บทที่ 924

โดยเฉพาะเสียงหัวเราะเยาะเย้ยจากสาวที่สวยงามเช่นนี้！

หลงเฟยหยูนั้นยิ่งโกรธเข้าไปใหญ่

เขานั้นเคยมาโดนคนหัวเราะเยาะเย้ยตอนไหนกัน？

ตระกูลหลงนั้นก็เป็นถึงสี่ตระกูลมหาเศรษฐีเลยนะ！

อีกทั้งยังเป็นคุณชายของตระกูลหลงอีก ไม่ว่าเดินไปที่ไหน ใครต่อใครต่างก็ทำความเคารพกันทั้งนั้น？

หยางเฟิงไปเจ้าบ้านี่

แค่อ้าปากก็เป็นคำว่าไอ้โง่……

แม่งเอ๊ย！

เป็นแค่คนที่ตระกูลหยางนั้นทอดทิ้งยังจะกล้าบ้าบิ่น มาไม่รู้จักที่ตายกันอีก！

หลงเฟยหยูเอ่ยตะโกนออกมา“พุ่งออกไปสะ！”

ในชั่วขณะหนึ่ง ปรมาจารย์สิบกว่าคนของตระกูลหยางนั้นก็ได้ลงมือ！

พวกปรมาจารย์พวกนี้ ทั้งหมดนี้ต่างก็เป็นนักรบที่แข็งแกร่งมาจากแดนปรมาจารย์ทั้งนั้น

พลังอำนาจในกลุ่มนี้ ในจงโจวนั้นจะทำอะไรยังไงในจงโจวก็ได้！

หยางเฟิงนั่งอยู่ที่นั่น และราวกับไม่อยากที่จะขยับตัวอย่างงั้น

แม้แต่หนังตาก็ไม่ขยับ

สีหน้าที่ขี้เกียจเช่นนี้ ราวกับว่าไม่ได้เอาพวกปรมาจารย์พวกนี้มาไว้ในสายตาเลยสักนิด！

นี่เองที่ทำให้หลงเฟยหยูโกรธจนแทบจะบ้า！

แม่งเอ๊ย！

นี่มันหมาอะไรกัน ไอ้หมาไร้ประโยชน์ กล้าที่จะมาดูถูกตนเอง ？

ในตอนที่เขานั้นกำลังโกรธนั่นเอง

ตุ๊บ！

ตุ๊บ！

ตุ๊บ！

……

หยางเฟิงที่ยังนั่งอยู่ดังเดิม

แต่ว่าปรมาจารย์สิบกว่าคนของตระกูลหลงนั้น ต่างก็ปลิวกระเด็นออกไป

และกระเด็นไปโดนกำแพงอย่างแรง ก่อนที่จะตกลงพื้น

ก่อนจะแสดงถึงความเจ็บปวดออกมา

ในระยะเวลาสั้นๆไม่กี่วินาที ปรมาจารย์สิบกว่าคนของตระกูลหลงนั้นต่างก็ลงไปนอนอยู่บนพื้น

ทั้งออฟฟิศนั้น ตอนนี้ทันใดก็ได้เงียบสงบลง

ปรมาจารย์แต่ละคนที่โดนหยางเฟิงนั้นถีบออกไป ในตอนนี้ต่างก็กัดฟันไม่กล้าที่จะร้องออกมา

เพราะพวกเขาพบว่า พละกำลังของหยางเฟิงนั้นช่างแกร่งกล้าจริงๆ ！

“ข้าจะฆ่าเจ้า！”

สีหน้าของหลงเฟยหยูนั้นก็ได้แดงขึ้นทันใด！

เขาพบว่าหน้าของเขานั้น ราวกับว่าโดนหยางเฟิงนั้นใช้เท้าเหยียบขยี้เอาไว้！

“ไปตายส่ะ！”

หลงเฟยหยูเอ่ยตะโกน ก่อนที่จะกำมือจะพุ่งไปยังหัวของหยางเฟิง