บทที่ 892

ฟู๋โป๋และท่านฝง ความสามารถทั้งสองพอๆกัน

หลังจากการต่อสู้ที่ดุเดือด ทั้งสองคนก็เสียหายไม่ต่างกัน

คราวนี้

ทุกคนเงยหน้าขึ้นมองอย่างพร้อมเพรียงกัน

ในการต่อสู้ครั้งนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดอยู่บนตัวหยางติ่งเทียน หนิงเหลยถิง หยุนตงหยางทั้งสาม

ถ้าหยางติ่งเทียนชนะ ตระกูลหยางก็จะปลอดภัย

หยางติ่งเทียนแพ้ ตระกูลหยางก็จะถูกลบชื่อออกจากจงโจว!

บูม!

เสียงดังปัง

ทั้งสามคนฝ่ามือชนกัน

หนิงเหลยถิงและหยุนตงหยางทั้งสองบินถอยออกไป พ่นเลือดออกมาเต็มปาก

และหยางติ่งเทียนก็ไม่ได้สบาย

เขาแบกรับการโจมตีของทั้งสองคน

ตูมตูมตูม!

ถอยหลังไปสองสามก้าว มุมปากมีเลือดไหลออกมา

“หยางติ่งเทียนเอ๋ยหยางติ่งเทียน คิดไม่ถึงว่าแกจะซ่อนตัวลึกขนาดนี้ ดูเหมือนว่าพวกเราจะดูถูกแกไปหน่อย!”

“ถ้าให้เวลาแก อนาคตจงโจวนี้อาจจะเป็นตระกูลหยางของแกครอง”

“แต่เสียดาย วันนี้พวกเราจะฆ่าแกแน่นอน! ทำลายตระกูลหยางทิ้ง!”

สีหน้าของหนิงเหลยถิงและหยุนตงหยางน่าเกลียดมาก

พวกเขาคิดไม่ถึง พวกเขาร่วมกันสองคน กลับไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหยางติ่งเทียนคนเดียว

พวกเขาต่างเป็นแดนปรมาจารย์ใหญ่สูงสุด ระยะห่างจากแดนเทพแค่เพียงเส้นบางเส้นหนึ่ง

หยางติ่งเทียนน่ากลัวมากจริงๆ!

“หึ!”

หยางติ่งเทียนพ่นลมอย่างเย็นชา “อยากจะทำลายตระกูลหยางฉัน ก็อยู่ที่ว่าพวกแกมีความสามารถนั้นหรือเปล่า? เมื่อห้าปีก่อน ฉันก็ได้สาบานไว้แล้วว่า จะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายคนรอบข้างฉันอีกเด็ดขาด!”

บทเรียนเมื่อห้าปีที่แล้ว ลึกซึ้งเกินไปสำหรับหยางติ่งเทียน

หากตอนนั้นเขามีความสามารถ หยางเฟิงสองแม่ลูกก็จะไม่ถูกบังคับไล่ออกจากบ้าน

นับแต่เหตุการณ์ครั้งนั้น

หยางติ่งเทียนอดกลั้นพยายามอย่างเต็มที่