บทที่ 813

ได้ยินสินค้าของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปกินแล้วทำให้คนตาย

ลูกค้าสองสามคนในนั้นที่เพิ่งแย่งสินค้ามาได้ แต่ละคนต่างก็มีสีหน้าที่ขาวซีด

เหมือนที่ถือในมือไม่ใช่สินค้าแต่เป็นระเบิดลูกหนึ่งที่กำหนดเวลาอย่างนั้น

“พ่อค้าชั่ว！ คืนชีวิตพวกพ้องของฉันมา！”

“วันนี้ถ้าหากไม่ให้คำอธิบายกับพวกเรา พวกเราก็พังร้านของแกแล้ว！”

“อะไรเฟิงเมิ่งกรุ๊ป？ ฉันดูก็คือบริษัทหลอกลวงแห่งหนึ่ง！”

“ทุกคนต่างก็ไม่ต้องเชื่อเฟิงเมิ่งกรุ๊ปแห่งนี้ สินค้าที่พวกเขาขายคนกินแล้วตาย！”

ลูกน้องเหล่านั้นที่หวางเปียวพามาก็โวยวายขึ้นมาแล้วทันที

ลูกค้าคนอื่น ๆ เห็นสภาพการณ์นี้แล้วก็ทยอยสงสัยในคุณภาพสินค้าของเฟิงเมิ่งกรุ๊ป

“คืนสินค้า！”

“หลอกลวง รีบคืนสินค้า！”

“พวกแกพ่อค้าชั่วเหล่านี้ต้องไม่ตายดี！”

ในพริบตากลุ่มคนทั้งหมดเต็มไปด้วยความโกรธ

สินค้าอันหนึ่งที่คนกินแล้วตาย ใครยังกล้าจ่ายเงินไปซื้อ？

ในสถานการณ์นั้นก็วุ่นวายขึ้นมาในทันที

หัวหน้าร้านมองเห็นที่นี่ ร้อนรนเกือบจะร้องไห้แล้ว

ถูกหวางเปียวและคนอื่น ๆ ทำอย่างนี้ ทำจนพวกเขาไม่มีวิธีที่จะทำธุรกิจต่อไปได้แล้ว

มองเห็นเรื่องถูกตัวเองทำให้ใหญ่โตแล้ว

มุมปากของหวางเปียวก็เปิดเผยรอยยิ้มที่ภาคภูมิใจออกมา

พอเขาสะบัดมือพูด“พวกพ้อง พังร้านนี้ให้ฉันแล้ว！”

ภายใต้เสียงคำสั่งหนึ่ง

ลูกน้องนับร้อยก็บุกเข้ามาในทันทีแล้ว สะบัดไม้กระบองที่อยู่ในมือทุบพังไปทั่วทั้งร้านแล้ว

“อย่าทุบ！ อย่าทุบนะ！”

“ขอร้องพวกคุณ อย่าทุบแล้ว！”

หัวหน้าร้านมองเห็นที่นี่ก็พูดอ้อนวอนอย่างร้อนรน

แต่เดิมทีก็ไม่มีประโยชน์

วันนี้ที่หวางเปียวและคนอื่น ๆ มาก็คือเพื่อสร้างความวุ่นวาย

เรื่องวุ่นวายยิ่งมากยิ่งดี

พวกเขาจะเป็นไปได้ยังไงที่จะไม่ทุบ？

“ฮ่า ๆ ๆ ！”

สวีโหย่วหรงยืนที่บาร์พักผ่อนแห่งหนึ่งชั้นสองตรงข้าม มองทั้งหมดที่เกิดขึ้นด้านล่างจากหน้าต่างที่กั้นอยู่

หล่อนหัวเราะเสียงดังอย่างได้ใจว่า“หยางเฟิงอ่ะหยางเฟิง นี่เพิ่งเป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้นรอร้านค้าทั้งหมดของพวกแกปะทุปัญหาคุณภาพ ฉันจะดูว่าเฟิงเมิ่งกรุ๊ปของพวกแกยังจะอธิบายยังไง！”