บทที่ 496 จ่ายเงินชดเชย

ต้าหัว

อาคารกลาง

ที่หน้าประตูสถานทูตนั้นเต็มไปด้วยผู้คนจากนานาประเทศ พวกเขาทั้งหมดมองดูรัฐมนตรีสามคนนั้นด้วยรอยยิ้ม ท่านเยี่ยนนั่งที่หัวโต๊ะ ท่านเฉียวนั่งอยู่ข้างๆ ยิ้มสดใส

ส่วนท่านหลี่กลับวางเท้าข้างหนึ่งเอาไว้บนม้านั่ง

วางอำนาจข่ม

“ทั้งสามท่าน นี่คือค่าตอบแทนที่เราคุยกัน”

หนึ่งในทูตของประเทศ Y ยื่นเอกสารฉบับหนึ่งให้อย่างระมัดระวัง

แต่ท่านหลี่หยิบมันขึ้นมาดูก่อน ครู่หนึ่งก็บุ้ยปากและพูดว่า “ห้าพันล้านยูโร? เงินเล็กน้อยนี้ เหมือนเอาไว้ไล่ขอทาน ผมว่าพวกคุณไม่มีความจริงใจเลย ไอ้เยี่ยน ผมว่านะ ให้ไอ้บ้าจัดการพวกเขาดีกว่า ไม่มีความจริงใจเลยสักนิด”

เอกสารฉบับนั้น ท่านเยี่ยนและท่านเฉียวยังไม่ทันได้ดู ก็ถูกโยนกลับไปแล้ว

ทูตเหล่านั้นอยากจะร้องไห้

พวกเขาส่งกองทหารมาข่มขู่ต้าหัว ถึงกับเตรียมวางแผนที่จะทำลายต้าหัว ทำไมทำไปทำมาเบื้องบนถึงให้พวกเขามาจ่ายเงินชดเชย นี่มันเรื่องอะไรกัน

ประเด็นคือ เงินชดเชยนี้ ยังไม่เป็นที่น่าพอใจ

“เอ่อ ท่านหลี่ ท่านคิดว่าเท่าไหร่ถึงเหมาะสม?”

พวกเขาตกใจกับคำพูดของท่านหลี่เมื่อครู่ ถามอย่างระมัดระวัง

“ห้าแสนล้านยูโรแล้วกัน”

ท่านหลี่นั่งบนเก้าอี้แล้วพูดขึ้น

ห้าแสนล้าน!

คำพูดนี้ทำให้ใบหน้าของคนเหล่านั้นซีดเผือดทันที ล้อเล่นหรือเปล่า เผลอแป๊บเดียวก็เพิ่มไปเป็นร้อยเท่า พวกเขาจะเอาที่ไหนมาจ่าย? แม้ว่าจะสามารถจ่ายได้ แต่เศรษฐกิจของประเทศก็จะได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง

ในเวลานี้ท่านเฉียวก็บอกว่า “เฮ้อๆๆ เหล่าหลี่ ห้าแสนล้านมันสูงเกินไป ผมคิดว่าห้าหมื่นล้านก็พอแล้ว”

“ใช่ๆๆ”

บรรดาทูตต่างพยักหน้าเห็นด้วย

ทั้งหมดเห็นด้วยกับท่านเฉียว

ห้าแสนล้านมันมากเกินไปจริงๆ

แต่ห้าหมื่นล้าน…ก็ยังมากอยู่ดี

แต่เมื่อเทียบกับท่านหลี่ที่มีอารมณ์ฉุนเฉียว มักจะขอให้ฉินเฟิงฆ่าคนของพวกเขา ที่เสนอไว้ที่ห้าแสนล้าน พวกเขาคิดว่า ห้าหมื่นล้านนี้ ยังพอจะรวบรวมได้อยู่

หลังจากหารือเรื่องเงินชดเชยเรียบร้อยแล้ว บรรดาทูตเหล่านั้นก็เดินออกไป

แต่หลังจากออกไปแล้ว ท่านหลี่ยังกล่าวอีกว่า “สู้ปล่อยให้ไอ้บ้ามาฆ่าพวกเขาดีกว่า”

“พอแล้ว”

ท่านเยี่ยนชำเลืองมองท่านหลี่ แล้วมองท่านเฉียวอีก “เลิกเล่นละครได้แล้ว คนหนึ่งเล่นบทคนเลว คนหนึ่งเล่นบทคนดี พูดเหมือนจะปล่อยให้ไอ้บ้ามาฆ่าคนพวกนั้นจริงๆ ตอนนี้ต้าหัวระส่ำระสายแล้ว ถ้าไอ้บ้าสามารถฆ่าได้จริงๆ เขาก็จะฆ่าด้วย เขากำลังพิจารณาเบื้องหลังพวกเราอยู่ด้วย”

“ฮึฮึ”

ท่านหลี่หันกลับมา มองออกไปข้างนอก “ล้อเล่นน่า นี่คือนักเรียนของผม”

เขาดูภาคภูมิใจเล็กน้อย

นี่คือลูกศิษย์คนโปรดของเขา

“คุณน่ะ!”

เมื่อมองไปที่ท่านหลี่ ท่านเยี่ยนก็อดยิ้มเจื่อนๆ ไม่ได้ ชายชราคนนี้ ทั้งๆ ที่อายุมากแล้ว แต่บางครั้งก็เหมือนเด็ก ตอนนี้ยังโม้กับฉินเฟิงให้พวกเขาดู

เขาส่ายหน้า รู้สึกปลง

ต่อมาท่านเฉียวก็มองมาแล้วพูดว่า “ครั้งนี้ ไอ้บ้าทำสิ่งที่ถูกต้อง สู้ไม่ได้หรอก ตอนนี้ต้าหัวสั่นคลอนเกินไป มีอันตรายรอบด้าน หากสู้จะกลายเป็นภัยพิบัติแทน แค่ควบคุมสถานการณ์เอาไว้ให้ดีแบบนี้ก็พอแล้ว ยิ่งกว่านั้น การที่หนานโจวถูกถล่มยับในครั้งนี้ ประเทศเรามีความสูญเสียทางเศรษฐกิจไปอย่างน้อยหนึ่งในห้า เงินห้าหมื่นล้านนี้ จะนำมาฟื้นฟูเศรษฐกิจของหนานโจวได้”

เขายังคงกังวลว่าจะฟื้นฟูเศรษฐกิจของหนานโจวได้อย่างไร