บทที่ 106 ภาระหน้าที่ที่หนักอึ้งและเส้นทางที่ยาวไกล

“ภาระหน้าที่ที่หนักอึ้งและเส้นทางที่ยาวไกล”

ฉินเฟิงยิ้มในใจ ทั้งสองคนเริ่มที่จะมีความรู้สึกต่อกันบ้างแล้ว และความรู้สึกนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะตอนเริ่มแรกนั้นทั้งหมด เพียงเพราะว่ากั่วกั่ว อย่างน้อย อิ่นซินยินยอมที่จะปกป้องเขา

“เวลาทำงาน ยังจะมาจีบกันอีก ประธานอิ่น ประธานกรรมการอย่างคุณ ช่างว่างซะเหลือเกินนะ จุ๊ๆๆ”

ทันใดนั้น มีเสียงที่เกรี้ยวกราดดังขึ้นมาจากด้านนอกประตู

“อิ่นเสี้ยงสวี่”

ฉินเฟิงสีหน้าเคร่งขรึม มองไปยังอิ่นเสี้ยงสวี่ที่เดินเข้ามาจากประตู รบกวนเขาและภรรยาของเขาแล้ว ไม่ง่ายเลยนะกว่าจะช่วงเวลาที่หวานซึ้ง

“ทำไม แกก็แค่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกระจอกๆคนหนึ่ง ก็กล้ามาดุฉันเหรอ？”

อิ่นเสี้ยงสวี่จ้องมองไปที่ฉินเฟิงแวบหนึ่ง หลังจากนั้นถึงจะเอามือกอดอกเผชิญกับอิ่นซิน พูดกล่าวว่า : “ประธานกรรมการอิ่น ที่บริษัทให้แกมาที่นี่ ก็คือให้แกมาเที่ยวเล่นไปวันๆ？”

“แกมาทำอะไร？”

อิ่นซินมองไปยังอิ่นเสี้ยงสวี่อย่างไม่เป็นมิตร

“ที่ฉันมา ก็เพราะว่ามาคุมงาน ผู้ถือหุ้นของบริษัทตัดสินใจแล้ว ตอนนี้ฉันเป็นผู้คุมงานของโครงการนี้ รับผิดชอบตรวจตราโครงการนี้ ถ้าหากไม่สามารถทำงานสำเร็จตามเวลาที่กำหนดได้ งั้น ประธานกรรมการอย่างแก ก็พิจารณาที่จะลงจากตำแหน่งได้เลย ถึงอย่างไรนี่ก็คือกฎของบริษัท แกก็รู้อยู่แล้ว”

อิ่นเสี้ยงสวี่หยิบใบที่ได้รับแต่งตั้งออกมาแล้ว แสดงให้เห็นสถานะคุมงานของเธอ

ส่วนกฎของบริษัท อิ่นซินก็เข้าใจ ถึงอย่างไรประธานกรรมการแม้ว่าตำแหน่งใหญ่ แต่ว่าภาระหน้าที่ก็มีมากเช่นกัน ถึงอย่างไรก็ต้องนำพาบริษัทให้เดินไปในเส้นทางที่ถูกต้อง

ถ้าหากเกิดความสูญเสียที่มากเกินไป งั้นประธานกรรมการก็จะต้องถูกปลดออกอัตโนมัติ

เมื่อ 7ปีก่อน อิ่นซินก็ถูกบีบบังคับให้ลงจากตำแหน่งเช่นนี้ คิดไม่ถึงว่าตอนนี้ก็ยังถูกข่มขู่อีก

“ทำไม นานขนาดนี้แล้ว วิศวกรยังไม่มาอีก？”

อิ่นเสี้ยงสวี่มองดูรอบๆแล้ว แล้วถามด้วยเจตนาที่มุ่งร้าย

“วิศวกรยังอยู่ระหว่างทางมา”

มือทั้งสองข้างของอิ่นซิน บีบเล็กน้อย เพราะว่าวิศวกรของบริษัทซานหยวนกรุ๊ปทั้งหมดล้วนเป็นคนของอิ่นป่าย ไม่มีใครเชื่อฟังคำสั่งของเธอเลยด้วยซ้ำ อีกอย่างพอพูดว่าลดจำนวนคน คณะกรรมการผู้ถือหุ้น ก็ปฏิเสธทั้งหมดอีก

