บทที่ 283 ทหารหาญอันดับหนึ่งของต้าหัว

กองระวังหน้าหนานเยว่ กองกำลังที่12

พวกเขาตั้งทัพอยู่ที่ตำบลหนึ่ง คนในตำบลนั้น ส่วนใหญ่ถูกพวกเขาฆ่าตายหมดแล้ว ที่เหลือก็เป็นหญิงที่รูปร่างหน้าตาดีหน่อย

“จักรพรรดิเยว่ตี้ฉลาดหลักแหลมจริงๆ ที่ได้อนุญาตให้พวกเราได้ปลดปล่อยเป็นเวลา3วัน หลังจากที่บุกเข้ามาในต้าหัว ให้เราได้เข่นฆ่าปล้นทรัพย์ ปล้นสวาท ทำเรื่องชั่วทุกอย่าง ก็ไม่ถูกลงโทษ และไม่มีใครมาสนใจ ฮ่าๆ ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น ผู้หญิงของต้าหัวมันดีจริงๆ”

หัวหน้าของกำลังที่12กำลังจัดงานเลี้ยงอยู่บนชั้นบนของตึก

หัวเราะกันลั่น

“จริงด้วย”

คนประเทศหนานเยกฎหมายคนหนึ่งโอบกอดผู้หญิงต้าหัวที่ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา ลูบๆ คลำๆ ใบหน้าก็พูดออกมาด้วยความกำหนัด “ต้าหัว ช่างเป็นเหมือนสวรรค์บนดินจริงๆ เลยว่ะ”

“กูไม่อยากจะไปที่อื่นเลย”

“กูก็เหมือนกัน”

หัวหน้าคนอื่นๆ ก็เห็นด้วยไปตามๆ กัน

แต่ในตอนนั้นเอง ก็มีทหารของประเทศหนานเยว่คนหนึ่งเดินเข้ามา แล้วพูดกับหัวหน้าคนนั้น ด้วยเสียงเบาๆ ว่าอะไรสักอย่าง

วินาทีต่อมา สีหน้าของหัวหน้าก็เสียไป ตั้งสติขึ้นมาทันที

เปลี่ยนเป็นสีหน้าที่ฮึกเหิมขึ้นมา

“หัวหน้า เป็นอะไรไปครับ？”

คนอื่นๆ ก็รีบถามขึ้นมา

“หาตัวซูหมิงเจ๋อเจอแล้ว พวกเรารวยแล้ว หัวของไอ้หมอนั่น ได้รางวัลเป็นแสนล้านเลยล่ะ ถ้าได้หัวไอ้หมอนั่นมา พวกเราก็รวยแล้ว”

หัวหน้ายิ่งรู้สึกครึกครื้นมากกว่าเดิม ทันใดนั้นก็ไม่ดื่มเหล้าอีกแล้ว เอามือตบโต๊ะพูดว่า “รวมพล พวกเราไปจับตัวไอ้ซูหมิงเจ๋อให้ได้ แล้วเราค่อยมาฉลองกันใหม่”

“ครับ”

ลูกน้องที่เหลือ ก็ยิ่งดีใจ

หลายแสนล้าน พอแบ่งกันออกมา ถึงแม้พวกเขาจะได้มีตำแหน่งน้อย แต่ก็ถือว่าได้เงินไม่น้อยเหมือนกัน

หลังจากนั้น10นาที กองระวังหน้าหนานเยว่ที่ตั้งค่ายอยู่ทั้งหมด3หมื่นคน ก็เริ่มเคลื่อนขบวน พวกเขาถือว่าเป็นกองระวังหน้าที่ใหญ่พอสมควร

ทึ่มๆๆ

กองทัพเคลื่อนไปไม่หยุด

หลังจากนั้น1ชั่วโมง ก็มาถึงตำบลหนึ่ง

“ตำบลจิ่วหลงงั้นหรือ? นี่น่ะหรือ？”

