บทที่ 292 ค่อนข้างผิดปกติ

“ไม่……ผมไม่ไปด้วยแล้ว”

เจี่ยซิววิ่งหนีทันที แต่เขาจะหนีคนเป็นทหารไปได้อย่างไร ไม่นานก็ถูกจับ

“ตอนนี้ไม่ใช่คุณจะบอกว่าไปหรือไม่ไปก็ได้ แต่คุณจะต้องถูกจับขังนานเท่าไรต่างหาก เอาตัวไป”

พอสั่งการ โจวควนก็รีบนำกองทัพกลับไป

ระหว่างทาง ก็เอาตัวหัวหน้ากรมบังคับคดีไปด้วย

ต้องลงโทษ สถานหนัก

ตุบ

ฉีหยุนก็เอาคนที่ร้องเจ็บดังที่สุด โยนลงพื้น มองไป เห็นหัวหูแดงก่ำ ดวงตาเบิกโต สีหน้าเต็มไปด้วยความกลัว เขาสามารถรับรู้ได้ว่า อีกนิดเดียวเขาก็จะตายแล้ว

“ต่อไป อย่าแกล้งทำแบบนี้อีก”

“ครับๆๆ ผมไม่กล้าแล้วครับ”

เจ้าหน้าที่กรมบังคับคดีคนนั้นก็รีบพยักหน้า เพราะกลัวฉีหยุนไม่พอใจ แล้วจะลงมืออีก

รสชาติความเจ็บปวดนั้น ทำให้ชีวิตนี้เขาไม่อยากจะลองมันอีกแล้ว

“คุณชาย จัดการเรียบร้อยครับ”

พอจัดการแล้ว ฉีหยุนก็กลับมายืนข้างๆ ฉินเฟิง

“อืม”

ฉินเฟิงหยักหน้า

จากนั้น เขาก็พบว่า จูหลินชิงทางด้านหลัง ก็เข้ามาใกล้มากขึ้น แทบจะแนบกับหลังเขาแล้ว ดวงตาโตๆ มองฉีหยุน ด้วยความกลัวๆ

กระต่ายน้อย

กับเสือร้าย

เหมือนจะเป็นแบบนี้แหละ

“ถอยไปสองก้าว ยัยหนูคนนี้ขาอ่อนหมดแล้ว” ฉินเฟิงกล่าว

เขาสัมผัสได้

ว่าจูหลินชิงกลัวมาก ขาสั่นไปหมด

“อ่อครับ”

ฉีหยุนถอยออกไปอย่างน่าสงสาร จากนั้นก็เกาหัวตนเอง ถึงแม้เขาจะมีรูปร่างน่ากลัว แต่นิสัยอ่อนโยนนะ กั่วกั่วและเสี่ยวหยูยังชอบเขาเลย

“ขอบคุณค่ะ”

จากนั้น จูหลินชิงก็พูดขอบคุณด้านหลังฉินเฟิง พูดเบาเหมือนเสียงยุงตอม

“พูดดังหน่อย ไม่ได้กินข้าวหรือไง”

แต่ว่า ฉินเฟิงก็หัวตัวมา ทำหน้าโหดๆ แล้วพูดน่ากลัวๆ

“ขอบคุณค่ะ！”

จูหลินชิงตกใจ แล้วก็รีบพูดขอบคุณออกมา

พอพูดจบ ก็ถอยหลังไปสองก้าวอย่างกลัวๆ เธอก็พูดดังแบบนั้นออกมา

“ไปๆ ไปๆ ”

ฉินเฟิงยิ้ม

ผู้หญิงแบบจูหลินชิงนี้ ไม่ค่อยได้เจอ ไร้เดียงสาเหมือนกระดาษขาว เพราะว่าไร้เดียงสา เลยไม่รู้เรื่องอะไรเลย ดังนั้นก็เลยใจไม่กล้า แบบนี้อาจจะเป็นผู้หญิงจากหมู่บ้านในชนบทมากๆ

แต่ในสถานการณ์ที่เซาเทิร์นแลนด์วุ่นวายแบบนี้ ผู้หญิงแบบนี้จะตายทั้งเป็นได้ง่ายที่สุด

จริงๆ แล้วเหตุผลนี้ จูหลินชิงรู้ดี

ฉินเฟิงมองออกแล้ว

แต่ว่าเธอไม่ได้หลบอยู่ที่หมู่บ้านชนบทของตนเอง แต่มายังเมืองเทียนหนาน เมืองใหญ่ที่สุดในเซาเทิร์นแลนด์ ที่ในอีกไม่กี่วัน ก็จะเป็นจุดสำคัญของเซาเทิร์นแลนด์ ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ความอันตรายมันจะเพิ่มขึ้นมาก

แถมยังเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวด้วย

เพียงเพราะเพื่อย่าของตนเอง

จะว่าเธอใจไม่กล้า ก็เหมือนจะไม่เหมาะ

มองก็รู้ ว่าเธอเป็นเด็กดี

ดังนั้น ฉินเฟิงยอมที่จะช่วยเธอ โลกวุ่นวายแบบนี้ คนที่ช่วยได้มีไม่มาก ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้เขาจะเข้าเมืองเทียนหนาน จะต้องถูกตรวจสอบ ได้เข้าไปกับจูหลินชิง เหมาะสมพอดี

“เอ่อ……เอ่อ……ค่ะ……”

จูหลินชิงก็ไม่กล้าขัดฉินเฟิง

กระเป๋าผ้าของเขายังอยู่ที่ฉินเฟิง

ฉินเฟิงโหดแบบนั้น เธอก็เลยได้แต่พยักหน้าไปรัวๆ