เธอถูกยึดอำนาจแล้วจริงๆ

เธอก็เคยไปรับสมัครแล้ว ล้วนแต่เป็นเด็กที่เพิ่งจบใหม่กันทั้งนั้น หรือว่าพวกที่มีทักษะไม่สูง ไม่มีประโยชน์อะไรในโครงการนี้

“อิ่นซิน ฉันคงต้องบอกแกหน่อยนะ โครงการนี้สำหรับบริษัทซานหยวนกรุ๊ปของพวกเราแล้ว เป็นสิ่งที่สำคัญมาก ที่ดินที่ใช้สำหรับการก่อสร้างมีราคาแพงมาก แกจะต้องหาวิศวกรที่มีระดับสักหน่อย ไม่อย่างนั้น ถึงตอนนั้นคุณภาพไม่ผ่าน พวกเรายังต้องชดใช้เงินค่าปรับด้วย”

อิ่นเสี้ยงสวี่เอะอะก็พูดแต่ความสำคัญของโครงการนี้ เน้นยำเรื่องนี้ตลอด

หลังจากนั้น พวกเขาก็ใช้วิธีการให้พวกวิศวกรเชื่อฟังเขา ไม่มีวิศวกรคนไหนกล้าที่จะสนับสนุนทางฝั่งอิ่นซินเลย

ที่ทำก็เพื่อ บีบบังคับให้อิ่นซินลงจากตำแหน่ง

เมื่อโครงการนี้ไม่สำเร็จ งั้นก็พิสูจน์ได้ว่าความสามารถของประธานกรรมการคนนี้ไม่เพียงพอ งั้นอิ่นซินก็ต้องยอมรับข้อตกลงของบริษัท จำเป็นจะต้องลงจากตำแหน่งอีกครั้งแล้ว

ถึงตอนนั้นอิ่นป่ายก็จะกลายมาเป็นประธานกรรมการของบริษัทซานหยวนกรุ๊ปจริงๆแล้ว

“วิศวกรอยู่ระหว่างทางแล้ว”

ฉินเฟิงลุกขึ้นยืนแล้ว พูดออกมาประโยคหนึ่ง

“ระหว่างทาง ไหนล่ะ？แกบอกว่าอยู่ที่นี่？จะมีวิศวกรมาสถานที่แห่งนี้ได้ที่ไหนกัน เงินทุนเริ่มต้นของอิ่นซินก็ไม่ได้มีเยอะ ไม่สามารถจ้างวิศวกรในราคาสูงได้ ดังนั้น แกบอกฉันมา วิศวกรของแกอยู่ที่ไหน？”

อิ่นเสี้ยงสวี่รู้สึกยินดีปรีดาในความโชคร้ายของผู้อื่น

บริษัทซานหยวนกรุ๊ปให้เงินทุนเริ่มต้นแก่อิ่นซินเพียงแค่สามหมื่น เงินเล็กน้อยแค่นี้ ไม่เพียงพอที่จะจ้างวิศวกรระดับสูงได้เลยด้วยซ้ำ

แต่ว่า ในเวลานี้ ก็มีเสียงดังแผ่ซ่านเข้ามาจากด้านนอกประตู

“วิศวกร อยู่นี่นะ”

อิ่นเสี้ยงสวี่ตกตะลึงแล้ว รีบหันหลังทันที มองไปทางประตู เห็นผู้ชายถือไม้เท้าคนหนึ่ง ข้างกายมีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังประคองเขาไว้ เดินเข้ามาทีละก้าวๆ

“คนขาพิการ？ฮ่าๆๆ”

หลังจากที่อิ่นเสี้ยงสวี่เห็นว่าเฉินจื่อซวนถือไม้เท้า ทันใดนั้นก็เผยรอยยิ้มออกมาแล้ว ยังคิดว่าจะเป็นคนใหญ่คนโตอะไร คิดไม่ถึงว่าจะเป็นคนขาพิการ