บทที่ 159 ฐานะของฉินเฟิงถูกเปิดเผย

เขาเป็นเทพสงครามเบอร์หนึ่งของประเทศต้าหัว แต่กลับปกปิดฐานะของตัวเอง มาเป็นลูกเขยแต่งเข้าตระกูลอิ่น ถ้าพูดออกไปก็คงไม่มีใครเชื่อ

แต่ความจริงมันก็เป็นอย่างนี้

"ถ้าฉันพูดว่า ฉันทำเพราะช่วยชีวิตคุณ คุณจะเชื่อไหม?"

ฉินเฟิงสองมือไขว้หลัง มองไปที่หลี่เจิ้งหยาง:"เจ็ดปีก่อนอิ่นป่ายสมรู้ร่วมคิดกับคนอื่น เพื่อวางยาภรรยาของฉัน จากนั้นใช้บารมีของคุณท่านอิ่น และได้บริษัทซานหยวนกรุ๊ปไปครอบครอง แต่บริษัทใหญ่ๆอย่างบริษัทซานหยวนกรุ๊ป กลับล่มสลายภายในชั่วข้ามคืน และหนึ่งในนั้นที่ได้รับผลประโยชน์ก็คือบริษัทหลี่ซื่อกรุ๊ป และทำให้ธุรกิจของพวกคุณฟื้นฟู"

"ฉันกลับมาครั้งนี้ ก็เพื่อตรวจสอบเรื่องนี้ เพราะฉันรู้ดี ถ้าธุรกิจของภรรยาฉันมีแนวโน้มจะดีขึ้น พวกคุณก็คงอยากจะฆ่าเธอ เนื่องจากเรื่องนั้นเกิดขึ้นเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว หลักฐานต่างๆก็หายไปจนหมด ฉันก็เลยเอาอิ่นป่ายมาเป็นเหยื่อล่อ ถ้าฉันเปิดเผยฐานะของตัวเองก่อน ด้วยนิสัยใจคอของพวกคุณ พวกคุณคงฆ่าอิ่นป่ายปิดปากแน่นอน"

"ถ้าฆ่าแล้ว ก็คงไม่มีใครรู้ว่าคุณเป็นคนทำ ทำให้เรื่องนี้กลายเป็นความลับอย่างสมบูรณ์"

ฉินเฟิงพูดไปด้วยและเดินไปด้านหน้าของหลี่เจิ้งหยาง ดวงตาสีดำคู่หนึ่งจ้องไปที่หลี่เจิ้งหยาง:"ใช่ไหม?"

"ใช่"

ก่อนที่หลี่เจิ้งหยางจะตาย เขาก็ได้สงบสติอารมณ์ตัวเองลง เขาเข้าใจดี เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเทพสงครามเบอร์หนึ่งของประเทศต้าหัว เขาหนีไม่พ้นอยู่แล้ว พูดได้อย่างชัดเจนว่าเขาต้องตายแน่ๆ ดังนั้นเขาก็เลยพูดอย่างเย็นชา:"ถ้าคุณเปิดเผยฐานะตั้งแต่แรก ฉันจะส่งคนไปฆ่าอิ่นป่าย เพื่อตัดปัญหาที่จะตามมาทีหลัง"

ร่างกายของอิ่นป่ายสั่นทันที ตอนนี้ฉินเฟิงกำลังช่วยชีวิตเขาอยู่?

"ดังนั้นความแค้นของพวกเรานั้นใหญ่หลวงมากๆ"

ฉินเฟิงยืนมือออกมา บีบที่คอของหลี่เจิ้งหยาง:"สิ่งที่คุณไม่ควรทำที่สุดก็คือ ลงมือฆ่าลูกเมียของฉัน เพราะพวกเธอคือทุกอย่างของฉัน"

"อ๊าก……ฉินเฟิง……คุณคิดว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในสมัยนั้น……เป็นฝีมือของฉันเพียงคนเดียวเหรอ……อิ่นซินได้บริษัทซานหยวนกรุ๊ปกลับไปครอบครอง……มันไม่ใช่เรื่องที่ดีเลย……สามตระกูลในสมัยนั้นจะต้องลงมืออีกครั้งแน่ๆ……อิ่นซินต้องตาย……เธอต้องตายแน่ๆ……คุณยังมีความลับเรื่องหนึ่ง อยู่ในมือของฉัน แต่ฉันไม่บอกคุณแน่นอนว่ามันคืออะไร ไม่บอกแน่นอน"จู่ๆหลี่เจิ้งหยางก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

"ความลับเหรอ?"

