บทที่ 175 ถูกพบเข้าแล้วหรือ?

“ได้สิคะ”

พอพูดว่าจะให้กินลูกอม หวางเสี่ยวหยูก็เลียปากอยากกินขึ้นมาทันที ทางบ้านของเธอนั้นจนมาก หวางเถ่เองก็ไม่อาจเปิดเผยตัวตนได้ ดังนั้น ตั้งแต่เด็กจนโต ก็ไม่เคยได้กินลูกอมเลย

พอได้ยินว่าจะได้กินลูกอม ตาก็เป็นประกายทันที

“ชื่อว่า.......ชื่อว่า.......แง พ่อหนูไม่ได้บอกไว้ว่าคุณอาคนนั้นชื่อว่าอะไร”

หวางเสี่ยวหยูคิดไปพักใหญ่ แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าหวางเถ่ไม่ได้บอกเธอว่าฉินเฟิงชื่อว่าอะไร บอกแค่ว่าเป็นคุณอา ดังนั้นเธอก็เลยเรียกแต่คุณอาอย่างเดียว

พอนึกได้ว่าพ่อไม่ได้บอกไว้ เลยทำปากจู๋อย่างน่าสงสาร

ไม่มีชื่อ ก็ไม่มีลูกอมให้กิน

เสี่ยวหยูน้อยใจ

แต่เสี่ยวหยูไม่ร้องไห้

“โอ๋ ถึงแม้จะตอบไม่ได้ แต่พี่ก็ให้ลูกอมนะ”

อิ่นหนิงหยู่ก็หยิบลูกอมนมอัดเม็ดออกมา แล้วยื่นให้หวางไพล่หลังหยู ทำให้เสี่ยวหยูที่ปากจู๋น้อยใจเมื่อครู่นี้ ยิ้มขึ้นมาได้ทันที ดวงตายิ้มเป็นพระจันทร์เสี้ยว ฟันเขี้ยวน่ารักๆ สองข้างโผล่ออกมาทันที

“ขอบคุณค่ะ พี่สาว”

หวางเสี่ยวหยูยิ้มได้น่ารักมาก

อิ่นหนิงหยู่เอามือลูบหัวของหวางเสี่ยวหยู แล้วก็หันกลับมา แล้วพูดกับโหวเมิ่งหยาวว่า “เสียดาย เกือบจะได้รู้ตัวตนที่แท้จริงของMr.Xแล้วเชียว เสียดายจริงๆ”

โหวเมิ่งหยาวก็นิ่งไม่ได้พูดอะไร

แต่ในใจของเธอนั้น ตกใจแทบแย่ เกือบจะถูกจับได้แล้วเชียว อย่าเล่นแบบนี้อีกนะ ตกใจแทบแย่

“อ้อ หนูได้ยินคนอื่นเรียกคุณอาคนนั้นว่าคุณฉิน คงจะแซ่ฉินค่ะ”

ในตอนนี้ เสี่ยวหยูที่กำลังกินลูกอมหน้าตายิ้มแย้มมีความสุข ก็เหมือนจะคิดอะไรออก แล้วก็รีบพูดขึ้นมา

“แซ่ฉินงั้นหรือ? ในที่สุดฉันก็รู้ร่องรอยเกี่ยวกับMr.Xแล้ว ที่แท้ก็แซ่ฉิน ใช่ แซ่เดียวกันกับพี่เขยฉัน น่าอัศจรรย์มาก” อิ่นหนิงหยู่อึ้ง

ไม่ใช่เรื่องอัศจรรย์อะไรหรอก แต่เป็นพี่เขยเธอจริงๆ

โหวเมิ่งหยาวคิดในใจแบบนี้ ถึงแม้เธออยากจะพูดออกมา แต่เธอก็เป็นแค่ตัวแทนเท่านั้น ไม่อาจจะทรยศคนเบื้องบนได้ เธอไม่อาจจะไปหาเรื่องคนพวกนั้นได้

ยิ่งกว่านั้น ฉินเฟิงก็ดีกับเธอมาก

“ฉันจะไปบอกพี่สาวฉัน ว่าMr.Xแซ่ฉิน พี่สาวฉันสงสัยมานานแล้วว่าMr.Xมีชื่อจริงว่าอะไรกันแน่ ถือว่าฉันได้สืบข่าวให้พี่สาวฉันได้แล้วนิดหน่อย”

อิ่นหนิงหยู่แอบดีใจ

เรื่องเกี่ยวกับอิ่นซินก่อนหน้านี้ เธอก็รู้ว่าMr.Xยัดเงินลงทุนไปพันล้าน ตอนนั้น ทั้งบ้านของพวกเธอล้วนสงสัยในตัวMr.X แต่ก็ไม่รู้ที่มาที่ไปอะไรเลย

รู้แค่ว่าพักอยู่ที่วิลล่าหยุนติ่ง มีตัวแทนชื่อโหวเมิ่งหยาว

เธอก็ไม่ได้ไปถามโหวเมิ่งหยาว นี่มันเป็นงานของโหวเมิ่งหยาว เธอในฐานะที่เป็นเพื่อนสนิท ก็ไม่ควรจะไปทำลายงานของเพื่อน วันนี้ที่มาวิลล่าหยุนติ่ง โหวเมิ่งหยาวก็คิดไม่ถึงมาก่อน

จนทุกวันนี้เธอก็ยังไม่เข้าใจ ว่าทำไมMr.Xถึงยอมให้เธอมาเที่ยวเล่นที่บ้าน

“แย่แล้ว”

โหวเมิ่งหยาวคิดในใจว่าแย่แล้ว เอาเรื่องที่Mr.Xแซ่ฉินแพร่ไปจนได้ โชคดีที่เธอรู้ว่าอิ่นหนิงหยู่เป็นคนมีเหตุผล แล้วยังเป็นพวกเดียวกับMr.X คงจะไม่เอาเรื่องนี้แพร่ออกไปแน่

อย่างมาก ก็เอาไปพูดกับอิ่นซิน

ถ้าอย่างนั้น ประธานบริษัทผู้วางมาดของบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ปจะคาดเดาจากร่องรอยนี้ได้ไหมนะ ว่าคนที่คอยเป็นที่กำบังลมฝนและปัญหาต่างและคอยดูแลให้กับบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ปอย่างMr.X ก็คือลูกเขยไม่เอาไหนที่ทุกคนรังเกียจ

คงจะไม่หรอกมั้ง

……

ทางตระกูลเห้อแห่งเมืองเจียงเฉิง

คืนนี้ที่ตระกูลเห้อไม่ได้เงียบสงบ กำลังจัดงานศพ เชิญแขกมามากมาย บ้านตระกูลเห้ออันกว้างใหญ่มีแขกคนดังๆ และคนรวยๆ มามากมาย

และในกลางห้องโถงนั้น มีโลงศพโลงหนึ่งวางอยู่ จุดเทียนไว้หลายเล่ม บนศีรษะของคนตระกูลเห้อ ก็คลุมผ้าสีขาวไว้ ร้องไห้อยู่รอบๆ โลงศพนั้น

ส่วนผ้าสีขาวที่ว่านั้น ก็คือผ้าดิบ สำหรับไว้ทุกข์