บทที่ 52 ดอกเบี้ยสามล้าน

“สงสัยคจะเป็นแบบนั้น”

ฉินเฟิงมองหญิงสาวผู้มีเสน่ห์ที่แต่งตัวงามเพริศพริ้งที่อยู่ข้างเขา ปากรูปเชอร์รี่ ก่อนหน้านี้ยังรู้สึกหดหู่เล็กน้อย แต่ตอนนี้เมื่อเก็บเงินได้แล้ว รอยยิ้มอันแสนหวานก็วาดขึ้นที่มุมปาก

มันทำให้ฉินเฟิงนึกอยากเข้าไปจูบ

น่าเสียดายที่ อิ่นซินไม่ได้ให้โอกาสนี้กับเขา เธอเอนตัวพิงอยู่ครู่หนึ่งแล้วผละออกไป ก่อนจะพูดอย่างแอบดีใจ “นี่เป็นเรื่องยุ่งยากเรื่องสุดท้ายที่บริษัทมอบหมายให้ฉัน หลังจากเก็บเงินก้อนนี้ได้ ก็เกือบเสร็จเรียบร้อยแล้ว ไป กลับบริษัทไปรายงานผลงานกันเถอะ”

ตอนแรกคุณท่านอิ่นได้ขัดขวางเส้นทางนี้อิ่นซินจะได้เป็นประธาน เพราะเรื่องสร้างความขุ่นเคืองให้กับบริษัทฟางซื่อกรุ๊ป จนเกิดเป็นปัญหามากมาย แต่ในตอนนี้เรื่องพวกนี้ได้รับการจัดการเรียบร้อยแล้ว

เธอต้องกลับไปที่บริษัท!

บริษัทซานหยวนกรุ๊ป

หลังจากที่อิ่นซินและฉินเฟิงกลับมาถึงบริษัท อิ่นซินก็ถามเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งว่า “คุณปู่อยู่ที่ไหน?”

“กำลังประชุมอยู่ที่ชั้นบน”

เพื่อนร่วมงานคนนั้นชี้ไปที่ห้องทำงานที่อยู่ชั้นบน

เนื่องจากเป็นธุรกิจของครอบครัว ดังนั้นอิ่นซินจึงเรียกว่าคุณปู่ตรงๆ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เธอเดินตรงขึ้นไป หาห้องทำงานนั้นจนพบแล้วเคาะประตู

ก๊อก ก๊อก

อิ่นซินปัจจุบันเป็นสมาชิกคณะกรรมการ มีคุณสมบัติที่จะเข้าร่วมการประชุม

“เข้ามา”

มีเสียงมาจากด้านใน จากนั้นอิ่นซินและฉินเฟิงก็เดินเข้าไป ทันทีที่เดินเข้าไป ห้องประชุมทั้งห้องก็เงียบลง ฉินเฟิงกวาดสายตามอง คุณท่านอิ่นยังคงนั่งอยู่ในตำแหน่งประธานเช่นเคย

อิ่นเสี้ยงสวี่และอิ่นป่ายอยู่เคียงข้างเขา

“ฮ่าฮ่า นางเอกมาแล้ว การประชุมในวันนี้เธอไม่ควรบุกเข้ามา ใครที่เกี่ยวข้องกับเรื่องแบบนี้ก็รู้สึกแย่กันทั้งนั้น”

“ไม่มีทางเลือก คุณท่านให้ความสำคัญผู้ชายมากกว่าผู้หญิง เขาไม่ชอบลูกสาว แม้แต่อิ่นเสี้ยงสวี่เองก็เป็นที่โปรดปรานของคุณท่านเพราะเธอมีน้องชาย”

“ใครใช้ให้บ้าน อิ่นหยวนมีลูกสาวสองคนล่ะ”

ผู้ชนเริ่มพูดคุยกันเอง

อิ่นซินได้ยินเช่นนี้ก็รู้สึกไม่ชอบมาพากลทันที เธอเงยหน้าขึ้นแล้วถามว่า “คุณปู่ การประชุมวันนี้เกี่ยวกับอะไร? ฉันในฐานะสมาชิกคณะกรรมการ มีสิทธิ์ที่จะรู้”

“ประชุมเกี่ยวกับผู้เป็นตัวเลือกประธานรักษาการ”

คุณท่านอิ่นกำลังจับไม้เท้าอันหนึ่ง

“คุณปู่อายุมากแล้ว ไม่สะดวกที่จะนั่งเป็นประธานตลอดเวลา ดังนั้นพวกในฐานะคนรุ่นหลังควรกล้าที่จะส่องแสงให้กับวงศ์ตระกูล ลุกขึ้นยืนอย่างกล้าหาญ ช่วยคุณปู่แบ่งเบาภาระ”

อิ่นป่ายกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังอยู่ข้างๆ อย่างสง่าผ่าเผย

“ใช่ ใช่ อิ่นป่ายอายุยังน้อย จบปริญญาโท มีความสามารถ แถมยังหนุ่มแน่น เขาคือพรสวรรค์ในหมู่คนรุ่นใหม่ของตระกูล”

“เรื่องนี้ฉันเห็นด้วย อิ่นป่ายเต็มไปด้วยพลัง ตำแหน่งรักษาการประธานก็เหมาะสมอย่างยิ่ง”

“ฉันก็สนับสนุนเหมือนกัน”

กลุ่มคนพากันยกมือขึ้นเพื่อแสดงว่าพวกเขาสนับสนุนอิ่นป่าย

“พวกคุณ!”

อิ่นซินมองไปรอบๆ ไม่มีใครสนับสนุนเธอเลย ควรจะรู้ว่า เริ่มแรกเธอเป็นคนก่อตั้งบริษัทซานหยวนกรุ๊ปมาด้วยตัวเอง คนเหล่านี้มาหาเธอเพื่อแสวงหาตำแหน่ง

เธอไม่ได้ใจแคบ ถ้ามีความสามารถ เธอก็เลื่อนตำแหน่งให้ทั้งหมด คนเหล่านี้ส่วนใหญ่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งจากเธอ

แต่คิดไม่ถึงว่า วันนี้ทั้งหมดจะยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามเธอ

“คุณปู่ ตอนแรกท่านบอกไว้ว่า ใครได้โครงการของบริษัทเฟิงซิ่งกรุ๊ปไปก็จะได้เป็นประธาน ตอนนี้ท่านจะผิดสัญญาอีกแล้วเหรอ? ท่านก็อายุเจ็ดสิบแล้ว เป็นที่นับหน้าถือตาของคนอื่นๆ นะครับคุณท่าน”

ฉินเฟิงก้าวออกมาเผชิญหน้ากับคุณท่านอิ่น

“ฉินเฟิง คุณเป็นแค่คนยากจน คุณมีสิทธิ์มาพูดตรงนี้เหรอ ถ้าไม่ใช่เพราะอิ่นซิน คุณจะไม่สามารถเข้ามาในบริษัทซานหยวนกรุ๊ปของพวกเราด้วยซ้ำ”