บทที่ 827

หยางเฟิงมหเฟ่านเจี้ยนตรวจสอบทันที

ไม่นานก็ตรวจพบว่า

พบสินค้าลอกเลียนแบบจากขายของตัวแทนจำหน่ายทางเหนือของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปสิบกว่าคน!

หยางเฟิงไม่ลังเลและให้เสือขาวไปจับคนพวกนี้ทันที

"เอาล่ะ! ผมไม่อยากจะเสียเวลากับพวกคุณ!"

"บอกมาว่าใครให้ของปลอมแปลงเหล่านี้กับพวกคุณ!"

“ผมขอเตือนให้คุณพูดออกมาโดยดี อย่าบังคับให้ผมลงมือ มิฉะนั้นพวกคุณจะเสียใจ!”

ต้องการจัดการวิกฤตการปลอมแปลงสินค้าของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปในครั้งนี้

ก่อนอื่นต้องหาแหล่งที่มาของปลอมแปลงก่อน

หากต้องการค้นหาแหล่งที่มาของสินค้าปลอม ต้องลงมือจากตัวแทนจำหน่ายพวกนี้

เมื่อได้ยินคำพูดของหยางเฟิง

ตัวแทนจำหน่ายสิบกว่าคนมองหน้ากันไปมาโดยไม่พูดอะไรสักคำ

ให้พวกเขาสารภาพตอนนี้ ก็เท่ากับให้พวกเขายอมรับว่าขายของปลอมไม่ใช่หรือ?

เมื่อยอมรับว่าตัวเองขายของปลอม

เฟิงเมิ่งกรุ๊ปคงปลดการเป็นตัวแทนจำหน่ายอย่างแน่นอน

ตอนนี้สินค้าของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปเป็นสินค้าขายดีในตลาดภาคเหนือ และกล่าวได้ว่ามีเงินไหลเข้าทุกวัน!

พวกเขาจะปล่อยเงินหลุดมือได้อย่างไร?

เมื่อเห็นสถานการณ์ดังนี้

หยางเฟิงหัวเราะเย้ยและกล่าวว่า: "ถ้าอย่างนั้น อย่าหาว่าผมไม่เกรงใจ!"

พูดจบเขาก็หันไปหาเสือขาวแล้วพูดว่า “เสือขาว ที่เหลือก็ให้นายจัดการ!”

ในเมื่อหยางเฟิงกล้าจับพวกเขามา

แสดงว่าในมือของเขามีหลักฐานเพียงพอ

ไม่พูด ก็คิดว่าเขาไม่มีทางจัดการพวกเขาจริงๆเหรอ?

น่าหัวเราะ!

เสือขาวยิ้มและกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพอย่ากังวล ปล่อยคนพวกนี้ให้ข้า ข้ารับรองว่าจะทำให้พวกเขาพูดออกมาโดยดี”

เมื่อได้ยินเช่นนี้หยางเฟิงก็หลับตาและไม่ได้พูดอะไรอีก

ในเมื่อมีเสือขาวลงมือ จะปากแข็งแค่ไหนก็งัดออกมาได้!

เสือขาวเดินไปข้างหน้าและถามอย่างดุดัน "ให้โอกาสพวกแกครั้งสุดท้าย ใครเป็นคนให้ของปลอมกับพวกแก?"

ทั้งสิบกว่าคนมองหน้ากันด้วยความตกใจและไม่มีใครพูดอะไรสักคำ

ดังคำกล่าวที่ว่ากฎหมายไม่ลงโทษคน

พวกเขาก็ไม่เชื่อว่าเสือขาวจะทำร้ายพวกเขาสิบกว่าคนจริงๆ!