บทที่ 100 พวกน่ารังเกียจ

อิ่นหนิงหยู่ตกตะลึงเล็กน้อย ไม่ได้มาที่นี่เพื่อออดิชั่นเหรอ เกี่ยวอะไรกับการอุทิศตัวให้งานศิลปะ

“บอกกับคุณตามตรงนะ ภาพยนตร์เรื่องต่อไปของพวกเรานั้นเป็นฟอร์มใหญ่ ต้องใช้เงินทุนจำนวนมหาศาลอย่างน้อยหนึ่งหมื่นล้านในการถ่ายทำ กำลังจะจุดไฟให้ทั่วทั้งโลกออนไลน์”

ว่านเหรินพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “คุณน่าจะรู้จักหนังเรื่องนี้นะ Moods of Love”

“Moods of Love ฉันรู้จัก นี่คือภาพยนตร์ IP ขนาดใหญ่ ลำพังแค่การโฆษณาก็ต้องใช้เงินหลายร้อยล้านแล้ว เพื่อให้กระจายไปทั่ว”

อิ่นหนิงหยู่ รู้สึกตื่นเต้นอีกครั้ง

เธอรู้ว่าหนังเรื่องนี้เป็นหนังที่โด่งดังที่สุดในขณะนี้ แม้ว่าจะยังไม่ได้ถ่ายทำ แต่อิทธิพลของมันได้แผ่ไปทั่ววงการบันเทิงทั้งหมด

เพราะผู้กำกับหนังเรื่องนี้คือ มู่หรงเจียงเสว่

เขาเป็นผู้กำกับในตำนานของแวดวงบันเทิง

ทันทีที่ออกสู่สาธารณชน ก็โด่งดังจากภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง ต่อมาก็ได้ถ่ายทำภาพยนตร์ดังๆ อีกห้าหกเรื่อง ซึ่งแต่ละเรื่องเป็นภาพยนตร์ที่ทำกำไรหลายพันล้าน

“ใช่แล้ว ผมดีใจที่คุณเคยได้ยิน คุณสามารถค้นหาในอินเทอร์เน็ตก็รู้ว่าผม จางหยุนเฉิง เป็นผู้ช่วยผู้กำกับของเรื่องนี้ ที่ผมมาที่นี่วันนี้ก็เพื่อเลือกบทสมทบหญิงในหนังเรื่องนี้”

ว่านเหรินพูดอย่างจริงจังว่า “ผมเดินทางไปถึงสิบสองเมืองเพื่อตามหานักแสดงสมทบหญิงคนนี้ แต่ก็ไม่พบเธอเลย มันหายากมาก”

“ยากมาก? ยากตรงไหน?” อิ่นหนิงหยู่ถามขึ้น

“พวกเธอไม่ยินดีที่จะอุทิศตัวให้กับงานศิลปะ”

ว่านเหรินถอนหายใจ “บทสมทบหญิงคนนี้มีหน้าที่ในการเต้นรำในเรื่อง ในช่วงหัวใจสำคัญ เธอจะต้องสละส่วนหนึ่งของร่างกายไป แต่พวกเธอไม่เต็มใจที่จะทำเช่นนั้น ผมเองก็ไม่โน้มน้าวพวกเธอ ถึงอย่างไรมันเป็นทางเลือกของทุกคน แต่เมื่อได้เลือกบทบาทนี้แล้ว ต่อไปพวกเธอจะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าในวงการบันเทิง”

สิ่งที่เขาพูดนั้นจริงใจและทุ่มเทให้กับหนังเรื่องนี้

แต่ทว่า เขาใช้น้ำเสียงที่หนักแน่นที่สุดกับคำว่าทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า การปูพื้นก่อนหน้านี้ก็เตรียมไว้สำหรับคำสี่คำนี้เช่นกัน

เมื่อเด็กสาวได้ยินและฝันอยากจะเป็นคนดัง เธอจะคิดว่ามันเป็นโอกาส ถ้าไม่มีใครคว้าไว้ได้ ฉันก็ขอเลือกที่จะคว้ามันไว้เอง

คนเราชอบเอาเปรียบในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ

คว้าโอกาส ‘หนึ่งในรอบพันปี’ นี้ไว้

เด็กสาวคนนี้ก็เช่นกัน เธอเคยปฏิเสธเขาอย่างจริงจังมาก่อน แต่เมื่อเป็นเรื่องของภาพยนตร์และความเป็นไปได้ที่จะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เธอก็ยอมรับมันแล้ว

เพียงแต่ว่า ในท้ายที่สุดว่านเหรินก็ตอบกลับว่า ‘โปรดกลับไปรอฟังข่าว’

สิ่งนี้ทำให้หญิงสาวร้องไห้

“แล้วคุณอยากออดิชั่นอะไรกันแน่?” อิ่นหนิงหยู่ถามด้วยความสงสัย

“อย่างแรกก็คือ การทดสอบคุณภาพทางจิตใจของคุณ ถอดเสื้อผ้าออกก่อน ดูว่าคุณสามารถเอาชนะความรู้สึกอับอายต่อหน้าผู้ชายสามคนได้หรือไม่”

ว่านเหรินโบกมือแล้วพูดว่า “ไม่ต้องกังวล พวกเราจะไม่เอาเปรียบคุณ พวกเราเป็นมืออาชีพ”

แม้ว่าเขาจะบอกว่าเป็นมืออาชีพ แต่ความจริงแล้ว ความปรารถนาในสายตาของเขานั้นปกปิดไม่อยู่ เช่นเดียวกับแพทย์หนุ่ม ผู้หญิงมากมายที่มาที่นี่ มีเพียงอิ่นหนิงหยู่เท่านั้นที่สวยที่สุด

ราวกับดอกบัวโผล่พ้นผิวน้ำ

“หา...ถอดเสื้อผ้า?”

อิ่นหนิงหยู่ตกตะลึง

“ใช่ ถอดเสื้อผ้าออก คุณเป็นนักแสดง จะคิดอะไรมากมายไม่ได้ คุณต้องเรียนรู้ที่จะเอาชนะแรงกดดันทางจิตใจและผ่อนคลาย คุณต้องรู้ว่าคนที่มีคุณสมบัติทางจิตใจไม่ดีไม่สามารถเล่นบทบาทนั้นได้” นี่คือบททดสอบสำหรับคุณ เมื่อผ่านเข้าไปแล้ว คุณก็จะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าได้”

ว่านเหรินพูดด้วยน้ำเสียงและการใช้ภาษาที่เป็นมืออาชีพ

อันที่จริงมีกล้องสองตัวอยู่ในห้องนี้ ถ้าพวกเขาถ่ายเหตุกาณ์นี้ไว้ มันจะขายได้เงินมากมายกับรูปลักษณ์ของอิ่นหนิงหยู่

นอกจากนี้ เขาเชื่อว่าอิ่นหนิงหยู่ก็จะตอบตกลง

เพราะว่า ผู้หญิงทุกคนล้วนมีจิตใจที่ไล่ตามความฝัน

“ขอโทษนะคะ ฉันขอปฏิเสธ”