บทที่ 960

ผู้แข็งแกร่งอย่างหยุนจงเฮ่อ นักบู๊แดนแปรเทพ

เมื่ออยู่ต่อหน้าหยางเฟิงเขาเปราะบางราวกับมด

“หยางเฟิง แกฆ่าฉันไม่ได้หรอก!”

“คุณฆ่าฉันไม่ได้!”

หยุนจงเฮ่อพยายามลุกขึ้นยืนปากของเขาเต็มไปด้วยเลือด

เขาจ้องหยางเฟิง สายตาของเขาเต็มไปด้วยความคลั่ง! ความเหลือเชื่อ!

"ฆ่าแกไม่ได้เหรอ งั้นลองดู!"

“แม่ หากวิญญาณของแม่อยู่บนฟ้า จงมองดูสิ่งนี้!”

พูดจบ

หยางเฟิงกระทืบเท้าลงพื้นอย่างดุเดือด

บูม!

ตัวเขากระเด้งขึ้นเหมือนพายุทอร์นาโด และมาถึงหน้าหยุนจงเฮ่อในทันที

เร็ว!

เร็วมาก!

เมื่อเห็นหยางเฟิงมาถึงตรงหน้าเขา

ทันใดนั้น หยุนจงเฮ่อรู้สึกว่าเขาไม่สามารถขยับตัวได้

ความอาฆาตอันทรงพลังของหยางเฟิงล็อคเขาไว้ทันที!

เขาทำได้เพียงมองหมัดของหยางเฟิงกระแทกใส่เขาต่อหน้าต่อตา

ความตายปกคลุมเขาทันที

หยุนจงเฮ่อไม่ทันได้ตอบโต้

หมัดของหยางเฟิงนั้นเหมือนกับภูเขาที่กดเขาลงอย่างไร้ความปรานี

หยุนจงเฮ่อสิ้นหวัง

เขารู้สึกเหมือนกำลังจะตาย!

กิจการอันยิ่งใหญ่ของตระกูลหยุน

เขาต้องอดทนมาหลายปีกว่าที่จะร่างเสร็จ

กำลังจะล้มเหลวหรือ? ล้มเหลวในมือของชายหนุ่มคนนี้?

หยุนจงเฮ่อหลับตาด้วยความสิ้นหวัง

เขาพร้อมที่จะตาย

แต่จู่ๆ.

เขารู้สึกได้

หมัดที่รุนแรงเช่น พลังการฆ่าที่หนักหน่วง

กลับมลายหายไป

เขาลืมตาขึ้นช้าๆ เห็นหยางเฟิงหันไปราวกับว่ากำลังเผชิญกับศัตรูผู้ยิ่งใหญ่

เพราะในขณะนี้

หยางเฟิงรู้สึกถึงรัศมีการฆ่าที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งมาจากด้านหลัง

สิ่งนี้ทำให้หยางเฟิงขนลุกไปทั้งตัวทันที