บทที่ 385 รุ่งอรุณหลังวันสิ้นโลก (4)

รออะไร

โอกาสของการอยู่รอดเส้นทางหนึ่ง

และผู้ช่วยผู้บัญชาการเหล่านั้น ตอนที่ทนรอไม่ไหวแล้วนั้น กองทัพหนึ่งก็เข้ามา

“ศัตรูมาแล้ว”

ทหารม้าทุกคน พร้อมที่จะต่อสู้

แต่ว่า หลังจากที่ศัตรูเข้ามาใกล้ๆ พวกเขาก็พบว่าผิดปกติ เพราะนั่นต่างก็เป็นใบหน้าที่คุ้นเคย เป็นคนของตัวเอง สวมเสื้อคลุมศัตรู

“คนของทีมสอง ทีมสี่ ทีมหก”

ทุกคนมองมาที่ทีมที่มาจากทางเหนือ

มีคนจำได้แล้ว

คนของตัวเอง

อีกอย่าง ยังสวมชุดทหารหนานเยว่ของตัวเอง

“ผู้บัญชาการ ภารกิจสำเร็จแล้ว”

ในหมู่พวกเขา หัวหน้าทั้งสามทัพ ได้มาหาหมาป่าดำและรายงาน

“นี่คือ?”

ผู้ช่วยผู้บัญชาการเหล่านั้นตะลึง

เกิดอะไรขึ้น?

ก่อนหน้านี้ พวกเขาแบ่งออกเป็น 8 ทัพ แบ่งออกไปก่อกวน แต่หลังจากที่กลับมา และพบว่าคนของทีมสอง ทีมสี่ และทีมหก ต่างก็ไม่ได้กลับมา พวกเขาคิดว่าเผชิญหน้ากับศัตรู พลีชีพไปแล้ว

นี่จึงเป็นเหตุผลที่พวกเขาต้องการก่อกบฏ

แต่ถูกหมาป่าดำปรามไว้ได้

และตอนนี้พบว่า สามทีมเล็กๆนี้ ไม่ได้พลีชีพแต่อย่างใด กลับกลายเป็นว่ากลับมาในชุดของศัตรู

“คำสั่งของพวกเขาที่สั่งพวกแก ไม่เหมือนกัน ฉันให้พวกเขาไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ที่นั่นมีป่า ลักษณะภูมิประเทศไม่เหมือนกัน ถ้าหากศัตรูย่อวงล้อม ที่นั่นสามารถซุ่มโจมตีกองทัพเล็กๆ ของฝ่ายตรงข้ามได้ แต่ ภูมิประเทศมีขนาดเล็กเกินไป ทำได้เพียงจัดการกองทัพเล็กๆ ไม่เหมาะสำหรับการสู้รบของทหารม้าขนาดใหญ่”

หมาป่าดำพูดจบ แล้วพูดต่อ : “แต่ว่า มีภารกิจหนึ่ง สำเร็จหรือยัง?”

“ปฏิบัติภารกิจลุล่วง พามา”

หนึ่งในหัวหน้าโบกมือ ทันใดนั้น ชายคนหนึ่งของหนานเยว่ถูกพามา ซึ่งถูกผูกไว้อย่างแน่นหนา

ที่ปาก เขาถูกถุงเท้าคู่หนึ่งอุดไว้

ต้องการจะพูด ก็พูดไม่ออก

“ดึงออก”

เฉินชิวสุ่ยที่อยู่ด้านหลังหมาป่าดำ เสียงลมหายใจแผ่วๆ

หลังจากดึงออกมาแล้ว คนหนานเยว่ก็ด่าทันที: “คนต้าหัวสารเลว พวกแกจับฉันมาทำไม ปล่อยฉัน สักวันหนึ่งพวกเราหนานเยว่ จะทำลายต้าหัวอย่างพวกแกให้สิ้นซาก”

พูดไม่หยุด

ทำให้หัวหน้าต้าหัวโดยรอบโกรธและต้องการจะลงมือกับคนๆนี้

แต่ว่า สุดท้ายก็หันไปมองเฉินชิวสุ่ย คนๆนี้ ถึงจะเป็นผู้รับผิดชอบในตอนนี้

“ดึงออกมา และตีครั้งหนึ่ง”

แต่ว่า ไม่คิดเลยว่าเฉินซิวสุ่ยจะออกมาพูดคำเหล่านี้ แต่เขาก็พูดด้วยลมหายใจแผ่วๆว่า: “อย่าทำให้ตาย”

“ได้เลย เรื่องนี้พวกเรามีประสบการณ์”

นายพลหลายคนหัวเราะ

จากนั้น ก็ไปทางทหารหนานเยว่นั้น

สักพักก็มีเสียงร้องไห้ หน้าตาบวมช้ำ ทหารหนานเยว่เลือดอาบตัวถูกทำร้ายกลับมา ใช่แล้ว ถูกทำร้ายกลับมา โดนทุบมา เหลือเพียงแค่ลมหายใจสุดท้ายแล้ว

ผู้บัญชาการทหารต้าหัวเหล่านี้ มีกลอุบายโหดร้ายมาก

ยังไงซะ ทหารหนานเยว่เหล่านี้ โดยพื้นฐานแล้วในมือทุกคนต่างก็มีเลือดของต้าหัวอยู่

ไม่ต้องปฏิบัติอย่างอ่อนโยน

“ใต้เท้า ยกโทษให้ด้วย”

ครั้งนี้ ทหารหนานเยว่คนนี้มีความกลัวในสายตาของเขา วิงวอนขอความเมตตา

ไม่ได้ห้าวหาญเหมือนแต่ก่อน

ยังไงซะ เป็นแค่ทหารเล็กๆคนหนึ่ง ยิ่งกว่านั้นการทรมานแบบนี้ คนปกติทนไม่ไหวหรอก เขาสามารถทนได้ถึงสุดท้ายจนขอความเมตตา ก็ถือว่าไม่เลวเลย แต่ทหารม้าหมาป่าไม่สนใจคุณมากนักหรอก

“แกคือทหารธงสัญญาณ?”