บทที่ 861

เขาเกลียดหนิงชิงเฉิงใจจืดใจดำเกลียดที่เธอไม่สนใจพี่น้อง!

“เอาล่ะ พอได้แล้ว!”

ตอนนี้หนิงเหลยถิงทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว

เขาดุหนิงหวูเชว: "หวูเชวแกทำผิดเองยังขอให้น้องสาวไปขอร้องหยางเฟิง แกหาเรื่องใส่ตัวเองไม่ใช่หรือ？"

"พ่อ……"

ไม่ทันที่หนิงหวูเชวจะพูดจบ

หนิงเหล่ยถิงตะโกนเสียงดัง: “ออกไปจากที่นี่ นับตั้งแต่นี้ไม่อนุญาตให้แกออกจากบ้านตระกูลหนิงตั้งแต่วันนี้!”

หนิงหวูเชวกัดฟัน

แต่คราวนี้เขาไม่มีอะไรจะทำ

เขายืนขึ้นเหลือบมองหนิงชิงเฉิงอย่างมุ่งร้ายแล้ววิ่งไปทางประตู!

มองหลังหนิงหวูเชวที่เดินออกไป

หนิงเหลยถิงถอนหายใจเบาๆเหมือนตัวเขาแก่ลงสิบปี

ครั้งหนึ่งเขาเคยคาดหวังกับหนิงหวูเชวไว้มาก

ไม่คิดว่าหนิงหวูเชวทำให้เขาผิดหวังมากขนาดนี้

ดูแล้วตระกูลหนิงในอนาคตคงต้องฝากไว้ในมือหนิงชิงเฉิง

หนิงเหลยถิงหันไปมองหนิงชิงเฉิงและกล่าวว่า "ชิงเฉิงพ่อคิดว่าแกควรไปหาหยางเฟิง!"

“พ่อคะ พ่อขอให้หนูไปหาพี่เฟิงทำไม หนูบอกแล้วว่าพี่เฟิงไม่ฟังหนูเลย...”

ไม่ทันหนิงชิงเฉิงจะพูดจบหนิงเหลยถิงก็พูดขัดจังหวะ

เขาพูดอย่างเคร่งขรึม: "ชิงเฉิง แกรู้ไหมว่าชิงเฉิงกรุ๊ปมีความหมายกับตระกูลหนิงของเราอย่างไร？"

“แม้ว่ามองผิวเผินชิงเฉิงกรุ๊ปเหมือนเป็นของตระกูลหนิงของเรา แต่จริงๆแล้วมันมีความสัมพันธ์ที่สำคัญมาก!”

“ตอนนี้ชิงเฉิงกรุ๊ปหลุดไปจากมือของเราแล้ว นี่ไม่เพียงแต่จะทำให้ตระกูลหนิงของเราเสียหายอย่างมาก แต่ตระกูลหนิงของเราจะตกอยู่ในอันตรายด้วย!”

“ขณะเดียวกันชิงเฉิงกรุ๊ปตกไปอยู่ในมือของหยางเฟิง ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องดีสำหรับหยางเฟิง แกไปคุยกับหยางเฟิงและบอกถึงความอันตรายของมัน ฉันเชื่อว่าเมื่อหยางเฟิงรู้ความลำบากจะยอมถอนตัว!"

……

ได้ยินสิ่งนี้

เมื่อได้ยินเช่นนั้นหนิงชิงเฉิงกัดริมฝีปากของเธอ

ในฐานะผู้ก่อตั้งชิงเฉิงกรุ๊ปหนิงชิงเฉิงรู้ว่าพ่อของเขาหมายถึงอะไร