บทที่ 784

หลังจากที่ได้ยินว่าตระกูลเฉินส่งมอบให้เฟิงเมิ่งกรุ๊ป

หนิงชิงเฉิงสูญเสียความสงบนิ่งในอดีตไป คนทั้งคนเปลี่ยนเป็นโมโหเดือดดาล

เพราะเฟิงเมิ่งกรุ๊ปยึดเมืองก่างไปแล้ว

นี่แสดงให้เห็นว่า เฟิงเมิ่งกรุ๊ปได้เปิดประตูของจงโจวแล้ว

และที่สำคัญที่สุดคือ เฟิงเมิ่งกรุ๊ปจะมีฐานที่มั่นอยู่ในจงโจว

นี่คือสิ่งที่หนิงชิงเฉิงจะไม่ยอมเห็นอย่างแน่นอน

"สวะ! ไอ้พวกสวะ!"

"เฉิยเป่ยเสวียน ไอ้สารเลวคนนี้! แกรับปากกับฉันไม่ใช่เหรอว่าจะขัดขวางเฟิงเมิ่งกรุ๊ปจากเมืองก่าง? แกทำได้ยังไง?"

"น่าโมโหจริงๆ!"

เห็นหนิงชิงเฉิงกำลังคร่ำครวญ

สวีโหย่วหรงที่อยู่ข้างๆ ก็ไม่กล้าก้าวไปข้างหน้าเลย

ยังคงเป็นครั้งแรก ที่เธอเห็นหนิงชิงเฉิงยั้งสติไม่อยู่เช่นนี้

หนิงชิงเฉิงหันกลับมา จ้องมองเธอแล้วเอ่ยถามว่า : "เฉินเป่ยเสวียนล่ะ? เขาอยู่ที่ไหน?"

สวีโหย่วหรงกล่าวอย่างตัวสั่นงันงก : "ผู้นำตระกูลเฉินบอกว่าเขาป่วยอยู่ ไม่สามารถมาได้ค่ะ!"

"ข้อแก้ตัว! ข้อแก้ตัวทั้งนั้น! ฉันว่าเขาไม่กล้ามาที่นี่มากกว่า!"

หลังจากได้ระบายอารมณ์ออกมาแล้ว

หนิงชิงเฉิงกลับมาสงบดังเดิม

เธอกล่าวอย่างไม่พอใจ : "ส่งคำสั่งการของฉันออกไป ให้แบนอุตสาหกรรมของตระกูลเฉินในจงโจวให้หมด!"

"ฉันต้องบอกกับทุกคนว่า การหักหลังฉันว่าท้ายที่สุดแล้วจะมีจุดจบอย่างไร!"

"ค่ะ!"

สวีโหย่วหรงกล่าวพร้อมพยักหน้า

และที่ตระกูลเฉิน

ภายในช่วงเวลาอันสั้น ไม่เพียงแค่สูญเสียเมืองก่างอาณาเขตที่สำคัญแห่งนี้ไป

ยังต้องเผชิญกับการถูกแบนของชิงเฉิงกรุ๊ปด้วย

ทันใดนั้น

ตระกูลเฉินก็เสียหายย่อยยับ

จากตระกูลอันดับรองของจงโจว ตกต่ำลงจนกลายเป็นตระกูลอันดับสามไปโดยสิ้นเชิง