บทที่ 165 นักฆ่าพิเศษคนหนึ่ง

โครม

แผงขายมันเทศถูกเตะครั้งแล้วครั้งเล่าจนกระจัดกระจายไปทุกที่

“เร็วเข้า คนพวกนี้โหดร้ายมาก”

ผู้คนที่อยู่รายรอบเห็นเช่นนี้ก็ไม่กล้าที่จะอยู่ต่อ รีบวิ่งหนีไป

ส่วนฉินเฟิงมองไปยังชายขากะเผลก ความแปลกประหลาดฉายผ่านดวงตา พลันเดินเข้าไปหาทันที

“ไอ้หนู แกเข้ามาทำไม พวกเราบอดี้การ์ดมังกรกำลังทำงาน แกกล้ามาหาเรื่องเหรอ?”

ชายสวมต่างหูด่าทอทันทีเมื่อเห็นฉินเฟิงเดินเข้ามา ดูท่าทางเขาโกรธมากอย่างเห็นได้ชัดและพูดต่อไปว่า “ไอ้หนู แกอย่าคิดว่าพวกเราเป็นฝ่ายรังแกเขาฝ่ายเดียว เขายังเป็นหนี้เราอยู่ก้อนหนึ่งเหมือนกัน หนึ่งแสนหยวน ผัดผ่อนมาสามปีแล้ว”

“ใช่แล้ว แม้ว่าพวกเราบอดี้การ์ดมังกรต้องเรียกเก็บค่าคุ้มครองจำนวนหนึ่ง แต่ถ้าจ่ายมาแล้ว พวกเราจะไม่ทำร้ายใคร กุญแจสำคัญคือชายคนนี้”

“จะไปอธิบายให้มันฟังทำไม แค่เล่นงานมันก็พอแล้ว”

หลายคนในนั้นทยอยพูดขึ้นมา

พวกเขาอธิบาย ซึ่งเป็นการบอกว่า เป็นหนี้ก็ต้องใช้หนี้ มันเป็นเรื่องธรรมดา

แต่ต่อมาพอพวกเขาเห็นว่าฉินเฟิงไม่เพียงแต่ไม่ไปไหน ตรงกันข้ามกลับนั่งยองๆ อยู่บนพื้น มองไปยังชายขากะเผลก ที่ไม่ทำอะไรทั้งสิ้น พวกเขาทำร้ายคนอื่นก็ไม่เข้ามายุ่ง

“บัดซบ! ไอ้หนู แกหมายความว่ายังไง แกมาทำอะไรที่นี่! มองอะไร ไม่เคยเห็นคนหรือไง ฉันจะบอกแกให้นะ วันนี้จะตีเขาให้ได้

ชายสวมต่างหูเห็นฉินเฟิงไม่ไปไหน ก็ตวาดขึ้นมาอีกครั้ง

“อย่าเข้าใจผิด พวกคุณตีต่อไปได้ตามสบายเลย”

ฉินเฟิงโบกมือ ไม่เข้ามาห้ามพวกเขา

“ประสาทหรือเปล่า”

ชายสวมต่างหูด่ากราดในใจ แล้วไม่สนใจเจ้าหนูคนนั้นอีก เตะเข้าไปที่ตัวคนขากะเผลกอีกครั้ง “ไอ้แก่ เอาเงินมา ได้ยินหรือเปล่า หนึ่งแสนหยวน ติดมาสามปีแล้ว ควรคืนได้แล้ว”

“ถูกแล้ว ค่าคุ้มครองตลอดหลายปีที่ผ่านมาสะสมได้หลายหมื่นใช่ไหม ของแกรวมทั้งหมดหนึ่งแสนห้าหมื่นแล้วกัน”

“ได้ยินว่าช่วงนี้แกหาเงินได้ รีบจ่ายเงินมา”

เตะเขาซ้ำอีกครั้งแล้วครั้งเล่า

แต่ในเวลานี้เขาขดตัวอยู่บนพื้นซึ่งเต็มไปด้วยฝุ่น อยู่ในสภาวะจนตรอก แต่ไม่มีเลือดเลยสักนิด ในเวลานี้เขาได้ยินเสียงของฉินเฟิง จึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นแล้วพูดด้วยความตกใจ “คุณมาที่นี่ได้ยังไง? เทพสงครามอีสเตอร์แลนด์”

“เทพสงครามอีสเตอร์แลนด์? เทพสงครามอีสเตอร์แลนด์คืออะไร ฉันเกิดภาพลวงตาอีกแล้วเหรอ?” ชายสวมต่างหูเตะอีกครั้งแล้วด่าทอ

เขาไม่ตระหนักถึงความสั่นสะเทือนของชื่อเทพสงครามอีสเตอร์แลนด์เลย

“ที่จริงผมสงสัยมากกว่า คุณมาที่นี่ทำไม? มีภารกิจลอบสังหารอีกแล้วเหรอ? ครั้งนี้ลอบสังหารใครล่ะ?”

ฉินเฟิงนั่งยองๆ อยู่บนพื้น มองดูชายวัยกลางคนที่กำลังจนตรอก ไม่เคลื่อนไหวใดๆ

เพราะชายวัยกลางคนคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นฆาตกรที่มีชื่อเสียงในกาฬโลกแห่งตะวันตก ติดอันดับที่ 11 ของบัญชีดำและเป็นครูทหารด้วย

ตอนนั้นด้วยกำลังของตัวเอง ได้ทำลายประเทศเล็กๆ ด้วยตัวเอง

ในแผ่นดินใหญ่ตะวันตก แม้ว่าจะอยู่ในอันดับที่สิบเอ็ดเท่านั้น แต่ก็ถือว่ามีชื่อเสียงมาก บางครั้งก็เทียบได้กับปาซาง ซึ่งเคยเป็นอันดับหนึ่งในบัญชีดำ

เพียงเพราะว่าบุคคลนี้แตกต่างจากนักฆ่าทั่วไป คนคนนี้ชอบสั่งสอนบทเรียนให้คนอื่นเหมือนกับชื่อของเขา ในสนามรบ เขาจะชี้ให้เห็นปัญหาของศัตรูทีละขั้น จากนั้นค่อยฆ่าศัตรูในนาทีสุดท้าย

นั่นคือเหตุผลที่เขามีฉายานามว่าครูทหาร

แต่คนคนนี้มีความสามารถในการฝึกอบรมที่ดี เขาถูกคัดเลือกจากทุกประเทศ แต่มักจะไม่สนใจไยดี ทำตัวลึกลับ ให้คนเข้าไม่ถึง