บทที่ 148 ฝูงมอด

“เด็กนี่ คุณ ทำไมไม่มีเหตุผลเลยนะ”

หลิวฉวนจงเห็นว่าฉินเฟิงเองก็ไม่คิดจะทำตามเขา แถมยังมาว่าเขาอีก เลยชี้ไปที่ฉินเฟิง พลางพูดด้วยความไม่พอใจ “คุณจะไปรู้อะไร นี่มันลูกสาวฉัน ก็ควรให้เงินฉัน”

“ฉันให้แล้ว！หลิวฉวนจง ตอนแรกไม่รู้หรอกว่าได้ยินมาจากไหนว่าฉันทำงานที่บริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ป แล้วกล้ามาหาถึงที่ เพื่อเอาเงินเลี้ยงดูต่างๆ เดือนละพันสอง ฉันไม่ให้ คุณก็ฟ้องฉัน”

“ตอนแรกฉันเป็นคนชนชั้นล่าง เงินเดือนแค่สี่พันต่อเดือน ฉันยังต้องเช่าห้อง ค่าเช่าห้องที่จิงตูก็สองพันแล้ว ยังต้องให้เงินเลี้ยงคุณอีก ฉันเหลือแค่แปดร้อยแล้ว ฉันกินแต่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ถึงจะผ่านไปได้”

“ตอนนั้น ทำไมคุณไม่บอกว่าฉันเป็นลูกสาวคุณ ทำไมคุณไม่พูด แล้วเห็นใจฉัน”

หลิวลานเมิ่งมีหยดน้ำตาอยู่ในดวงตา

เพราะไม่ว่าอย่างไร หลิวฉวนจงก็เป็นพ่อของเธอ ค่าเลี้ยงดูหลายปีมานี้ เธอส่งให้ตลอด ไม่เคยขาดเลย แต่วันนี้ หลิวฉวนจงยังมาขอเงิน ตั้งสองแสน เพื่อให้ลูกที่หลิวฉวนจงกับแม่เลี้ยงคนนั้นคลอดออกมา

เพื่อแต่งงาน ซื้อบ้าน

ทำไมกัน

ทำไมกัน

“คือ……”

หลิวฉวนจงเริ่มรู้สึกลำบากก่อนจะพูดออกมา “แต่ฉันเป็นพ่อของคุณนะ คุณให้ฉันมาสองแสนเถอะ ไม่อย่างนั้นฉันกลับไปต้องถูกไล่ออกมาแน่ๆ คงจะเข้าบ้านไม่ได้แล้วล่ะ”

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน”

หลิวลานเมิ่งผลุบตาลง ปฏิเสธอีกครั้งแล้ว

หลังจากที่ได้รับคำตอบนี้ หลิวฉวนจงเลยมีใบหน้าเย็นชาแบบนี้ “หลิวลานเมิ่ง ฉันจะบอกคุณให้นะ วันนี้คุณต้องให้เงิน ถ้าคุณไม่ให้เงินฉันก็ไม่ไป ฉันจะอยู่ที่ประตูนี้ แหกปากโวยวาย ทั้งวันทั้งคืน ให้เพื่อนบ้านอยู่ไม่สงบสุข ให้ทุกคนรู้ว่าคุณเป็นคนไม่กตัญญู”

“ให้ทุกคนด่าคุณ แล้วรังเกียจคุณ”

“ฉันยังจะไปก่อเรื่องที่บริษัทของคุณ ไปติดป้ายที่หน้าบริษัทของคุณ ว่าหัวหน้าของฝ่ายประชาสัมพันธ์ของบริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปนั้นมันไม่กตัญญู ทอดทิ้งไม่ดูแลพ่อแม่ที่คลอดคุณออกมา”

หลิวฉวนจงเองก็ไม่สนใจอะไรแล้ว

“คุณกล้าเหรอ！”

หลิวลานเมิ่งได้ยินดังนั้น ก็ร้อนรน

มาก่อเรื่องที่นี่ มันไม่มีผลอะไรมาก แต่ถ้าไปก่อเรื่องที่บริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ป ในฐานะที่เธอเป็นหัวหน้าของแผนกประชาสัมพันธ์ในบริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ป เป็นถึงตัวแทน แล้วมันจะส่งผลเป็นอย่างมาก

แถมยังจะทำให้ชื่อเสียงของบริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปตกต่ำอีกด้วย

บริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปของเราเพิ่งมาที่เมืองเจียงเฉิง ยังไม่ได้ลงหลักปักฐานอะไรมาก ถ้าคู่แข่งยังอยู่ในตอนนี้ แล้วลงมือทำ แสดงสักหน่อย มันจะทำให้ราคาในตลาดของพวกเขานั้นตกลง

บริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปนั้นมีความเป็นไปได้ทั้งนั้น อาจจะไล่เธอออกได้ทันที เพื่อระงับความไม่พอใจของทางสื่อ

ต้องรู้ด้วย ว่าแม้โบนัสปลายปีจะโดนหักหมดแล้ว แต่ว่าสวัสดิการของบริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปนั้นถือว่าดีมากที่สุดในเมืองเจียงเฉิงเลยทีเดียว เธอพยายามอดกลั้นมาเป็นหัวหน้าของฝ่ายประชาสัมพันธ์ได้ ก็ต้องใช้เวลาเป็นอย่างมาก

ถ้าเกิดถูกไล่ออกแบบนี้ เธอก็คงจะหมดสิ้นทุกอย่าง

ดังนั้น เธอเลยร้อนรนใจ

อันที่จริง ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์อย่างไร บริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปก็จะไม่มีทางไล่เธอออก ถึงอย่างไรท่านประธานฉินเฟิงของบริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปในตอนนี้ ก็ยืนอยู่ข้างเธอแล้ว

แถมยังได้รับรู้ความเกลียดชังที่เธอโดนเป็นปกติแบบนี้อีกด้วย

ถ้าฉินเฟิงไม่พูด ก็ไม่มีใครกล้าไล่หลิวลานเมิ่งออก

“เหอะ กลัวแล้วใช่ไหมล่ะ รีบเอาเงินมาเถอะ ฉันก็จะไม่ทำอะไรแล้ว คุณว่าคุณที่เป็นหัวหน้าของแผนกประชาสัมพันธ์ของบริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปนั้น จะไม่มีเงินเหรอ นอนกับเจ้านายสักคืน ก็ได้เงินมาแล้ว คุณว่า ใช่ไหมล่ะ？”

คำพูดของหลิวฉวนจงนั้นเบาลงแล้ว