บทที่ 519 ไม่ต้องเปิดประตูบ้านไว้ให้

“ไอ้หนุ่ม แกอย่าดีใจเร็วไปเลย”

จางโก่วคำรามใส่ มีความเกลียดชังอย่างมากมาย “รอลูกพี่ใหญ่ของฉันมา ไม่มีทางปล่อยแกไปแน่นอน”

“รอดูเลยละ”

ฉินเฟิงไขว้แขวน พูดนิ่งๆ

“อวดดี”

จางโก่วเห็นท่าทางนี้ขอฉินเฟิง ก็โมโหขึ้นมาอีก หมายความว่ายังไง อวดดีขนาดนี้ ดูถูกเขาขนาดนี้เลย ความเกลียดที่มีต่อฉินเฟิงก็มากขึ้นกว่าเดิม

และในเวลานี้

บึ้ม

บึ้ม

บึ้ม

ที่ด้านนอก มีรถตู้เข้ามาเรื่อยๆ สามสิบกว่าคัน ตามด้วยเปิดประตูรถออก มีชายร่างใหญ่ลงมาจากบนรถเรื่อยๆ ในมือถือกระบองและพวกมีดดาบไว้

ดูแล้วน่าหวาดกลัวอย่างมาก

แต่ว่า ภายในนั้นมีรถเบนท์ลีย์คันหนึ่ง คนพวกนั้นที่ลงมาจากรถตู้แล้ว ต่างก็ไปล้อมไว้ที่รถตู้คันนั้น ทำเป็นเส้นทางเดิน เห็นได้ชัด คนที่อยู่ในรถเบนท์ลีย์คันนั้นก็คือผู้มีอำนาจ

“ลูกพี่ของฉันมาแล้ว”

จางโก่วดีใจ มองไปทางฉินเฟิงอย่างโหดร้าย “ไอ้หนุ่ม ดูสิว่าครั้งนี้แกจะทำยังไง?”

และในเวลานี้

ประตูรถเบนท์ลีย์เปิดออก ผู้ที่ลงจากรถคือผู้ชายที่สวมแว่นกันแดด และสักลายบนร่างกาย ถูกลูกน้องล้อมไว้ ดูมีพลังอย่างมาก จากนั้น เขาก็เดินเข้ามาทีละก้าว

จางโก่วเห็นก็รีบเข้าไปหา “ลูกพี่ครับ ไอ้คนนี้ครับ!”

เขาชี้ไปที่ฉินเฟิง

“ไอ้คนนี้แหละครับที่แย่งธุรกิจของเรา แล้วยังทำร้ายคนของเราด้วยครับ บาดเจ็บอย่างหนัก อีกอย่าง ลูกพี่ครับ พี่ดูมือของลูกหมาสิครับ เป็นแบบนี้แล้ว”

จางโก่วอยู่ต่อหน้าพวกนักเลงเป็นพี่ใหญ่ แต่ถ้าอยู่ต่อหน้าคนพวกนี้ ก็แทนตัวเองได้แค่ไอ้ลูกหมา

รีบพูดต่อว่า “ลูกพี่ครับ ผมบอกว่าจะโทรหาพี่ มันยังบอกว่าพี่นับเป็นตัวอะไร ไอ้คนนี้ ใจกล้ามากเกินไปแล้วครับ！”

“อืม ใจกล้ามาก！”

ลูกพี่คนนั้น น้ำเสียงทุ้มลง

และในตอนที่จางโก่วยังอยากจะพูดอะไรเพิ่มอีก ก็มีเสียงดังปักขึ้นมา ฝ่ามือหนึ่งตบเขาไปที่ใบหน้าของจางโก่ว ตบจนมีรอยฝ่ามือขึ้น ตบจนจางโก่วเบลอ

“ลูก…ลูกพี่ครับ…ทำไมครับ?”

ใบหน้าของจางโก่วถูกตบจนแดง สีหน้านิ่งอึ้ง และอดถามไม่ได้

“ทำไม? เพราะว่า แกมันใจกล้าเกินไป มีเรื่องกับคนที่ไม่สมควรมีเรื่องด้วย ต่อหน้าของเขา แกถือเป็นตัวอะไร แม้แต่ฉันยังนับเป็นอากาศไม่ได้เลย แกว่าฉันนับเป็นตัวอะไรละ”

ลูกพี่คนนั้น กำลังตะคอกใส่จางโก่ว หลังจากตะคอกเสร็จ ก็รีบเข้ามที่ตรงหน้าของฉินเฟิง ถอดแว่นกันแดดออก แล้วก็โค้งคำนับอย่างหวาดกลัว “ลูกพี่ครับ ครั้งนี้เป็นความผิดของผมเองครับ ลูกน้องของผมไม่รู้เรื่องอะไร คุณว่า จะจัดการยังไง ก็จัดการอย่างนั้นเลยครับ”

“ไอ้โหดยี”

ฉินเฟิงรู้จักคนๆนี้ ครั้งก่อน ที่โรงแรมแห่งนั้น คนที่ถูกรี่รี่เรียกตัวมา

ต่อมาก็ถูกสวี่ซวนซวนจัดการ

บังเอิญจริงๆ

ที่มาเจอกับคนนี้ที่นี่

“คือ คือกระผม”

ไอ้โหดยีใบหน้าเหงื่อแตก ขาสั่นเล็กน้อย

เขาคิดไม่ถึงเลย ลูกน้องของตัวเองถูกรังแก โทรมาให้ตัวเองมาช่วย เขาก็มา แล้วยังพามาอีกหลายร้อยคน เตรียมจะจัดการอย่างหนักสักที เพื่อระบายความโมโหที่เมื่อวานถูกรังแกที่โรงแรม

แต่ว่า！

เขาคาดไม่ถึงจริงๆ คนที่อยู่ที่นี่คือคนๆนั้น ฉินเทียน ฉินเทียนที่สวี่ซวนซวนพูดถึง！

บีบบังคับให้พวกเขายอมรับเป็นลูกพี่

ส่วนสวี่ซวนซวนก็เป็นผู้มีอำนาจ คุณหนูของตระกูลสวี่ ตระกูลสวี่เป็นตระกูลใหญ่ของเมืองเปียนไห่ มีอำนาจไม่รู้มากมายเท่าไหร่ ถ้าจะฆ่าพวกเขา ก็ง่ายเหมือนกับการฆ่ามดตัวหนึ่ง

สวี่ซวนซวนพูดว่า ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปฉินเทียนเป็นลูกพี่ของพวกเขา ถ้าหากว่ามีการบาดเจ็บแม้แต่น้อย พวกเขาก็จบเห่แน่นอน

จบเห่แน่！

จบเห่แน่นอนจริงๆ

สวี่ซวนซวนอาจจะทำอะไรไม่ได้ แต่เบื้องหลังของเธอ ผู้นำตระกูลสวี่ สวี่เทียนโย่วคนนั้นสามารถเอาศพพวกเขาไปทิ้งจมกลางแม่น้ำได้

“อะ….อะไรนะครับ?”