บทที่ 403 ไม่วางไว้ในสายตา

“งั้นหรอ?”

ฉินเฟิงยิ้ม

ไม่ว่าจะเป็นทวีปกลาง หรือทวีปอะไรก็ตาม เขาล้วนไม่วางไว้ในสายตา ของพวกนี้ ยังไม่มีสิทธิ์ให้เขาวางไว้ในสายตา เทพสงครางครองเมือง มีผู้เดียวในโลก”

สิ่งเดียวที่สามารถวางไว้ในสายตาได้มีเพียงผู้หญิงคนเดียว และก็มีเด็กผู้หญิงอีกคนเดียว

แต่ว่า ถ้าหากว่าอนาคตอิ่นซินอยากจะไปเที่ยวทวีปกลาง เขาเองก็จะพาไป

นั่นเป็นถึงสถานที่ที่เจริญรุ่งเรืองมากที่สุดของต้าหัว

แต่ว่า ตอนนี้มีเรื่องสำคัญเร่งด่วน นั่นก็คือทำลายศัตรู ถ้าหากว่าแม้แต่ศัตรูยังจัดการไม่ได้ อย่าว่าแต่四大边洲เลย แม้แต่ทวีปกลางที่เจริญรุ่งเรืองมากที่สุด ก็ต้องมลายหายไปจนสิ้น

ยิ่งงานแต่งงานยิ่งใหญ่อลังการที่ตัวเองจะให้กับอิ่นซินเองก็ต้องแตกสลาย

“พอแล้ว ฉันยอมรับความจงรักภักดีของเธอ ต่อไป เธอก็รับหน้าที่ปกป้องมู่หรงเจียงเสว่และอิ่นหนิงหยู่แล้วกัน นี่คือภารกิจของเธอ ส่วนคนที่มาไล่ฆ่าเธอ ฉันจะขัดขวางให้เธอ ส่วนหลัวต้าฉวนคนนั้น ถ้าหากว่าเธอทำผลงานได้ดี ฉันจะช่วยเธอฆ่ามันทิ้ง”

ฉินเฟิงโบกมือ

“ขอบคุณใต้เท้าค่ะ”

หลัวซินหย่ารีบคุกเข่าขอบคุณ

ไม่ว่ายังไง มีความหวังที่จะได้มีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว

“ลุกขึ้นเถอะ”

ฉินเฟิงให้เธอลุกขึ้น

ทีนี้หลัวซินหย่าถึงได้ค่อยๆลุกขึ้น ไม่เหมือนกับก่อนหน้านี้ ก่อนหน้านี้เธอยังสามารถพูดได้ว่าฉินเฟิงเป็นเพื่อน ไม่จำเป็นต้องสุภาพขนาดนี้ แต่ว่าตอนนี้เธอเป็นลูกน้องของฉินเฟิง

ไม่ใช่เพื่อนแล้ว

อีกอย่างผ่านเรื่องเมื่อกี้มา ในสายตาเธอมีความหวาดกลัวอยู่

รู้สึกกลัว

เวลานี้ฉินเฟิงพาหลัวซินหย่าเดินเข้ามา เห็นว่าอิ่นหนิงหยู่ยังนั่งโกรธอยู่ที่โซฟา จึงพูดว่า “บางเรื่อง ไม่สะดวกจะบอกกับเธอจริงๆ แต่ว่าต่อไป เธอจะพักอยู่กับพวกเธอ ส่วนจูหลินชิง”

“ถือเป็นน้องสาวคนหนึ่งของนาย ฉันรู้แล้ว”

อิ่นหนิงหยู่ถลึงตาใส่ฉินเฟิง “นายนี่หาน้องสาวมาได้เยอะจริงๆ แล้วยังหาน้องสาวที่สวยขนาดนี้มา ทำไมฉันถึงไม่ได้”

อิจฉานิดหน่อย

แต่ก็แค่อิจฉาเท่านั้น

เมื่อกี้ ในตอนที่ฉินเฟิงออกไปกับหลัวซินหย่า เธอก็ได้คุยกับจูหลินชิงแล้ว และก็พอรู้แล้วว่าพวกเขารู้จักกันเมื่อไหร่ ดังนั้นจึงพูดว่าถือเป็นน้องสาวคนหนึ่ง

“ที่จริงแล้ว…ช่างเถอะ”

ฉินเฟิงอยากจะพูดว่าที่จริงแล้วไม่ใช่น้องสาว แต่เขาเลี้ยงดูไว้เหมือนลูกสาว

แต่ว่าสุดท้ายก็ปล่อยผ่านไป

“โอเค ให้อภัยนาย ฉันขึ้นไปเก็บของละ”

อิ่นหนิงหยู่ไม่ได้โมโหโวยวายต่อแล้ว

เธอเองก็ไม่ได้ชอบโมโหโวยวายจริงๆ เพียงแค่ชอบทำใส่ฉินเฟิงเท่านั้น

และในเวลาที่พวกเธอกำลังเก็บของอยู่ ด้านนอก มีคนกลุ่มหนึ่ง กำลังเตรียมจะแอบถอยกลับ มีชายหัวแบนคนหนึ่งในนั้นพูดว่า “หลัวซินหย่าเข้าสู่ที่พักของเทพสงครามแล้ว พวกเราทุกคนจะต้องถอยกลับเดี๋ยวนี้”

“ถอยกลับ คิดได้ดีจริงๆ”

ในเวลานี้ จู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

นักฆ่าพวกนั้น สีหน้าตกใจ คิดอยากจะหนีไปทันที แต่เห็นเพียงแค่ดาบรบเล่มหนึ่ง เสียงดังฟึ่บฟั่บผ่านไป จากนั้นหัวคนก็ตกลงพื้นทีละคน สุดท้ายเหลือเพียงแค่คนเดียว

“นาย….”

ชายหนุ่มหัวแบนคนนั้น มองดูเสื้อคลุมสีเทาตรงหน้าอย่างงหวาดกลัว

“ทหารชายแดน องครักษ์ของเทพสงคราม องครักษ์หมาป่า”

ดาบรบในมือของชายเสื้อคลุมสีเทายังมีเลือดหยดอยู่

แต่ว่า สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ฆ่าเจ้าคนนี้ทิ้ง แต่ไว้ชีวิตไว้ ยังไงซะนี่ก็เป็นคนของสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ สำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์มีคนซ่อนตัวอยู่ในเมืองเทียนหนานมากมาย และในเวลานี้ ควรจะกำจัดทิ้งแล้ว