บทที่ 276 องค์ชายสามของตระกูลเก่าแก่ซือหม่า

ในต้าหัว เป็นตระกูลที่สืบทอดกันมานานกว่าพันปีก็ยังไม่ล่มสลาย ก็เลยถูกเรียกว่าเป็นตระกูลเก่าแก่ มีอำนาจยิ่งใหญ่ในต้าหัวเป็นดั่งผู้มีอิทธิพล

และต่ในทวีปบูรพา มีเพียงตระกูลเก่าแก่เพียงตระกูลเดียว

คือตระกูลเก่าแก่ซือหม่า

“ทหารอัคคี！เป็นทหารองครักษ์ของตระกูลเก่าแก่ซือหม่า ทุกคนล้วนได้รับการฝึกฝนตั้งแต่เล็ก ผ่านสงครามมานับร้อย พละกำลังรุนแรง ได้ยินมาว่าคนชุดสีแดง จะเป็นยอดฝีมือของยอดฝีมืออีกที”

“ทหารอัคคี3พันคน ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ ”

“ครั้งนี้ Mr.Xจะต้องตายแน่ ถ้าไม่ตาย วันนี้กูจะปาดคอตายอยู่ที่นี่แหละ”

มีคนหนึ่ง พูดตาแดงเป็นสายเลือดขึ้นมา

แต่ว่า คนโดยรอบ ก็มองบนใส่เขา ถ้าหากว่าMr.Xไม่ตาย งั้นเขาก็สมควรตาย เพราะถึงอย่างไรวันนี้Mr.Xมาที่นี่เพื่อคิดบัญชี

ทึ่มๆ

กองทัพ3พันคน เดินเป็นจังหวะเสียงเดียวกัน สั่นสะเทือนไปทั้งพื้นดิน

จากนั้น ทหารกองหน้าก็เดินออกมา สวมชุดสีแดง พลังต่อสู้เต็มเปี่ยม ในมือมีปืนยาว ปากปืนติดมีดปลายปืน เป็นแสงสีเงินสะท้อนออกมา สาดออกมาเป็นความเยือกเย็นที่น่ากลัว

ชายผู้นำคนหนึ่ง สองตาเต็มไปด้วยพลังการฆ่า หลังจากมองกวาดไปรอบๆ บริเวณแล้ว ก็ค่อยๆ พูดขึ้นมาว่า “องค์ชายซือหม่าฮุย องค์ชายสามแห่งตระกูลเก่าแก่ซือหม่า ได้มาถึงแล้ว”

ตุบ

ตุบ

จากนั้น ก็มีชายคนหนึ่งเดินออกมาจากกองทหารที่ป้องกันไว้ที่หน้าประตู ใบหน้าหล่อเหลา อายุประมาณ20-30ปี สวมเสื้อคลุมยาวแบบจีน เห็นได้ชัดว่ามีชาติตระกูลดี สายตามีความองอาจที่ไม่ต้องปิดบังอะไร

“ท่านครับ”

พอเห็นชายคนนี้ หลินเย่าตุงที่เป็นคนวางแผนเก่งอันดับหนึ่งในเมืองเจียงเฉิง เป็นเจ้าตระกูลที่หายากในยุค100ปี ก็รีบวิ่งออกมา แล้วคุกเข่าตรงหน้าของซือหม่าฮุย

เพราะว่า เขาแซ่ซือหม่า

และยังเป็น องค์ชายสาม

แต่ว่า องค์ชายสามกลับไม่มองหลินเย่าตุงแม้แต่หางตา แต่สาดสายตาไปทางฉินเฟิง ดวงตาที่ดำสนิท เกิดแววตาที่สนใจขึ้นมา “ผมเคยได้ยินหลินเย่าตุงพูดถึงคุณ จัดการองครักษ์ของผมตาย แล้วยังทำให้เมืองเจียงเฉิงในกำมือของผมวุ่นวายกันไปหมด”

