บทที่ 821

“แต่ไม่ต้องห่วง ผมจะไม่ฆ่าคุณ”

ได้ยินดังนั้น

สวีโหย่วหรงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เหมือนว่าหยางเฟิงยังคงกลัวตระกูลหนิงอยู่

แต่ก็ไม่น่าแปลกใจตระกูลหนิงเป็นตระกูลมหาเศรษฐีในจงโจว

เขยแต่งเข้าธรรมดาอย่างหยางเฟิงจะต้านทานได้อย่างไร?

ยังไม่ทันที่สวี่โหย่วหรงจะถอนหายใจด้วยความโล่งอกอย่างเต็มที่

รอยยิ้มอันชั่วร้ายก็ปรากฏขึ้นบนหน้าหยางเฟิง

“ถึงผมจะไม่ฆ่าคุณ แต่ผมจะให้บทเรียนที่คุณไม่มีวันลืม!”

พูดจบหยางเฟิงขว้างมีดคมเล่มหนึ่ไปหน้าหวางเปียว

“ไป ทำให้หน้าเธอเสียโฉม!”

"ข้า?"

หวางเปียวมองมีดบนพื้นด้วยท่าทางเหลือเชื่อ

เขาไม่คิดว่าหยางเฟิงจะให้เขาทำลายหน้าของสวี่โหย่วหรงได้จริงๆหรือ?

สวี่โหย่วหรงเป็นคนของตระกูลหนิง

ถ้าเขาทำให้เธอเสียโฉมนั่นเท่ากับรนหาที่ตายไม่ใช่หรือ?

“แกกล้าเหรอ?”

เมื่อเห็นสีหน้าที่ลังเลของ หวางเปียว

หยางเฟิงพูดด้วยสีหน้าดุร้าย: “ถ้าแกไม่กล้า งั้นฉันคงต้องฆ่าแก!”

เมื่อได้ยินคำพูดของหยางเฟิงหวางเปียว ก็ตัวสั่น

เขาไม่สงสัยเลยว่าสิ่งที่หยางเฟิงพูดนั้นไม่ใช่เรื่องโกหก!

เพราะหยางเฟิงเป็นปีศาจ!

คิดถึงตรงนี้หวางเปียวตัวสั่นและหยิบมีดที่แหลมคมขึ้นจากพื้น

“หยางเฟิง แกมันบ้าไปแล้ว!”

“แกกล้าทำให้ฉันเสียโฉม!”

“แกทำแบบนี้ ไม่กลัวว่าคุณหนูใหญ่แก้แค้นหรือ?”

สวี่โหย่วหรงตกตะลึงและกรีดร้องขึ้นมา!

หยางเฟิงกล้าให้ หวางเปียว ทำลายหน้าของเธอ?

เขาบ้าเหรอ?

หยางเฟิงมันเป็นคนบ้า!

หยางเฟิงนั่งบนโซฟาโดยไม่สนใจคำพูดของสวี่โหย่วหรง

เขาสูบบุหรี่และมอง หวางเปียว: "ทำไมยังไม่ลงมือ จะมัวชักช้าทำไม?"

ได้ยินดังนั้น

หวางเปียวหายใจเข้าลึก ๆ

ต๊อก!

ต๊อก!