บทที่ 151 เริ่มเก็บกู้กับดัก（1）

ฉินเฟิงโทรศัพท์หาหลี่เทียนเฉิง“ช่วงนี้บริษัท กึ่งซานหยวน จำกัดกับบริษัทของคุณ มีโปรเจกต์สำคัญร่วมงานกันไหมครับ？”

“มีครับ อิ่นซินใช้เงินทุนสองร้อยล้านกับผม จากหุ้นสิบเปอร์เซ็นต์ในบริษัท กึ่งซานหยวน จำกัด”หลี่เทียนเฉิงกล่าว

ฉินเฟิงวางสาย

ถึงแม้บริษัท กึ่งซานหยวน จำกัดจะไม่มีสภาพคล่องในบัญชีมากนัก แต่ก็ยังคงเป็นกลุ่มบริษัทเก่าแก่ มีมูลค่ารวมมากกว่าหนึ่งร้อยล้าน อิ่นซินยืมมาสองร้อยล้าน ซึ่งซื้อได้พอดี

เพียงแต่ นี่เป็นสถานการณ์ปกติ

“ท่านประธานครับ เมื่อสักครู่คนของเรารายงานเรามาว่า อิ่นซินแห่งบริษัท กึ่งซานหยวน จำกัด ปรากฏตัวขึ้นในตลาดหลักทรัพย์ และได้เตรียมเงินจำนวนมากมาด้วยครับ”เฝิงกางกล่าวรายงาน

“ไปกัน”

ฉินกางไม่ลังเล รีบเดินทางไปยังตลาดหลักทรัพย์กับเฝิงกางทันที

บริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปเป็นบริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง มีห้องวีไอพีเป็นของตัวเองในตลาดหลักทรัพย์ ในตอนที่ขึ้นมาชั้นสองของห้องวีไอพี เมื่อมองผ่านไปก็เห็นอิ่งซินทันที

ฉินเฟิงมองไปที่กระดานหุ้น หุ้นของบริษัทซานหยวนกรุ๊ปดิ่งลงอย่างต่อเนื่อง บริษัท กึ่งซานหยวน จำกัดำด้กวาดซื้ออย่างเมามัน ได้ซื้อไปอย่างน้อยร้อยละสี่สิบแล้ว

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ บริษัทซานหยวนกรุ๊ปเกือบครึ่งอยู่ในมือของอิ่นซิน

แต่ว่า ยังเหลืออีกบางส่วน

ในเวลานี้เอง อิ่นซินได้โทรศัพท์มา ฉินเฟิงรีบรับสาย“ฮัลโหล เมียจ๋า”

“คุณอยู่ไหนคะ？”

“บริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปครับ”

“คืนนี้มีงานวันเกิดคุณปู่ครบรอบแปดสิบปี ท่านให้เราไปหาน่ะค่ะ ”

“ได้ครับ”

ฉินเฟิงตอบตกลง หลังจากนั้นอิ่นซินก็วางสายไป ใบหน้าอันสวยงามของเธอดุจดั่งภูเขาน้ำแข็ง แต่ในสายตาของเธอกลับเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า อันที่จริงทำแบบนี้กับคนที่ตนเองรัก เป็นสิ่งที่ทรมานใจมาก

แต่ว่า ไม่ทำแบบนี้ไม่ได้

และก่อนหน้านี้คุณท่านอิ่นก็ได้โทรศัพท์หาเธอ บอกว่ายอมแพ้แล้ว เขาจะไม่สู้กับเธออีก เห็นแก่ที่เขาใกล้จะเข้าโลงเต็มทีแล้ว ให้เธอไปเข้าร่วมงานวันเกิดแปดสิบปีของเขาหน่อย

สิ่งนี้ทำให้เธอรู้สึกดีใจมาก แต่เธอยังคงรู้สึกผิดปกติ ทุกอย่างมันดูราบรื่นเกินไป ดังนั้นเธอจึงเรียกฉินเฟิงให้ไปด้วยกัน ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเมินเฉย แต่ไม่พูดก็คงจะไม่ได้ ว่าฉินเฟิงทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย

ราวกับคำพูดของฉินเฟิง ทำให้โลกทั้งใบไม่มีใครทำร้ายเธอได้

“งานเลี้ยงค่ำคืนนี้”

ฉินเฟิงเอามือไพล่หลัง ปากพูดพึมพำสามสี่คำนี้ ผ่านไปครู่เดียวก็โทรศัพท์ออกไป คราวนี้เขาโทรหาตู้ต้วนเทียน

หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ตู้ต้วนเทียน ก็พาผู้หญิงมาด้วยคนหนึ่ง

“พี่ฉินครับ นี่คือโหวเมิ่งหยาวน้องสาวของโหวเฟย คนกันเองครับ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเจียงเฉิงคณะธุรกิจบัณฑิตย์ มีความสามารถ ผมตรวจสอบมาแล้ว เธอยังไม่เคยมีแฟนครับ”ตู้ต้วนเทียนพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

“คุณนี่เอง ลูกเขยที่แต่งเข้าตระกูลอิ่น”

คนที่เข้ามาคือหญิงสาวที่ค่อนข้างเด็ก ท่าทีอ่อนหวาน แต่สวมชุดสูทเรียบร้อยทั้งตัว บนตัวของเธอทรงพลังแต่ก็มีความเป็นผู้ใหญ่ บนมือถือแฟ้มเอกสารหนึ่งแฟ้ม

เดิมทีตู้ต้วนเทียนมาหาเธอ เพื่อให้เธอไปทำงานด้านธุรกิจให้กับคนคนหนึ่ง เธอก็คิดว่าเป็นคนใหญ่คนโต

แต่หลังจากที่มาถึงแล้ว ถึงได้พบว่าเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าตระกูลอิ่น

เธอกับอิ่นหนิงหยู่เรียนชั้นเดียวกัน และเป็นเพื่อนรักกัน ดังนั้นจึงมักจะได้ยินเธอก่นด่าฉินเฟิงให้ฟัง ด่าว่าเขาเป็นเศษสวะ และเคยเห็นรูปของฉินเฟิงมาแล้ว จึงรู้ว่านี่เป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงคนหนึ่ง

แต่ตอนนี้พอเธอมาเห็นฉินเฟิง เสื้อผ้าไม่ได้เปลี่ยนไป แต่จิตวิญญาณบนตัวของเขากลับเปลี่ยนไป คิ้วทั้งสองข้าง เฉียบคม รูปร่างตรงแน่น ดุจดั่งโมวซิง ระหว่างที่ท่วงท่าเยื้องย่างกรีดกราย ให้ความรู้สึกเหมือนคนใหญ่คนโต

กระทั่งยังได้กลิ่นอาย ราชาเหนือโลกที่จอมเผด็จการ

ถ้าไม่ใช่เพราะเคยเห็นรูปถ่ายมาก่อน เธอคงไม่มีทางเชื่อว่า นี่คือลูกเขยไม่เอาไหนที่แต่งเข้าตระกูลอิ่น

“คุณรู้จักผมหรอครับ？”

ฉินเฟิงถามโหวเมิ่งหยาว ไม่ได้ใส่ใจกับรายละเอียดที่ตู้ต้วนเทียนรายงาน ว่าเธอไม่มีแฟนหนุ่มพอดี สามารถทำงานได้อย่างสบายใจ