บทที่ 969

อีกทั้งยังเป็นอาณาจักรธุรกิจที่น่ากลัวยิ่งกว่าชิงเฉิงกรุ๊ป!

ตระกูลหยางไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมาก

แน่นอนว่าพวกเขายังสนับสนุนเฟิงเมิ่งกรุ๊ปอย่างเต็มที่

และความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลหยางและเฟิงเมิ่งกรุ๊ปเป็นที่รู้กันดีในจงโจว!

วันต่อมา

เมื่อหยางติ่งเทียนตื่นขึ้น

หลงโยวหลิงได้เตรียมอาหารเช้าไว้แล้ว

"โยวหลิง ขอบใจมาก!"

หลายปีมานี้เป็นครั้งแรกที่ทั้งสองคนนั่งทานอาหารเช้าด้วยกัน

หลงโยวหลิงถาม: "เฟิงเอ๋อร์ชอบกินอะไร ฉันจะไปเรียน..."

ไม่ทันที่หลงโยวหลิงจะพูดจบ

หยางติ่งเทียนส่ายหัวและพูดว่า: "เขาไม่วันกลับบ้านนี้อีก!"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้

หยางติ่งเทียนดูผิดหวัง

แม้ว่าหยางเฟิงจะไม่ได้ฆ่าเขา

แต่หยางเฟิงก็ไม่ยกโทษให้พ่อคนนี้เช่นกัน

ในสายตาของหยางเฟิง

ไม่ว่าหยางติ่งเทียนจะมีปัญหามากแค่ไหน ก็ไม่ใช่เหตุผลที่เขาจะทิ้งภรรยาและลูกของเขา!

หลงโยวหลิงยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์: "ใครบอกว่าเฟิงเอ๋อร์จะไม่มา แล้วถ้า เมิ่งเหยียนจะมาล่ะ?"

ได้ยินดังนั้น

หยางติ่งเทียนอึ้ง

เขามองหลงโยวหลิงและนิ่งไปชั่วขณะ

"ไม่ว่ายังไงเมิ่งเหยียนก็เป็นลูกสะใภ้ของเรา"

“เรื่องนี้ให้ฉันจัดการ ฉันจะให้เมิ่งเหยียนกลับมาตระกูลหยางอย่างแน่นอน”

"เมื่อเมิ่งเหยียนกลับมาตระกูลหยาง เฟิงเอ๋อร์ก็จะกลับมายังรากเหง้าของเขา"

ได้ยินคำพูดของหลงโยวหลิง

หยางติ่งเทียนอดตกใจไม่ได้

หยางเฟิงรักเย่เมิ่งเหยียนมาก

หากเย่เมิ่งเหยียนยอมรับว่าตระกูลหยางเป็นครอบครัวของสามีเธอ

แล้วเฟิงเอ๋อร์จะมีเหตุผลอะไรที่ไม่กลับบ้าน?

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้หยางติ่งเทียนก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

หลายปีที่ผ่านมาเขาต้องการชดเชยให้หยางเฟิงมาตลอด

แต่หยางเฟิงเกลียดตระกูลหยางมาโดยตลอด!

สิ่งนี้ทำให้หยางติ่งเทียนทำอะไรไม่ถูก

ถ้าหยางเฟิงสามารถกลับมาบ้านจริงๆ

สำหรับหยางติ่งเทียนแล้ว แม้ว่าเขาจะตายก็จะไม่เสียใจ...

เฟิงเมิ่งกรุ๊ป

เย่เมิ่งเหยียนก็ยุ่งแต่เช้า