หูเลี่ยเดินอยู่ด้านหน้า แล้วก็มองชื่อที่สลักบนป้าย

“ใช่ครับ ด้านหน้าส่งข่าวมา ซูหมิงเจ๋อซ่อนตัวอยู่ในนี้ครับ” ทหารข้างๆ พูดขึ้นมา

“งั้นก็ดี ถ่ายทอดคำสั่งลงไป ล้อมที่นี่ไว้ให้หมด กูไม่อยากให้มียุงแม้แต่ตัวเดียวบินเข้าไปได้” หูเลี่ยรีบโบกมือสั่งการไป

“หัวหน้าครับ บุ่มบ่ามเข้าไปแบบนี้ จะวู่วามไปหรือเปล่าครับ อาจจะมีการซุ่มโจมตีได้”

คนหนึ่งพูดเตือนขึ้นมาอยู่ข้างๆ

“กับดักงั้นหรือ? เหอะ ตอนนี้ที่เซาเทิร์นแลนด์จะมีกับดักอะไรได้ ทหารของเซาเทิร์นแลนด์หลายแสนคน บาดเจ็บกันสาหัส เหลือไม่ถึงหนึ่งส่วน แม้แต่เจ้าถิ่นก็ยังตายไปแล้ว เซาเทิร์นแลนด์ในตอนนี้ เป็นสวรรค์ของประเทศหนานเยว่เรา จะมีกับดักอะไรได้”

หูเลี่ยหัวเราะออกมาอย่างไม่สนใจ แล้วก็พูดต่อไปว่า “ต่อไป เซาเทิร์นแลนด์ก็จะเป็นของอาณาจักรหนานเยว่แล้ว เป็นดินแดนของพวกเรา จักรพรรดิเยว่ตี้จงเจริญ”

“จักรพรรดิเยว่ตี้จงเจริญ”

“จักรพรรดิเยว่ตี้จงเจริญ”

“จักรพรรดิเยว่ตี้จงเจริญ”

คนทางด้านหลัง ก็ตะโกนตามกัน เสียงดังกึกก้อง

“เข้าไปล้อมไว้ให้หมด”

หูเลี่ยส่งสัญญาณมือ ให้ทหารสามหมื่นคนเข้าไปล้อมไว้

ไม่นาน ทหารที่เข้ามารายงานตอนแรก ก็เข้ามาอีก

“หัวหน้าครับ หาตัวเจอแล้ว อยู่บนตึกตรงกลางหลังนั้น” ทหารคนนั้นชี้ไปพูดไป

“ทำได้ไม่เลว เอ็งชื่ออะไร?”

หูเลี่ยรู้สึกชื่นชมทหารคนนี้ ว่าดูฉลาดดี ต่อจากนี้ให้เป็นทหารองครักษ์ให้ตนเองก็ไม่เลวเหมือนกัน

“ผมชื่อซูหยางครับ”

ซูหยางเงยหน้าขึ้น แล้วก็ยิ้มเห็นฟันออกมา

“ดีมาก ซูหยาง ต่อไปก็มาติดตามกูก็แล้วกัน ทำได้ดีมาก รับรองว่าได้เลื่อนขั้นแน่นอน” หูเลี่ยผายมือพูด

“ขอบคุณครับหัวหน้า”

ซูหยางพูดขอบคุณด้วยใบหน้าซาบซึ้ง “ผมยอมรับใช้หัวหน้าครับ”

“ดีมาก”

พอเห็นซูหยางรู้งานแบบนี้ หูเลี่ยก็ชื่นชม ดูเหมือนว่าคนเก่งในประเทศหนานเยว่ ก็มีเยอะเหมือนกัน แล้วก็รีบส่งสัญญาณมือ สั่งการไปอย่างได้ใจว่า “บุกเข้าไป จับเป็นซูหมิงเจ๋อ ได้รางวัล10ล้าน เลือนตำแหน่ง3ขั้น ใครได้หัวมันมา ได้รางวัล5ล้าน เลื่อน2ขั้น”

ภายใต้รางวัลที่มาก จะต้องมีคนเก่งออกมาแน่