“ผมเริ่มจะสนใจในตัวคุณแล้วสิ ยอมมาเป็นลูกน้องผมไหมล่ะ ผมแซ่ซือหม่า เป็นองค์ชายสามของตระกูลเก่าแก่ซือหม่า”

“อ่อแล้วก็ ความแค้นก่อนหน้านี้ คุณก็ไม่ต้องกังวล แพ้เป็นพระชนะเป็นมาร หลินเย่าตุงทำอะไรคุณไม่ได้ เพราะว่ามันไร้ประโยชน์ ขอเพียงคุณรับปาก เรื่องทั้งหมดก่อนหน้านี้ ผมก็จะไม่ติดใจเอาความ”

ซือหม่าฮุยมีท่าทางประผู้ดี รอฉินเฟิงตอบกลับมา

เขารู้ว่า Mr.Xคนนี้ น่าจะเป็นคนฉลาด

แต่ว่า ตอนนี้ คนในเหตุการณ์ต่างก็ตกใจ พวกเขาคิดไม่ถึงว่าสุดท้ายแล้ว ตระกูลเก่าแก่ซือหม่าจะรับMr.Xไว้เป็นลูกน้อง

อย่างนั้น ที่พวกเขาการเข้นฆ่ากันมาตั้งนาน ก็เปล่าประโยชน์เลยสิ?

และในนี้ คนที่อึ้งไปที่สุด ก็คือหลินเย่าตุง ใบหน้าที่นิ่งตั้งแต่ตอนแรกนั้น ตอนนี้ก็ไม่ได้นิ่งเหมือนเดิมแล้ว ครึ่งชีวิตนี้ของเขา ต้องซ่อนแอบอยู่ที่แห่งหนึ่งในเมืองเจียงเฉิงไปเพื่ออะไรกันแน่

ก็เพื่อที่จะได้เป็นลูกน้องตัวจริงของตระกูลเก่าแก่ซือหม่า

แต่ว่าตอนนี้ จะเฉดหัวกันทิ้งแบบนี้เลยหรือไง

“ทำไม？ไม่ยอมงั้นหรือ？”

ในตอนนี้ ซือหม่าฮุยก้มหน้ามองหลินเย่าตุงที่นั่งคุกเข่าตรงหน้าตนเอง

“ผม……ไม่กล้าครับ……”

ความพยายามครึ่งชีวิตของหลินเย่าตุง ต้องสูญเปล่า ในใจโมโห อยากจะคัดค้านไป แต่สุดท้ายก็ไม่มีความกล้านั้น เพราะนี่เป็นถึงตระกูลเก่าแก่ซือหม่า

เป็นตระกูลยิ่งใหญ่ในต้าหัว แต่ละตระกูลเก่าแก่ ล้วนสืบทอดกันมานับพันปี

สืบทอดกันมายาวนาน รากฐานก็ยิ่งใหญ่

น่ากลัว！

ถึงอย่างไรเขาก็ไม่กล้าหาเรื่อง

แต่ว่า วินาทีต่อมา เขาก็เห็นว่ามีคนข้างซือหม่าฮุยขยับตัวขึ้นมา จากนั้น เขาก็เห็นหัวของตนเองกระเด็นออกไป จากนั้นก็เห็นครึ่งตัวของตนเอง เสียงดังตุบ ร่วงลงพื้น

“ไม่……”

ปากก็ขยับๆ พยายามสุดชีวิต ที่จะพูดออกมา

จากนั้น ก็เงียบไป

ตอนนี้ หลินเย่าตุงก็ตาย ถูกท่านคนนั้นฆ่าตาย

“Mr.X ทีนี้โอเคหรือยัง คนที่คอยหาเรื่องคุณอย่างหลินเย่าตุง ตอนนี้ก็ได้ถูกผมฆ่าตายไปแล้ว ถือว่าเป็นสิ่งเชื้อเชิญของผมก็แล้วกัน เชิญคุณมาเป็นลูกน้องให้กับตระกูลเก่าแก่ซือหม่า”

ซือหม่าฮุยยิ้มพูดนิ่งๆ