ฉินเฟิงขมวดคิ้วและปล่อยมือออก เขาอยากจะถามว่าความลับคืออะไร แต่เขากลับเห็นที่ปากของหลี่เจิ้งหยางมีเลือดสีดำไหลออกมา และเขาก็เสียชีวิตแล้ว

"กินยาพิษฆ่าตัวตายเหรอ?"

ฉินเฟิงปล่อยมือ หลี่เจิ้งหยางก็ล้มลงไปอยู่ที่พื้น และเขาได้เสียชีวิตไปแล้ว

"อันที่จริงคุณสามารถใช้ความลับนั้นเพื่อแลกกับชีวิตของคุณ แต่คุณกลับเลือกที่จะไม่พูด และทิ้งความมั่งคั่งทั้งหมดของตระกูลหลี่ และทอดทิ้งคนทั้งหมดของตระกูลหลี่ เพื่อปกป้องความลับนั้นไว้"

ฉินเฟิงสองมือไขว้หลัง:"ฉันสงสัยมากๆ ความลับนั้นคืออะไรกันแน่? ทำให้เขายอมทอดทิ้งทุกอย่าง กินยาพิษเพื่อฆ่าตัวตาย"

"ยังมีสามตระกูลนั้นอีก พวกเขาเป็นสามตระกูลไหนกันแน่ ทำไมถึงต้องกลั่นแกล้งบริษัทซานหยวนกรุ๊ป ในเมืองเจียงเฉิงเล็กๆแห่งนี้ ซ่อนอะไรไว้กันแน่"

"ฉีหยุน"

ฉินเฟิงออกคำสั่งทันที

ฉีหยุนที่อยู่ด้านหลัง เดินออกมาจากความมืด:"รีบไปตรวจสอบเดี๋ยวนี้"

"ตรวจสอบ ฉันต้องการให้คุณไปตรวจสอบเรื่องนี้ให้กระจ่าง โดยเฉพาะสามตระกูลนั้น และตรวจสอบให้ชัดเจนว่าช่วงนี้ใครติดต่อกับตระกูลหลี่บ้าง" ฉินเฟิงออกคำสั่งทันที

"รับทราบ"ฉีหยุนพูด

เมื่อพูดจบ ฉินเฟิงเตรียมตัวที่จะจากไป แต่ในเวลานี้ จู่ๆอิ่นป่ายก็กอดขาของฉินเฟิงไว้ ร้องไห้และพูด:"ฉินเฟิง ยังไงซะ ฉันก็เป็นคนของตระกูลอิ่น ฉันยังเป็นลูกพี่ลูกน้องกับอิ่นซินด้วย คุณไม่ควรทำแบบนี้ คุณฆ่าฉันไม่ได้นะ ถ้าคุณฆ่าฉัน เสี่ยวซินจะโกรธคุณ ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันขอร้อง"

เขาไม่อยากตาย ก็เลยยกอิ่นซินออกมาอ้าง บางทีมันอาจจะเป็นทางรอดสุดท้ายก็ได้

แต่ฉินเฟิงก้มศีรษะและมองเขา ในสายตามีแต่ความเย็นชา:"คนของตระกูลอิ่นเหรอ? ตอนที่ภรรยาของฉันโดนไล่ออกจากตระกูล ทำไมคุณถึงไม่พูดว่าพวกเราเป็นคนของตระกูลอิ่นละ ยังกล้าพูดว่าลูกพี่ลูกน้องอีก? ตอนที่คุณยกภรรยาของฉันให้อู๋ห้าว และส่งข่าวให้ตระกูลหลี่ ทำไมคุณไม่พูดว่าเธอคือลูกพี่ลูกน้องของคุณ"

"เธอจะโกรธไหม ถ้าข่าวการเสียชีวิตของคุณ ฉันไม่ได้บอกเธอ ถ้างั้นเธอก็คงไม่โกรธ"

"องครักษ์หมาป่า ลากตัวออกไป"

เมื่อฉินเฟิงออกคำสั่ง ก็มีทหารคนหนึ่งลากตัวเขาออกไปทันที อิ่นป่ายอ้อนวอนอย่างสุดชีวิต ทั้งร้องไห้และฉี่ราดกางเกง แต่ก็ไม่สามารถทำให้ฉินเฟิงเปลี่ยนใจ

คนๆนี้ สมควรตาย