บทที่ 775

ฟ่านเจี้ยนปิดใบหน้าที่แดงก่ำของตนเอง ภายในใจก็รู้สึกหวาดกลัว

เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงคำพูดของหยางเฟิง

ว่าพอตนเองถึงเมืองก่าง ก็จะต้องพบกับเรื่องนี้

หลังจากที่มุ่งเข้าไปอีก

ก็บอกว่าอันตรายถึงแก่ชีวิตจริงๆ!

จงโจวแห่งนี้ เป็นถ้ำเสือบึงมังกรจริงๆ!

ไม่รอให้ฟ่านเจี้ยนได้คิดมาก

กลุ่มคนก็จับพวกเขาเอาไป

หลังจากที่จับฟ่านเจี้ยนไป

ชายหนุ่มก็หยิบมือถือออกมา และต่อสายโทรศัพท์หนึ่ง

"ท่านพ่อ ทุกอย่างราบรื่นดีครับ!"

"เฉิงเอ๋อร์ คุณทำได้ดีมาก!"

ชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น เขาก็คือลูกชายของเฉินเป่ยเสวียนผู้นำตระกูลเฉิน ชื่อเฉินเฉิง!

เฉินเฉิง ไม่ใช่แค่ทายาทคนต่อไปของตระกูลเฉินเท่านั้น

ในขณะเดียวกัน ก็เป็นผู้รับผิดชอบของตระกูลเฉินในการลงมือบัญชาการเมืองก่างอีกด้วย

ถึงเขาจะยังหนุ่ม แต่ก็เป็นมือที่โหดเหี้ยม เมืองก่างได้ถูกพัฒนาให้เป็นฐานของตนเอง

พอฟ่านเจี้ยนมาถึงเมืองก่าง เขาก็ได้รับข่าว!

เมืองก่างแห่งนี้ คืออาณาบริเวณของตระกูลเฉิน

และตระกูลเฉิน ก็ไปขอพึ่งพาอาศัยตระกูลหนิงอีก!

คนของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปอยากจะเข้ามา

ก็คงอยากตายแล้วจริงๆ

หลังจากวางสายโทรศัพท์

มุมปากของเฉินเฉิงก็แสดงการยิ้มเยาะเล็กน้อย แล้วพูดพึมพำกับตัวเองว่า: "เฟิงเมิ่งกรุ๊ปอะไร? หากกล้าเข้ามาในเมืองก่าง ฉันก็จะทำให้พวกแกมาแล้วไม่ได้กลับอีกเลย!"

……

กริ๊งๆ!

เช้าตรู่ วันที่สอง

เย่เมิ่งเหยียนก็ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงเรียกเข้า

"อะไรนะ? ฟ่านเจี้ยนถูกคนจับตัวไปแล้ว! สินค้าของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปของพวกเราก็ถูกอายัดแล้ว!"

หลังจากรับสายโทรศัพท์

เย่เมิ่งเหยียนก็ตกใจจนหน้าถอดสี!

ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้!

ต่อให้ฝันเธอก็ไม่คาดคิด

ฟ่านเจี้ยนเพิ่งจะไปจงโจวได้วันเดียว ยังไม่ได้ทำอะไรทั้งสิ้น ก็ถูกจับตัวไปแล้วเหรอ?

นี่มันเรื่องอะไรกัน!