บทที่ 912

ตอนนี้พัสดุที่หนักอึ้งนี้ในที่สุดก็วางลงแล้วอย่างสิ้นเชิง！

หลังหยางเฟิงรับสัญญามาก็ไม่ได้ออกไป

เขามาถึงด้านหน้าของหนิงเหลยถิง จุดธูปสามดอกแล้ว

“หนิงเหลยถิง ตอนนี้คุณเสียใจภายหลังแล้วหรือยัง？”

เพียงแต่น่าเสียดาย หนิงเหลยถิงได้ตายแล้ว

ไม่มีวิธีตอบกลับหยางเฟิงแล้ว

ถ้าหากหนิงเหลยถิงยังมีชีวิตอยู่ เขาจะต้องบอกคำตอบต่อหยางเฟิงแน่นอน

หยางเฟิงโค้งคำนับหนึ่งที จากนั้นถึงออกไปอย่างสง่างาม！

หนิงชิงเฉิงมองเงาหลังของหยางเฟิงที่ออกไปอยู่ สูดลมหายใจลึกแล้วเฮือกหนึ่งพยายามทำให้ตัวเองเงียบสงบลง

ตอนนี้หล่อนเป็นผู้นำตระกูลของตระกูลหนิงแล้ว

บนไหล่ของหล่อนแบกรับภาระความรับผิดชอบของตระกูลหนิงทั้งหมดอยู่

หล่อนก็ไม่สามารถเอาแต่ใจได้อีก ก็ไม่สามารถเพื่อความรักของตัวเองไม่สนใจความปลอดภัยได้อีก！

วันนี้

พี่เฟิงช่วยให้ตัวเองขึ้นตำแหน่งผู้นำตระกูลของตระกูลหนิง

หนิงชิงเฉิงรู้

สิ่งที่พี่เฟิงติดค้างตัวเองได้คืนให้ทั้งหมดแล้ว

วันหลังสองคนเจอหน้ากันอีกอาจจะทำได้เพียงแค่เพื่อน หรืออาจจะเป็นคนแปลกหน้าที่คุ้นเคยที่สุด

คิดถึงที่นี่ หนิงชิงเฉิงจู่ ๆ อยากร้องไห้

แต่หล่อนไม่สามารถร้องไห้ได้ หล่อนต้องแข็งแกร่ง

ตระกูลหนิงถ้าหากยังอยากตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางตระกูลมหาเศรษฐีในจงโจว งั้นหล่อนมีเพียงแข็งแกร่ง！

หลังหยางเฟิงออกไป

หนิงชิงเฉิงหันหน้ามา จ้องมองหนิงหวูเชวด้วยสายตาที่เย็นชาพูด“หนิงหวูเชว กระดูกศพของพ่อยังไม่ได้เย็นคุณก็แย่งชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลอย่างโจ่งแจ้ง จากวันนี้เป็นต้นไปคุณถูกกักบริเวณในบ้านตระกูลหนิงไม่ต้องออกไปข้างนอกตลอดกาล！”

ได้ยินคำพูดนี้

หนิงหวูเชวก็ตะคอกดังขึ้นมาทันที

“หนิงชิงเฉิง เธอทำอย่างนี้ไม่ได้！ฉันต่างหากที่เป็นผู้นำตระกูลอย่างแท้จริงของตระกูลหนิง！”

“หนิงชิงเฉิง แกผู้หญิงเลวคนนี้！ถ้าไม่ใช่หยางเฟิง ตอนนี้แกได้เป็นคนที่พ่ายแพ้ต่อฉันแล้ว！”

หนิงชิงเฉิงขี้เกียจเปลืองน้ำลายกับเขาแล้ว สะบัดมือเลยทันที“คนมาหน่อย เอาเขาลากเข้าในสวนด้านหลังให้ฉันดูแลเพิ่มความเข้มงวด！ไม่มีคำสั่งของฉันไม่ว่าใครก็ไม่สามารถปล่อยเขาออกไปได้”

“ครับ！”

ปรมาจารย์สองสามคนของตระกูลหนิงขึ้นมาเอาหนิงหวูเชวลากไป

เมื่อกี้

สามารถพูดได้ว่าเป็นวิกฤตความเป็นความตายของตระกูลหนิง

หนิงชิงเฉิงให้การเคลื่อนไหวของตัวเองพิชิตทุกคนในตระกูลหนิงแล้ว！