บทที่ 940

ภายในใจของหยางติ่งเทียนนั้นหัวเราะ

เขานั้นเดาออกแล้ว ว่าเรื่องทั้งหมดนั้นอยู่ในแผนการของหยางเฟิง

ถึงแม้จะไม่รู้ว่าหยางเฟิงทำได้เช่นไร

ตระกูลหยุนและตระกูลหลงนั้นพลาดแล้ว เหมือนโดนเรื่องนี้ตอกตะปูยึดไว้แล้ว

ทั้งสองตระกูลเศรษฐีนั้นได้ต่อสู้กันเองแล้ว

ต่อจากนี้

ทั้งเมืองจงโจว จะต้องเตรียมพร้อมตั้งรับพายุลูกใหญ่นี้！

เวลาผ่านไปไม่นาน

หยุนเฟยฉางที่ถูกบอดี้การ์ดจับลากเข้ามา

“ปล่อยข้านะ！พวกเจ้ารีบปล่อยข้านะ！”

“ข้านั้นเป็นถึงคุณชายของตระกูลหยุน！”

“คุณชายของเจ้านั้นเรียกให้ข้ามาลงมือฆ่าหยางเฟิง พวกเจ้ารีบปล่อยข้านะ！”

หยุนเฟยฉางไม่หยุดที่จะดิ้นร้อง ปากก็ไม่หยุดที่จะเอ่ยตะโกนด่า

“หยุนเฟยฉาง เจ้าหุบปากส่ะ！”

หลงกูเฉิงเอ่ยตะโกน

“หยุนเฟยฉาง เจ้ากล้าที่จะมาฆ่าลูกชายของข้าหรอ？เจ้าอยากตายงั้นหรอ？”

“อะไรนะ？ คุณชายหลงโดนคนทำร้ายหรอ？”

สีหน้าของหยุนเฟยฉางตกตะลึง

นี่มันเรื่องอะไรกันแน่？

ก่อนหน้านี้ เขานั้นโดนเสือขาวตีจนสลบ

หลังจากนี้ที่เกิดเรื่องขึ้น เขานั้นไม่รู้อะไรเลย

จนตอนนี้ เขานั้นก็ยังงงกับสถานการณ์อยู่

“หยุนเฟยฉาง เจ้ามาอย่าแกล้งตีหน้าซื่อ？เจ้านั้นคิดว่าพวกเราตระกูลหลงเป็นคนโง่นะ？”

“พวกเจ้าตระกูลหยุน อยากที่จะประกาศสงครามกับตระกูลหลงงั้นหรอ？”

“หรือว่าพวกเราตระกูลหลงนั้นนิ่งสงบมาหลายปี เจ้านั้นลืมพลังอำนาจของตระกูลหลงไปแล้วใช่ไหม！”

“เจ้าดูสิ ลูกชายของข้าโดนเจ้าทำร้ายเป็นยังไงบ้าง？”

หยุนเฟยฉางนั้นมองออกไปเหมือนเขานั้นบ้าไปแล้ว

หลงกูเฉิงนั้นยิ่งโกรธเข้าไปใหญ่

เขานั้นชี้ไปที่ หลงเฟยหยูที่นอนอยู่กับพื้น พร้อมทั้งตะโกนด่า