บทที่ 313 กู่จิ่งซานปรากฏตัวแล้ว

“คุณแน่ใจเหรอ?”

ฉินเฟิงเอามือไพล่หลังมองผู้หญิงคนนั้น

แม่ของอิ่นเสี้ยงสวี่มีนิสัยใจดำ ไม่มีเหตุผล และรักหน้าตาตัวเองเหมือนอิ่นเสี้ยงสวี่

“ฮึ แน่ใจเสียยิ่งกว่าแน่ ทุกคนมาเป็นพยานให้ฉัน ถ้าเขาซื้อวิลล่าหลังนี้ไม่ไหว เขาต้องเผ่นหนีออกไป”

นายหญิงฟางเรียกทุกคนที่อยู่ในห้องโถงมาเป็นสักขีพยานให้เธอ

ถึงขนาดบอกให้คนอื่นเอามือถือถ่ายคลิปเอาไว้ด้วย

จากนั้นเธอก็มองฉินเฟิงอย่างเย่อหยิ่งและชี้ไปที่วิลล่าหลังนั้นที่อยู่ข้างใน “คุณซื้อสิ ซื้อเลย วันนี้ฉันอยากจะดูว่า ลูกเขยไร้ประโยชน์อย่างคุณจะซื้อวิลล่าที่มีราคายี่สิบล้านนี้ได้ยังไง คุณก็รู้ว่าวิลล่าหลังนี้ แม้แต่ลูกเขยสุดที่รักของฉันยังซื้อไม่ไหว”

เธอแทบจะมองเขาด้วยหางตาด้วยซ้ำ

ทำสีหน้าท่าทางให้ดูสูงส่ง

“นั่นน่ะสิ นั่นน่ะสิ นี่คือบ้านที่มีราคาสูงที่สุดในอสังหาริมทรัพย์หลันเทียน ตั้งอยู่ในสวนดอกไม้และธารน้ำใส ชุมชนระดับหรูหราที่สุด แล้วคนอย่างคุณจะจ่ายไหวได้ยังไง แค่เสื้อผ้าที่คุณใส่ก็ไม่คู่ควรเดินเข้าไปในสถานที่แห่งนี้แล้ว”

พนักงานขายสาวแต่งหน้าเข้ม ทำหน้าตาเย้ยหยัน

เธอมองไปที่เล็บมือของตัวเองแล้วพูดว่า “ถ้าซื้อไหว ฉันจะยอมเรียกคุณว่าพ่อโดยไม่รังเกียจเลย”

“งั้นคุณก็เรียกได้เลย”

ในขณะนี้เองเสียงนี้ก็ดังมาจากด้านนอก

“ไอ้บ้าที่ไหนน่ะ!”

เมื่อได้ยินคนยั่วเธอ สาวแต่งหน้าเข้มก็โมโหขึ้นมาทันที เธอถือว่าเป็นคนใหญ่โตในละแวกนี้ สามียังมีอิทธิพลมาก แต่เมื่อเธอเห็นคนที่มาก็ถึงกับตกตะลึง

จากนั้นก็กลายเป็นหวาดกลัว

“กู่จิ่งซาน คุณกู่”

สาวแต่งหน้าเข้มกลืนน้ำลาย แล้วก้าวไปข้างหน้าด้วยร่างกายที่สั่นเทิ้ม

สามีของเธอช่างทรงพลังจริงๆ

มีลูกสมุนหลายคนอยู่ใต้บัญชา

แต่เมื่อเปรียบเทียบกับกู่จิ่งซานแล้วมันไม่มีนัยสำคัญอะไรเลย เพราะคนคนนี้เป็นผู้ค้าอัญมณีที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเทียนหนาน มีฐานะทางสังคมอย่างน้อยหลายพันล้าน ตัวตนน่ากลัว แถมยังมีไหวพริบ มีตำแหน่งที่สูงมากในเมืองเทียนหนาน

สามีของเธอเมื่ออยู่ต่อหน้าคนคนนี้ ยังเป็นไม่ได้แม้แต่กากเดน

คิดไม่ถึงว่าวันนี้จะมาที่นี่

เมื่อนึกถึงที่เธอด่าด้วยความไม่พอใจไปเมื่อครู่ ก็ยิ่งทำให้เธอหวาดกลัวมากขึ้น ร่างกายสั่นเทิ้มไม่หยุด

“คุณกู่ ฉันคือแม่สามีของกู้จุ้นเฟิง ฉันชื่อนายหญิงฟาง

เมื่อเห็นคนคนนี้ ดวงตาของนายหญิงฟางก็สว่างไสวขึ้น ไม่เพียงเพราะผู้ชายคนนี้มีสถานะสูงที่สุดในเมืองเทียนหนาน แต่ยังเป็นเพราะตัวตนของเขาที่เป็นพ่อค้าอัญมณีที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเทียนหนาน

ท้ายที่สุดเธอก็ชอบอัญมณีมากที่สุด

ไม่เพียงแต่สวยงามเท่านั้น

แต่ยังสามารถเอากลับไปให้จางลี่ไว้คุยโวโอ้ออวดได้อีกด้วย

นั่นคือเหตุผลที่เธอกระตือรือร้นมากจนแทบจะเอาตัวเข้าไปสิงอยู่แล้ว

แต่กู่จิ่งซานนั้นไม่สนใจเธอเลย เขามองไปทางหญิงแต่งหน้าเข้มคนนั้นพลางขมวดคิ้ว “ไหนเมื่อกี้คุณบอกว่าหนุ่มคนนี้ซื้อบ้านหลังนี้ไม่ไหวไง?”

“อา...ไม่ใช่...”

หญิงแต่งหน้าเข้มพยักหน้าโดยจิตใต้สำนึก พลางตอบกลับและส่ายหน้าทันที

แต่สีหน้าของกู่จิ่งซานได้ขรึมลง “คุณรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร? เขาเป็นผู้มีบุญคุณที่ช่วยชีวิตลูกชายของผมไว้ ถ้าเขาซื้อวิลล่าหลังนี้ ผมจะเป็นคนจ่ายเอง”

กู่จิ่งซานเอาบัตรธนาคารออกมา

ยื่นให้กับหญิงแต่งหน้าเข้ม

“อา...”

หญิงแต่งหน้าเข้มไม่ตอบสนอง ยืนตะลึงอยู่กับที่

“รูดบัตรสิ”

กู่จิ่งซานบอกด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

“อา...ค่ะ...ได้ค่ะ”