บทที่ 816

ได้ยินคำพูดนี้

ทันใดนั้นหยางเฟิงก็ยิ้มแล้ว

เขาเคยเจอคนไร้ยางอาย

แต่ไม่เคยเจอหวางเปียวที่หน้าไม่อายอย่างนี้！

ยังคบเพื่อนต่างวัย？

สัตว์ พี่พ่อแกสิ！

แกคนชนิดนี้กระทั่งเพื่อนต่างก็ไม่มี ยังจะมีคบเพื่อนต่างวัยด้วยเหรอ？

แต่หยางเฟิงก็ไม่ได้โต้แย้งหวางเปียว

เขาหันเดินไปทางหวางเปียวพูดว่า“นายไม่ใช่พูดว่าพวกพ้องของนายกินสินค้าเฟิงเมิ่งกรุ๊ปของพวกเราแล้วถูกพิษตายเหรอ？ นายเอาสินค้าเฟิงเมิ่งกรุ๊ปที่นายซื้อมาให้ฉัน！”

“อ๊ะ？ นายต้องการทำอะไร？”

หวางเปียวตะลึงเล็กน้อย

ตอนนี้เขาคือกลัวหยางเฟิงคนนี้แล้วจริง ๆ

พอดูก็รู้ คนเลวคนนี้ไม่ใช่คนที่หาเรื่องได้ง่ายอะไร

หยางเฟิงไม่ได้พูดมากกับหวางเปียว แย่งเอาสินค้าที่อยู่ในมือของเขาไปทันที

“ทุกคนดูให้ดี ๆ นะนี่ก็คือสินค้าของหมอนี่ที่ซื้อมาจากเฟิงเมิ่งกรุ๊ปของพวกเรา”

“เขาพูดว่าสินค้าเฟิงเมิ่งกรุ๊ปของพวกเรากินแล้วคนตาย วันนี้ผมกลับต้องการดูสิว่าสรุปแล้วสินค้าของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปพวกเราจะกินแล้วตายหรือเปล่า？”

พูดจบคำพูดนี้

หยางเฟิงบิดฝาออกแล้วก็เทใส่ลงในปากของตัวเองคำใหญ่

มองเห็นที่นี่

หวางเปียวทันใดนั้นก็ตะลึงแล้ว

ไม่เพียงหวางเปียวตะลึง คนที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็ตะลึงแล้ว

ทุกคนต่างก็คิดไม่ถึงหยางเฟิงจะกล้าดื่มลงไปเลยทันที

หรือว่าเขาก็ไม่กลัวดื่มแล้วตายเหรอ？

เพียงเห็นหลังหยางเฟิงดื่มลงไป สีหน้าก็เป็นปกติ

“พวกคุณไม่ใช่พูดว่าสินค้าเฟิงเมิ่งกรุ๊ปของพวกเรากินแล้วจะตายเหรอ？”

“ทุกคนดูผมมีปัญหาอะไรหรือเปล่า？”

“นี่……”

สักพักกลุ่มคนที่ล้อมดูอยู่รอบ ๆ เธอดูฉันฉันดูเธอ ต่างก็ไม่รู้ควรจะพูดอะไรดีแล้ว

“ทุกคนอย่าฟังเขาพูดจามั่วสั่ว พวกพ้องของฉันคือกินสินค้าของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปถูกพิษตายจริง ๆ ！”

หวางเปียวยืนไม่อยู่แล้ว ยืนออกมาพูดเสียงดังทันที

ตอนนี้ไม่ว่าหยางเฟิงพูดยังไง

ถึงยังไงเขาก็ยืนยันหนักแน่น พวกพ้องของตัวเองก็คือกินสินค้าของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปแล้วตาย！