บทที่ 904

“คุ้มครองผู้นำตระกูล！”

ทันใดนั้น

ท่านฝงบุกออกมาแล้ว

คนเสื้อคลุมดำเห็นชัดว่ามีใจที่คิดฆ่าต่อหนิงเหลยถิงและกระทั่งต่อตระกูลหนิงทั้งหมด

มองเห็นท่านฝงบุกมา มุมปากของคนเสื้อคลุมดำก็เปิดเผยรอยยิ้มที่ดูถูกออกมาแล้ว

ไม่มีคนมองเห็นคนเสื้อคลุมดำลงมือยังไง

เขายื่นมือก็บีบคอของท่านฝงไว้แล้วอย่างนิ่ง ๆ

ท่านฝงที่แข็งแกร่งอย่างนี้ นี่ก็เท่ากับเป็นปรมาจารย์แดนปรมาจารย์ใหญ่

อยู่ต่อหน้าคนเสื้อคลุมดำก็เหมือนลูกไก่ตัวหนึ่งที่รอการฆ่า ไม่มีแรงที่จะเอาคืนแม้แต่นิด

สีหน้าของท่านฝงก็แดงขึ้นในพริบตา ทั้งตัวก็ดิ้นรนอย่างต่อเนื่อง

“ไม่เจียมตัว！”

ฮึอย่างเย็นชาเสียงหนึ่ง

นิ้วมือของคนเสื้อคลุมดำพอใช้แรงมาก

เพียงได้ยินเสียงกึกเสียงหนึ่ง ท่านฝงจู่ ๆ เบิกตากว้าง

หลังจากนั้น……

สองดวงตาก็ค่อย ๆ สูญเสียสีสันแล้ว……

ตึ้ง！

คนเสื้อคลุมดำโยนไป

“ท่านฝง！ท่านฝง！”

มองเห็นท่านฝงถูกฆ่า

สองดวงตาของหนิงเหลยถิงทันใดนั้นก็เป็นสีแดงก่ำขึ้นมา！

“ต่อมาก็สมควรถึงตาคุณแล้ว！”

สายตาของคนเสื้อคลุมดำจ้องมองหนิงเหลยถิงอยู่อย่างเย็นชา

ฟืบ！

ทันใดนั้นหนิงเหลยถิงก็เงยหน้า สองดวงตาต้อนรับขึ้นไปกับคนเสื้อคลุมดำอย่างไม่หวาดกลัวสักนิด！

กลิ่นไอการฆ่าที่น่ากลัวหนึ่งแพร่กระจายออกมาจากบนตัวของเขา

“กูสู้ตายกับแกแล้ว！”

คำรามด้วยความโกรธเสียงหนึ่ง

หนิงเหลยถิงกำหมัดแน่น หมัดหนึ่งหันทุบไปทางคนเสื้อคลุมดำอย่างแรง

สองดวงตาของคนเสื้อคลุมดำยังคงดูถูก！

“จำไว้ หัวหน้าสำนักเป็นคนที่คุณต่างก็ไม่มีวิธีต่อต้านได้ตลอดกาล！”

“พ่ายแพ้แล้วก็ต้องมอบค่าตอบแทนชีวิตออกมา！”

พูดจบ

คนเสื้อคลุมดำก็ต่อยหมัดออกไปเหมือนกัน

เพ้ง！

เสียงอู้อี้หนึ่ง

นาทีนั้น

สีหน้าของหนิงเหลยถิงก็ขาวซีด อันตรายถึงชีวิตทั้งคนหายใจรวยริน