บทที่ 197 หลิวหลินมาแล้ว

หลังจากนั้นเฝิงกางก็ได้พูดคุยถึงความร่วมมือกับกึ่งซานหยวนเป็นการส่วนตัวภายในหนึ่งชั่วโมง สรุปทำโครงการร่วมกันหลายโครงการ ซึ่งช่วยแก้ปัญหาใหญ่ให้กึ่งซานหยวนได้ในเวลาอันสั้น

ถึงยังไงเฟิงซิ่งกรุ๊ปในฐานะนายทุนจากเกียวโตก็มีช่องทางการขายและเส้นสาย ดังนั้นจึงเหมาะมากที่จะเป็นช่องทางของธุรกิจ

ประจวบเหมาะที่กึ่งซานหยวนมีสินค้าล้นโกดัง

แต่ในขณะนี้ฉีหยุนและโหวเมิ่งหยาวได้เดินมาถึงรถที่จอดไว้ด้านนอกแล้ว ฉีหยุนรายงานว่า “ท่านครับ แก้ปัญหาได้แล้ว การปิดกั้นของตระกูลโจวถูกทำลายแล้วครับ ผมยังให้มอบสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อกึ่งซานหยวนมากมาย”

“งั้นก็ดีแล้ว”

ฉินเฟิงแอบมองจากหน้าต่างมองไปที่ชั้นสามสิบเจ็ดของกึ่งซานหยวน ซึ่งตรงกับห้องทำงานของท่านประธานพอดี

โอ้โฮ!

โหวเมิ่งหยาวทำเป็นไม่สนใจ แต่ในความเป็นจริงแทบจะบ้าตาย Mr.X ที่แสนอบอุ่น ช่างหล่ออะไรเยี่ยงนี้ หล่อรวย มีหน้ามีตา

ผู้ชายที่สมบูรณ์แบบโดยไร้ที่ติ

และที่สำคัญดูรักภรรยามาก รักใคร่แบบหวานชื่น

มันอันตรายถึงตาย

เธอก็ต้องการคนแบบนี้เช่นกัน

“ประธานอิ่น ทำไมประธานของเฟิงซิ่งกรุ๊ปถึงยอมก้มหัวให้ท่านในครั้งแรกที่เราพบ ทำไมเขาถึงเหมือนเด็กน้อย ทำไมเขาถึงสุภาพต่อหน้าท่าน ก็ไม่ใช่เป็นเพราะท่านเป็นเถ้าแก่เนี้ยหรอกเหรอ สำหรับเถ้าแก่เฟิงซิ่งกรุ๊ปไม่สำคัญเท่านิ้วสั่งการของท่าน"

โหวเมิ่งหยาวพูดสิ่งที่คิดในใจออกมา

บางทีผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลกตอนนี้อาจเป็นประธานอิ่น

แต่ว่า

เมื่อโหวเมิ่งหยาวกำลังจะออกไปข้างนอก เธอได้เหลือบมองหลิวลานเมิ่งอย่างมีนัย โดยต้องการบอกเธอจริงๆ ว่าลูกเขยไร้ประโยชน์ที่เธอขัดขวางทุกสิ่งทุกอย่าง จริงๆ แล้วคือเจ้านายของเธอ

ไม่ลองคิดดูสักหน่อยว่าเหตุใดจึงถูกหักโบนัสตั้งมากมาย หักจนแทบจะไม่เหลือแล้ว

น่าเสียดายที่ยังพูดตอนนี้ไม่ได้

ทันใดนั้นก็มีสายโทรศัพท์เรียกเข้า โหวเมิ่งหยาวกดรับสายและหลังจากวางโทรศัพท์ เธอได้มองไปที่ฉินเฟิงแล้วพูดว่า “เถ้าแก่ คนที่ถูกเรียกว่าตาแก่หลิว เขาบอกว่าเป็นเพื่อนร่วมเล่นหมากรุกของคุณ เขาจะคืนเงินให้คุณ แล้วจะมาคุยกันเรื่อยเปื่อยกับคุณ"

“ตาแก่หลิว? ท่านหลิว?”

ฉินเฟิงตกตะลึง

ถ้าไม่สายโทรเข้านี้ เขาก็เกือบจะลืมเรื่องนี้ไปแล้ว แต่เขาเป็นคนที่เล่นหมากรุกได้ไม่เลวเลย ก็ดีเหมือนกันจะได้แก้ความเบื่อหน่ายในช่วงนี้

เขาโบกมือทันที “ให้เขามาเถอะ”

“โอเค แต่ตาแก่หลิวได้บอกอีกครั้งว่าเขาไม่ได้นำเงินมาด้วย แถมยังพาหลานสาวมาด้วย”

“……”

ตูม

ในช่วงเวลาที่พูดไม่ออก รถก็ขับมาถึงที่วิลล่าหยุนติ่ง

ที่หน้าประตูของวิลล่าหยุนติ่ง

ผู้หญิงในชุดกีฬาสีดำ มัดผมหางม้า หุ่นดีมาก ขาเรียวยาว เมื่อมองแวบแรกเธอน่าจะเป็นมืออาชีพที่ฝึกฝนมา

เธอมีราศีที่น่าเกรงขาม

“ทำไมคุณปู่ยังไม่มาอีก? แต่คาดไม่ว่าจะอาศัยอยู่กับเพื่อนๆ ที่วิลล่าหยุนติ่ง หาได้ยากคนที่จะไม่คบค้าสมาคมกับกลุ่มไฮโซแห่งเมืองเจียงเฉิง”

หลิวหลินกำลังยืดเส้นยืดสายเพื่อสุขภาพของเธอ

"อย่างนี้ไม่ได้สิ"

ตาแก่หลิวมองบน จากนั้นมองไปที่หลิวหลินพร้อมกับพูดอย่างไม่พอใจ “สาวน้อย วันนี้ปู่มาหาเพื่อนของปู่ ดังนั้นเธอจะแต่งตัวแบบนี้เหรอ? ดูไม่สุภาพเรียบร้อยเอาซะเลย

“มันดูไม่เรียบร้อยยังไงเหรอ นี่คือชุดกีฬาของมหาลัยที่ฉันชอบที่สุด ไม่ว่าจะวิ่งหรือต่อสู้ก็สวมใส่สบายมาก”

หลิวหลินโค้งตัวลงอีกครั้งแล้วพูดว่า “ยิ่งไปกว่านั้นนะคุณปู่เพื่อนร่วมเล่นหมากรุกของปู่ดูไม่ปกติเลย ในเมืองเจียงเฉิงจะมีใครสามารถเอาชนะปู่ได้ เอาชื่อนามสกุลมาให้ฉัน มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ ฉันจะลองค้นหาดู สภาพแบบนี้ก็สู้ได้เหรอ”

“ฉันเคยบอกว่าฉันแพ้แล้ว ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ” ตาแก่หลิวกล่าว