บทที่ 454 ยุคสมัยนี้ กูนี่แหละเป็นราชา

คนแก่

ก็จะโอหังแบบนี้นี่แหละ

เมื่อเจอกับคนที่ทรยศบ้านเมืองแล้วยังปากดีแบบนี้ ฉินเฟิงไม่มีความเคารพนับถือให้เลย เพราะอย่างไรเสียก็จะต้องตายด้วยกระบี่ของเขาอยู่แล้ว

“มึงโอหังไปหน่อยนะ”

ซือหม่าตี๋หยุนเริ่มมีสายตาโมโห

โอหังมากเลย

เห็นเขาเป็นตัวอะไรกัน

“สิบสององครักษ์ของตระกูลซือหม่า ออกมาเลย” ซือหม่าตี๋หยุนพูดอย่างโมโห แล้วก็สะบัดมือเรียก

และด้านหลัง ก็มีองครักษ์โผล่ออกมา12คน ทุกคนล้วนแยกเขี้ยวยิงฟันออกมา หนึ่งในนั้นมีคนสวมหน้ากากสีดำ พอเอาหน้ากากออกมา ก็เห็นฟันที่แหลมคม “กูคือหนึ่งในองครักษ์ทั้ง12ของตระกูลซือหม่า ฟันเหล็กหลี่ กูเกิดมาก็มีฟันเหล็กแล้ว และฝึกวิชาฟันเหล็ก กูก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่า คนที่เขาเรียกกันว่าเทพสงคราม จะแข็งแกร่งสักแค่ไหน หรือว่า เนื้อของมึงนั้นนิ่มแค่ไหน อร่อยแค่ไหน”

เขาเอาลิ้นเลียฟันเหล็กของเขา สายตาก็มีความบ้าคลั่ง

เทพสงคราม

เหอะ

พวกเขาไม่เคยมองว่าเทพสงครามเป็นใครใหญ่มาจากไหน ที่มีเทพสงครามอยู่ ก็เพราะว่าตระกูลซือหม่าของพวกเขาถ่อมตัวเกินไป ไม่อย่างนั้น เขาก็คิดว่า ตนเองนี่แหละที่เป็นเทพสงคราม

และไม่แน่ว่าอาจจะเป็นได้ดีกว่าหมอนี่เสียด้วยซ้ำ

“เห้ยพวกเรา เดี๋ยวกูลองเชิงมันให้ดูก่อน”

ฟันเหล็กหลี่ก็เลียฟันตนเองอีกครั้ง เขาอดใจไม่ได้แล้ว เขาอยากจะลองชิมเลือดชิมเนื้อฉินเฟิง อยากจะลองว่าเลือดเนื้อมนุษย์จะมีรสชาติเป็นอย่างไร จากนั้นก็ตะโกนแล้วบุกเข้าไป

“เหอะ”

ซือหม่าตี๋หยุนเอามือไพล่หลัง มองฟันเหล็กหลี่บุกเข้าไป แล้วหัวเราะเสียงเย็นออกมา บนตัวก็มีกลิ่นอายความมั่นใจ แสดงให้เห็นว่าตนเองเป็นยอดฝีมือ

แต่ทว่า

วินาทีต่อมา เขาก็ต้องอึ้งไป

เพราะว่าฟันเหล็กหลี่ เพื่องจะบุกออกไปเอง เห็นฟันเหล็กหลี่ที่กำลังจะกัดถูกตัวฉินเฟิงแล้ว แต่ฉินเฟิงหันตัวหลบ แล้วก็เตะกวาดขาฟันเหล็กหลี่จนล้มเสียงดังตุบ จากนั้นก็เข้าไปกดตัวไว้

มีเสียงดังตุบอีกครั้ง

ฟันเหล็กหลี่ถูกฉินเฟิงเหยียบไว้ที่พื้น

“ปล่อยกู”

ฟันเหล็กหลี่คิดจะดิ้นออกมา แต่รู้สึกว่าขาที่ทับร่างตนเองไว้นั้น มันจะหนักเป็นพันชั่งเลย ทับร่างของเขาไว้จนขยับอะไรไม่ได้เลย จากนั้นสีหน้าก็แดงขึ้นอย่างสุดขีด

มันจบแล้ว

ทุกคนก็อึ้งกับภาพที่เห็น เพื่อเริ่มเองก็ต้องจบลงแล้ว ยังใช้ไม่ถึงหนึ่งกระบวนท่าเลย ฟันเหล็กหลี่ก็แพ้แล้ว

“นี่ก็คือ สิบสององครักษ์งั้นหรือ อ่อนจริงๆ”

ฉินเฟิงพูดนิ่งๆ จากนั้นก็ก้มหน้าลงไปมองฟันเหล็กหลี่ ส่ายหัวพูดว่า “ฟันของมึงนี่ น่าเกลียดมากเลยว่ะ เดี๋ยวกูช่วยถอนให้”

เขาแกว่งกระบี่

เสียงติ๊งๆ

ฟันซี่หนึ่งร่วงลงมา

“เฮือก……”

เสียงร้องโอดโอยร้องดังขึ้นในโรงแรมแห่งนี้ ฟันของฟันเหล็กหลี่ ถูกกะเทาะออกไปหนึ่งซี่

“ทั้งหมด เข้าไปฆ่ามัน”

ในตอนนี้ ซือหม่าตี๋หยุนก็ออกคำสั่ง

บุกเข้าไปเต็มกำลัง

ทันใดนั้น องครักษ์ที่เหลือ11คน ก็ไม่ได้เหมือนกำลังดูละครอีกต่อไป แต่บุกเข้าไปทั้งหมดทันที แล้วก็ยังมีรอบนอกอีกร้อยกว่าคน เพราะว่าฟันเหล็กหลี่ถือว่ามีฝีมือสูงสุดในกลุ่มพวกเขาแล้ว

ฟันเหล็กหลี่ก็แพ้เร็วขนาดนี้

แล้วพวกเขาล่ะ?

ดังนั้น จะดูละครฉากนี้ต่อไม่ได้แล้ว

เทพสงครามคนนี้ ช่างทำให้พวกเขาขนหัวลุกได้จริงๆ

“ตายเสียเถอะมึง”

ชายคนหนึ่งมีกำปั้นใหญ่มาก เป็นหนึ่งในสิบสององครักษ์ ชื่อราชามวยเหล็ก หมัดหนึ่งเหวี่ยงไป จะเกิดเสียงผ่านอากาศขึ้นมา เขาฝึกวิชาหมัดมาทั้งชีวิต

หมัดนี้ ดั่งสายฟ้า

ใครเห็นก็ต้องหยุดหายใจ