บทที่ 228 ถ้ามีครั้งหน้าอีก ตาย

ตูม

จางลี่ตกใจกับสิ่งที่อยู่บนพื้น เธอรู้สึกหวาดกลัว เหนือมุมเธอยังพบคำว่า X ต้องเป็นMr. X เขารู้สิ่งที่เธอทำ

ทันใดนั้นจางลี่ก็ทรุดเข่าลงบนพื้น

“ขอโทษนะคะ Mr. X ฉันผิดไปแล้ว ฉันไม่ควรทำ เป็นเพราะความหน้ามืดตามัวจึงขายลูกสาวไป......ฉันมันไม่ใช่คน......ฉันไม่ควรทำ......"

ปัง ปัง ปัง

เนื่องจากความกลัวจางลี่จึงก้มศีรษะลงกับพื้น

“ฉันไม่ได้ล้อเล่น อิ่นซินและกั่วกั่วเป็นทุกอย่างสำหรับผม ผมหวังว่าจะไม่มีครั้งต่อไป ไม่เช่นนั้นแม้ว่าคุณจะเป็นแม่ภรรยาของผม ฉันจะฆ่าคุณในแบบที่เสี่ยวซินไม่รู้"

ฉินเฟิงบ่นอยู่ด้านนอกแล้วก็เดินจากไป

เขาจริงจัง

อิ่นซินและกั่วกั่วคือสิ่งสำคัญที่สุดของเขา

ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าพวกเธอ!

ถ้ามีครั้งต่อไปเขาจะฆ่าคน

......

ณ บ้านตระกูลหลิน

ตูม

ด้วยการเตะเพียงครั้งเดียว ประตูของตระกูลหลินก็ถูกเปิดออก ฉีหยุนมีสายตาที่เย็นชาและสั่งว่า "ล้อมบ้านตระกูลหลินไว้"

“รับทราบครับ”

องครักษ์หมาป่าที่อยู่ด้านหลังเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

ในดินแดนตะวันออกมีเพียงสองคนเท่านั้นที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะระดมกำลังองครักษ์หมาป่า คนแรกคือฉินเฟิงอีกคนคือผู้ที่ดุอันดับหนึ่ง ฉีหยุน

เขามีอีกตำแหน่งคือหัวหน้าองครักษ์หมาป่า

ทำงานหนักกับเขามาหลายปีแล้ว

มันเป็นสหายร่วมรบ แต่ก็เป็นเพื่อนรักกันอีกด้วย

“พวกคุณกำลังทำอะไร นี่คือตระกูลหลิน นี่คือตระกูลหลิน หนึ่งในสามตระกูลใหญ่ในเจียงเฉิง”

เนื่องจากการเคลื่อนไหวนี้ สมาชิกในตระกูลหลินหลายคนจึงออกมา

แม้แต่ทีมรักษาความปลอดภัยก็ออกมา

“ฉันฉีหยุนรับหน้าที่แทนMr.X ถ้าไม่อยากตายก็ออกไปซะ วันนี้ในนามของผู้นำมาเพื่อขอคำอธิบายและให้หลินเย่าตุงออกมา"

ฉีหยุนมีอารมณ์ไม่ดี ดังนั้นเขาจึงคำราม

ทั้งตระกูลหลินต่างตกตะลึง

Mr.X มาแล้วเหรอ?

อวดดี?

นี่คือบ้านตระกูลหลิน ยังต้องให้หลินเย่าตุงออกมาอีกเหรอ

" Mr.X คือใครถึงกล้าสั่งผู้นำตระกูลหลินของเราออกมา"

คนของตระกูลหลินเดินออกมา เขาสูงประมาณร้อยเจ็ดสิบ มีท่าทางดูเจ้าเล่ห์ มาพร้อมกับดาบสั้นในมือ แล้วแนะนำว่า "ฉันคือหลินตง สมาชิกของตระกูลหลิน ฉันฉายาดาบมืด ติดอันดับบัญชีดำเก้าสิบแปด"

"นี่คือหลินตง หนึ่งในสมาชิกของตระกูล......"

คนข้างล่างก็แทบจะตกใจ

นี่คือคนในตระกูลที่ไปฝึกงาน ไม่ได้กลับมา ทำงานเป็นทหารรับจ้างที่ต่างประเทศ

แข็งแกร่งมาก

น่ากลัวมาก

ตอนนี้ติดอันดับประกาศมืดแล้ว!

แต่ในวินาทีถัดมาพวกเขาทั้งหมดแทบพูดไม่ออก เพราะไม่รู้ว่าฉีหยุนได้ปรากฏตัวต่อหน้าหลินตงตั้งแต่เมื่อไหร่

จากนั้นเขาก็ยื่นมือออกมาแล้วรัดคอของหลินตง

แล้วหลังจากนั้น

“พูดจาน่ารำคาญ” ฉีหยุนพูดอย่างไม่พอใจ

แช้บ

คอถูกบีบจนหลุด

จากนั้นก็มีเสียงดัง

หลินตงถูกโยนลงบนพื้น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ บางทีเขาอาจไม่คิดว่าจะตาย เขาใช้เวลาทั้งชีวิตไปฆ่าที่ต่างประเทศ กลับมาหาครอบครัวในวันแรก อยากเป็นทหารอย่างพระราชาและเริ่มต้นชีวิตที่สวยงาม

ต่อมากลับกลายเป็นทุกอย่างจบสิ้น

แถมยังโดนด่าว่าพูดจาน่ารำคาญ

“……”