บทที่ 879

“ท่านปู่ ตระกูลหนิง หนิงเหลยถิงมาเยี่ยมเยียนครับ！”

ในเวลานี้เอง

พ่อบ้านนั้นได้รีบวิ่งแล้วเอ่ยเข้ามา

หยุนตงหยางได้หรี่ตามอง “มองแล้วเจ้านั่น ก็น่าจะนั่งไม่ติดเหมือนกัน ……อย่างว่า ชิงเฉิงกรุ๊ปนั้นถูกเขาทำหลุดมือไป หากไม่เอาชิง

เฉิงกรุ๊ปกลับมา เข้าบ้านั่นคงจะไม่หล่อยตระกูลหนิงไปแน่！”

เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้

หยุนตงหยางแอบยิ้มอย่างพอใจ

ในความเป็นจริง

ระหว่างสี่ตระกูลมหาเศรษฐี นั้นก็ได้แอบแฝงถึงการต่อสู้ที่ดุเดือด

หากไม่ใช่เป็นเพราะตระกูลหยาง

หยุนตงหยางนั้นคงจะดีใจที่ได้เห็นตระกูลหนิงที่โชคร้ายเช่นนี้

ที่น่าเสียดาย……

เมื่อเกิดเรื่องตระกูลหยาง ส่วนตระกูลหยุนนั้นจะไปอยู่ในเส้นเดียวกันกับตระกูลหนิงก็ไม่ได้！

“พ่อ เจ้าบ้านั่นคือใครกัน？”หยุนเฟยฉางเอ่ยด้วยความสงสัย

หยุนตงหยางจ้องไปที่เขา ก่อนจะเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ “เจ้าไสหัวไปสะ！”

ห้ะ？

หยุนเฟยฉางชะงักครู่หนึ่ง

“จะมางงอะไรล่ะ？รีบไสหัวออกไปสะ！”

“หรือว่าจะต้องให้ข้านั้นตีเจ้าอีกรอบหนึ่ง！”

เห้！

เมื่อมองเห็นหยุนตงหยางโกรธ

หยุนเฟยฉางนั้นก็ได้รีบวิ่งออกไปทันควัน

“อ้า……”

มองไปที่ด้านหลังเงาของหยุนเฟยฉาง

หยุนตงหยางอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

หากหยุนเฟยฉางไม่ใช่ลูกชายของตน เขานั้นคงอยากที่จะตีเขาให้ตาย！

“พอแล้ว ข้าทราบแล้ว เจ้าพาหนิงเหลยถิงไปรอที่ห้องรับรองเถอะ！”หยุนตงหยางเอ่ยยิ้มๆกับพ่อบ้าน

ตระกูลหยุน ณ ห้องโถง

ในตอนนี้หนิงเหลยถิงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ อย่างไม่ใจร้อน

เวลาไม่นาน

พ่อบ้านเดินเข้ามา

“หยุนตงหยาง มาแล้วหรอ？”

เมื่อมองเห็นพ่อบ้านของตระกูลหยุน หยิงเหลยถิงเอ่ยอย่างไม่เกรงใจ

พ่อบ้านเอ่ยยิ้มๆ：“ท่านผู้นำตระกูลหนิง นายท่านของข้าให้ท่านรอที่นี่ไปก่อน เขากำลังจะมาครับ！”