บทที่ 108 งานประมูล

งานประมูลในวันรุ่งขึ้น ในงานประมูลครั้งยิ่งใหญ่

ฉินเฟิงขับรถปอร์เช่ของอิ่นซิน สายตาจับจ้องมายังสาวงามที่อยู่ข้างๆเป็นระยะๆ เพราะอิ่นซิน วันนี้สวมกระโปรงสีขาว สง่างามผ่าเผย สะอาดสะอ้าน และยังเซ็กซี่อีกด้วย ต้นขาโผล่ออกมาอย่างเซ็กซี่ มีเสน่ห์สุดๆ

รวมถึง แหวนเพชรสีแดงบนมือนั้น

อิ่นซินคิดมาเสมอว่าเป็นของปลอม แต่เธอไม่เคยถอดมันออกเลย

“ถึงแล้ว”

หลังจากที่รถจอด อิ่นซินและฉินเฟิงรออยู่หน้าทางเข้าสักพัก ไม่นานก็มีผู้หญิงคนหนึ่งมาสาย: “เสี่ยวซิน ฉันมาแล้ว”

นั่นก็คือหลิวลานเมิ่ง

สวมกางเกงยีน เพราะยังไม่เคยมีลูก รูปร่างดูแย่กว่าอิ่นซินเล็กน้อย ขาดความอ่อนช้อยชวนหลงใหลไปหน่อย ผอมไปหน่อย

“ทำไมแกพาเขามาด้วยล่ะ?”

หลังจากที่หลิวลานเมิ่งมองฉินเฟิง สีหน้าก็ไม่สบอารมณ์

วันนี้เป็นโลกของเธอและอิ่นซินสองคน ทำไมจู่ ๆมีฉินเฟิงเพิ่มมาอีกคนล่ะ มีบุคคลที่สามเกินมา และเธอไม่ค่อยชอบฉินเฟิงด้วย

ไก่ดำจะไปคู่ควรกับหงส์ได้อย่างไรกัน

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยต่ำต้อยคนหนึ่ง จะคู่ควรกับอิ่นซินประธานกรรมการบริษัทซานหยวนกรุ๊ปได้อย่างไร

สำหรับเธอแล้ว คนที่คู่ควรกับอิ่นซิน ไม่ว่าจะยังไงมันก็ควรจะเป็นประธานบริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปแบบนั้น หรือไม่ก็เจ้าชายเปียโน

สองคนนี้ ทำให้เธอรู้สึกหลงใหลอยู่บ้าง

“พอแล้ว อย่าเสียอารมณ์เลย”

อิ่นซินทำให้หลิวลานเมิ่งสงบลงอย่างรวดเร็ว เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เธอพูดอะไรทำร้ายฉินเฟิง สาวน้อยคนนี้พูดจาโผงผางตรงไปตรงมา เธอก็รู้ดี

“พวกคุณก็อยู่ที่นี่เหรอ”

ในตอนนี้ หนุ่มที่เดินมาจากนอกประตู สวมชุดสูท ดูดีเลยทีเดียว แต่ไม่ได้มองพวกเขาโดยตรง ดูหยิ่งผยอง

“หวงจง!”

อิ่นซินมองคนนี้ ขมวดคิ้ว

หวงจง?

ฉินเฟิงเคยได้ยินจากข้อมูลในครั้งก่อน ได้ยินมาว่าที่แท้คู่แข่งของอิ่นซิน คนของตระกูลหวง ก็จบการศึกษาเดียวกันกับอิ่นซิน ตอนที่อยู่โรงเรียนทั้งสองไม่ลงรอยกัน

หลังจากที่อิ่นซินสร้างธุรกิจแล้ว หวงซื่อกรุ๊ปพยายามกดขี่อย่างสุดความสามารถ แต่ตอนนั้นไม่สามารถสู้อิ่นซินได้ พ่ายแพ้ทุกทาง สุดท้ายเกือบจะถูกบริษัทซานหยวนกรุ๊ปทำจนล้มละลาย

เดิมทีเป็นบริษัทที่ขาดแคลนชั่วคราว แต่หลังจากนั้นอิ่นซินทำอะไรบางอย่าง ริเริ่มรับตำแหน่งประธานบริษัทหยวนซานกรุ๊ป

ตั้งแต่นั้นมาหวงซื่อกรุ๊ป ก็ฟื้นกลับมาอีกครั้ง ต่อมาก็เจริญรุ่งเรือง กลายเป็นบริษัท 40 อันดับแรกในเมืองเจียงเฉิง

“อิ่นซิน ผมได้ข่าวว่า คุณเป็นประธานกรรมการบริษัทซานหยวนกรุ๊ปแล้ว ยินดีด้วยนะ แต่คุณใจกล้าดีจัง ไม่กลัวเรื่องตอนนั้น จะเกิดขึ้นอีกครั้งเหรอ?”

หวงจงเดินเข้ามา กล่าวอย่างไม่รู้ว่าหมายถึงอะไร

“หวงจง คุณก็ยังคงพูดจาปากเสียเหมือนเดิมนะ”

หลิวลานเมิ่งที่อยู่ข้างๆ กล่าวด้วยสีหน้าที่ไม่สบอารมณ์

“ฮ่าๆ ปากเสียนิดหน่อย แต่มันเป็นเรื่องจริงนี่ จริงสิ วันนี้ผมมาประมูลวิลล่าหยุนติ่งหลังนั้น พวกเราหวงซื่อกรุ๊ป ปีนี้กำไรดีมาก ให้เราซื้อวิลล่าหยุนติ่งหลังสุดท้าย งั้นก็เหลือเฟือ”

“พวกคุณอย่ามาสู้กับฉันนะ อ๋อ ไม่ใช่สิ พวกคุณไม่มีเงินมาสู้ฉันหรอก อย่าว่าแต่ถูกยึดอำนาจเลย หากยังมีอำนาจ ตอนนี้บริษัทซานหยวนกรุ๊ปก็ซื้อวิลล่าหลังนั้นไม่ได้หรอก”

หวงจงหัวเราะเยาะเย้ย และเดินเข้าไปในงานประมูล

“หมอนี่น่ารังเกียจชะมัด”

หลิวลานเมิ่งเกลียดและกัดฟันด้วยความแค้น

“ที่เขาพูดก็ถูก พวกเราสู้พวกเขาไม่ได้จริงๆหรอก”

อิ่นซินถอนหายใจ ตอนนี้ยอมสละการชิงดีชิงเด่นแล้ว สู้หวงจงไม่ได้จริงๆ สามร้อยล้านของบริษัทชิ่งหยางกรุ๊ป ต้องใช้สำหรับโครงการนั่น ไม่สามารถทำเรื่องอื่นได้

นี่เป็นกฎที่ระบุไว้ในสัญญาแล้ว

แม้ว่าอิ่นซินใช้แล้ว หลี่เทียนเฉิงก็ไม่กล้าพูดอะไร

“ไปเถอะ”

ฉินเฟิงเดินเข้าไป อิ่นซินควงแขนเขา ดูสนิทสนมกัน ตอนนี้สองคนนี้ทำมาจนถึงจุดนี้แล้ว สำหรับคนอื่นที่มองมานั้น ก็คือภรรยาที่ดีคนหนึ่ง

“มีสิทธิ์อะไร ควรจับมือกับฉันนะ”