บทที่ 833

หยางเฟิงได้ทิ้งความทรงจำที่เลวร้ายไว้ในใจของเขา

ตอนนี้มาเจอหยางเฟิงอีกครั้ง

ขาของเฉินเฉิงสั่นไม่หยุด “ทำไมนายน้อยเฉินเหมือนไม่ต้อนรับฉัน?”

หยางเฟิงหยอกล้อและมองเฉินเฉิงแล้วโบกมือ: "เข้ามา เอาตัวเข้ามา!"

พูดเสร็จ เสือขาวพาก็เฉินหมิงเดินเข้ามา

จากนั้นเขาก็โยนเฉินหมิงลงบนพื้น

อ๊ะ!

ทันใดนั้นเฉินหมิงก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

เมื่อเห็นเฉินหมิงเฉินเฉิงก็หน้าซีด

เขารู้ว่าเรื่องที่เขากำลังขายสินค้าปลอมถูกหยางเฟิงจับได้แล้ว

หยางเฟิงเฉินเฉิงเหมือนจะยิ้มแต่ไม่ยิ้ม “เป็นอะไร ตอนนี้นายน้อยเฉินรู้แล้วใช่ไหมว่าฉันมาที่นี่ทำไม?”

“นายน้อยเฉิน ดูเหมือนว่าบทเรียนครั้งที่แล้วในเมืองท่ายังไม่มากพอ คุณยังคงกล้าผลิตสินค้าปลอมของเฟิงเมิ่งกรุ๊ป คุณกำลังรนหาที่ตายใช่ไหม?”

“นายน้อย! นายน้อย!”

ขณะนี้เมื่อเห็นเฉินเฉิงเฉินหมิงรีบเข้าไปราวกับเห็นผู้ช่วยชีวิต

“ไอ้สวะ เรื่องแค่นี้แกยังทำไม่ได้ ฉันจะเอาแกไว้ทำไม”

เฉินเฉิงโมโหและเตะเขาอย่างแรง

"ไสหัวออกไปจากที่นี่!"

ทันใดนั้นถูกเตะออกไป

เฉินเฉิงหันมาและจ้องหยางเฟิงเขม็ง เขาสูดหายใจเข้าลึกๆและพูดว่า “ถูกต้อง! ฉันให้คนผลิตสินค้าปลอมของเฟิงเมิ่งกรุ๊ป หยางเฟิงแกต้องการอะไรกันแน่”

เรื่องมาถึงวันนี้เฉินเฉิงรู้ดีว่าถึงแม้เขาจะปฏิเสธมันก็ไร้ประโยชน์

เมื่อเป็นเช่นนี้เขายอมรับเสียดีกว่า

“แปะแปะแปะ!”

หยางเฟิงปรบมือสองสามครั้งแล้วยิ้มอย่างเรียบๆ: "ดี! ใจกล้า! ในเมื่อแกกล้ายอมรับ ก็พูดง่ายหน่อย แกต้องชดใช้ความเสียหายให้เฟิงเมิ่งกรุ๊ปของเรา!"

ขณะที่พูดหยางเฟิงก็หันไปมองเสือขาวและถามว่า "เสือขาว บอกมาว่าสินค้าลอกเลียนแบบของตระกูลเฉินได้สร้างความเสียหายให้กับเฟิงเมิ่งกรุ๊ปของเราเท่าไหร่"

ได้ยินดังนั้น

เสือขาวเข้าใจทันทียิ้มและพูดว่า “หมื่นล้าน!”