บทที่ 131 ฉินเฟิงโกรธแล้ว ลงมือได้

“ขอบคุณ”

หลังจากวางสาย ความหนาวเหน็บฉายผ่านดวงตาของฉินเฟิง

เกือบจะคุกเข่าให้อิ่นป่าย?

เขาคู่ควรหรือ?

“อิ่นป่าย นี่คือการแตะเกล็ดมังกรของผม คุณไม่รู้เหรอว่า มังกรมีเกล็ด หากแตะต้องจะโกรธจัด?”

คราวนี้เขาถูกจับ แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นอิ่นซินถูกจับ จับไปไว้ในห้องมืดหรือห้องลับเล็กๆ นั้น ก็จะเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น

แค่คิดก็รู้แล้ว

สิ่งนี้กำลังบังคับอิ่นซินไปสู่ทางตัน!

จากนั้น ฉินเฟิงก็โทรออกไปอีกสาย “ต้วนเทียน ผมจะมอบหมายภารกิจให้คุณ…”

“ครับ”

ตู้ต้วนเทียนเป็นลูกหลานทหาร เขาตอบทันที

ในเวลานี้ อิ่นซินได้มารับกั่วกั่วแล้ว พอเดินออกมา กั่วกั่วก็กระโจนเข้าหาฉินเฟิง “คุณพ่อ คุณพ่อ อุ้มกั่วกั่วหน่อยค่ะ”

“โตขนาดนี้แล้ว จะให้อุ้มอะไรล่ะ”

“อุ้ม อุ้ม อุ้มหนู อุ้มกั่วกั่ว”

หลังจากออดอ้อนอยู่พักหนึ่ง กั่วกั่วก็ปีนขึ้นคอของฉินเฟิงเหมือนขี่ม้า เธอมีความสุขมาก มีเพียงไม่กี่ครั้งที่อิ่นซินมารับเธอพร้อมกับฉินเฟิง

“ว่าแต่ว่า ทำไมหลิวหลินถึงมาช่วยคุณล่ะ?”

อิ่นซินเอียงศีรษะถาม

“ผมจะแจ้งความ” ฉินเฟิงบอก

คราวนี้อิ่นซินไม่ได้คิดมาก แม้ว่าเธอจะยังรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่หลิวหลินก็มีนิสัยแบบนี้จริงๆ ตำรวจหญิงอันดับหนึ่งในเมืองเจียงเฉิงอย่างเธอนั้นรู้ดี

เขาเกิดมาพร้อมกับความชอบธรรมอย่างเหลือล้น จงเกลียดจงชังความชั่วร้ายเข้ากระดูกดำ

เมื่อมีหลิวหลินอยู่ ความสงบเรียบร้อยของสังคมในเมืองเจียงเฉิงก็ดีขึ้นมาก

…

โรงแรมหนานเทียน

อิ่นป่ายและอิ่นเสี้ยงสวี่กำลังดื่มไวน์แดง บรรยากาศหรูหราเป็นที่น่าประทับใจ เสียงเปียโนดังเข้ามา

“น้องชาย นายนี่มีฝีมือจริงๆ ทำแค่นี้ก็ดึงอิ่นซินเอาไว้ได้แล้ว ตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ ก่อนหน้านี้เธอเคยมาขอร้องพวกเรา น่าสงสารจะตาย แทบจะคุกเข่าลงเลย”

อิ่นเสี้ยงสวี่จิบไวน์แดงคำหนึ่ง ใบหน้าแดงก่ำ ตื่นเต้นเล็กน้อย

แผนของพวกเขาสำเร็จแล้ว เธอออกหน้าจัดการกับหวางเชียนบนเตียงด้วยตัวเอง จากนั้นก็ใช้เงินสามแสนปลุกระดมพนักงานของอิ่นซินให้ก่อการกบฏ

แม้ว่าสุดท้ายจะจับตัวฉินเฟิงได้ แต่ผลลัพธ์ก็ยังประสบความสำเร็จ

อิ่นซินมองไปรอบๆ เพื่อขอความช่วยเหลือ แต่สุดท้ายก็ไม่มีทางเลือก จำใจมาขอร้องพวกเขาด้วยตัวเอง อ้อนวอนด้วยสภาพที่น่าสงสาร

ถึงขั้นบอกด้วยว่าจะมอบหุ้นของบริษัทสิบเปอร์เซ็นต์ให้

แต่อิ่นป่ายก็ยังปฏิเสธ

เพราะเขาต้องการบีบให้อิ่นซินถึงทางตันและสิ้นหวัง มันถึงจะสนุก

“อิ่นซินก็อยากจะเอาชนะพวกเราด้วยเหรอ? ฮ่า ไม่รู้จักประมาณกำลังตัวเอง คอยดูนะ ผมจะทำให้ผู้หญิงคนนั้นก้าวไปสู่หุบเหวลึกทีละก้าว ในที่สุดก็บ้านแตกสาแหรกขาด”

อิ่นป่ายเขย่าแก้วไวน์แดง แววหยอกล้อวิบวับอยู่ในดวงตา

อิ่นซิน ยังกล้ามาแย่งชิงกับเขาด้วยเหรอ?

แกว่งเท้าหาเสี้ยนเอง

เขาต้องการทำให้ครอบครัวของอิ่นซินบ้านแตกสาแหรกขาด อย่างดีที่สุดให้เร่ร่อนอยู่ตามท้องถนน จุดจบเช่นนี้คือสิ่งที่เขาคาดหวังมากที่สุด ผู้หญิงคนเดียว ต้องการที่จะต่อสู้กับเขางั้นเหรอ?

ฮ่า

“อีกอย่างอิ่นซินยังไปสนใจไอ้เศษสวะอย่างฉินเฟิง ให้ตายสิ ไม่รู้ว่าอะไรสำคัญ แต่การจับคู่กันระหว่างผู้หญิงที่โดดเดี่ยวกับขอทานและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ก็ถือว่าเป็นกิ่งทองใบหยก”

อิ่นป่ายยิ้มเยาะ

ถ้าเป็นเขา เขาจะเตะคนอย่างฉินเฟิงไปไกลๆ ตั้งนานแล้ว เขาไม่รู้ว่าทำไมอิ่นซินยังเลือกที่จะยอมรับฉินเฟิง

แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน