชั่วพริบตา

ทุกคนต่างก็หันเหความสนใจมายังสวีโหย่วหรงอีกครั้ง

กล้องของนักข่าวทั้งหมดมุ่งเป้าไปยังจอภาพขนาดใหญ่ที่อยู่ทางด้านหลังของสวีโหย่วหรง

นี่เป็นการถ่ายทอดสดทั่วโลก!

ตราบใดที่สวีโหย่วหรงเป็นผู้ลงมือจัดการ สถานการณ์ก็จะต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

เย่เมิ่งเหยียนรู้สึกร้อนรนเล็กน้อย

สถานที่จัดแสดงดันเกิดปัญหา ความสนใจของทุกคนก็ถูกเบี่ยงเบนไปยังชิงเฉิงกรุ๊ปอีก

หากชิงเฉิงกรุ๊ปได้ออกอากาศโฆษณาก่อน

หากพวกเขาไม่ทำอะไรเลย

ก็มีแต่ต้องแพ้！

การแข่งขันบนเวทีเดียวกันที่ศัตรูมีเล่ห์เหลี่ยมแต่ทางเรากลับไร้กลยุทธ นี่เป็นข้อห้ามหลักในการทำธุรกิจนี้