บทที่ 521 สวี่เทียนโย่วลงมือ

ที่สถานีตำรวจของเมืองเปียนไห่！

ก็ถือว่าโอ่อ่าใหญ่โตเหมือนกัน แต่ว่าตอนนี้เป็นเวลา5ทุ่มตรงแล้ว ไม่มีใครอยู่แล้ว ที่สถานีตำรวจก็ไม่มีใครแล้ว มีไฟเปิดอยู่แค่ห้องสองห้องเท่านั้น

อย่างไรเสีย พอตกดึกถึงจะจัดการได้ดีกว่า

“กล้องวงจรปิดถูกปิดไปหมดหรือยัง?”

หยางซิวถามคนอื่นๆ

“ปิดหมดแล้ว คืนนี้กล้องวงจรปิดถูกปิดเพื่อซ่อมระบบ” อีกคนหนึ่งพูดขึ้นมา

“งั้นก็ดี”

หยางซิวทำตาหยี จากนั้นก็พูดว่า “นำตัวคนนี้ไปยังห้องสอบสวนหมายเลข11”

“ครับ”

ลูกน้องก็รับคำสั่ง

ห้องสอบสวนหมายเลข11 เป็นห้องสอบสวนที่ค่อนข้างลึกลับสำหรับฝ่ายในอย่างพวกเขา ใช้เป็นห้องสำหรับสอบสวนนักโทษที่ปากแข็ง นอกจากเป็นพนักงานฝ่ายในของสถานีตำรวจเท่านั้นถึงจะรู้ คนนอกหาห้องนี้ไม่เจอ

แต่ว่าคืนนี้ คนในสถานีตำรวจกลับออกไปเกือบหมดแล้ว

ส่วนคนที่เข้าเวร ก็คือพวกเขา

ไม่มีใครพบห้องนี้ได้ ต่อให้มีเสียงดัง หรือเป็นเสียงร้องโหยหวนอย่างไร ก็ไม่มีใครได้ยิน

นี่ก็คือของขวัญชิ้นใหญ่ที่ติงเจ๋อเตรียมไว้ให้ฉินเฟิง

“ไป”

คนพวกนั้นก็นำตัวฉินเฟิงไปยังห้องสอบสวนหมายเลข11

เป็นห้องที่อยู่ท้ายสุด มีขนาดเล็ก เป็นห้องสอบสวนที่ค่อนข้างอึมครึม ที่กลางห้องมีเก้าอี้อยู่หนึ่งตัว ทำจากเหล็ก ด้านบนมารอยคราบเลือด แต่ว่าฉินเฟิงก็ไม่ได้ถือสาอะไร เดินไปแล้วก็พูดว่า “ให้กูนั่งนี่ใช่ไหม?”

“ใช่”

หยางซิวเห็นฉินเฟิงยิ้มมุมปาก เขาก็รู้สึกว่าหมอนี่ท่าทางจะสบายๆ เหมือนกับมาการเที่ยวพักร้อนเสียอย่างนั้น และสีหน้าแบบนี้ ทำให้เขาไม่พอใจอย่างมาก

เขามาเพื่อทรมานคน

ไม่ได้มาเพื่อให้คนเที่ยวพักร้อน

หยางซิวเดินเข้ามา บนโต๊ะตัวนั้นมีกุญแจข้อมือ เสียงดังแคร่ก หยางซิวก็ล็อกมือของฉินเฟิงไว้กับเก้าอี้ ครั้งนี้ฉินเฟิงไม่ได้ดิ้น พอขยับๆ ตัวก็เกิดเป็นเสียงกรุ๊งกริ๊ง

“คุณภาพถือว่าได้อยู่”

ประโยคนี้ สำหรับหยางซิวแล้ว เหมือนเป็นการประชดพวกเขา แล้วเขาก็โมโหขึ้นมาทันที “ไอ้หนู มึงรู้อะไรไหม กุญแจมืออันนี้ล็อกคนมาไม่รู้กี่คนแล้ว แรกก็ผากแข็งกันทั้งนั้น พอสุดท้ายก็ต้องมาร้องขอพวกกู ขอให้พวกกูปล่อยไป มึงก็จะเหมือนกัน”

“งั้นดิ？”

ฉินเฟิงยิ้มเบาๆ

“มึงนี่มันบ้าจริงๆ ”

หยางซิวอดกลั้นไม่ไหวแล้ว ก็เลยส่งสายตาให้กับคนอื่นๆ จากนั้นก็ถือกระบองไฟฟ้าเข้ามาล้อมฉินเฟิงไว้ พวกเขารู้ว่าหมอนี่อาจจะต่อสู้เก่ง แต่ต่อให้จะเก่งแค่ไหน ใส่กุญแจมือไปแล้วก็ไม่มีทางสู้ได้

สุดท้ายก็ต้องถูกพวกเขาทุบได้อย่างสบายๆ แน่นอน

แถมยังเป็นกระบองไฟฟ้าอีกด้วย

พอถึงตอนนี้จะต้องเอาไฟฟ้าช็อตจนเขาฉี่ราดแน่นอน

นี่ก็คือมื้อใหญ่ที่คุณชายติงเจ๋อบอกว่าจะจัดให้เขา แต่ว่า จนกระทั่งตอนนี้ พวกเขาก็ยังไม่รู้ว่าคนที่พวกเขากำลังเผชิญหน้าด้วยนั้น เป็นบุคคลแบบไหนกันแน่

……

บนถนนสายหนึ่ง

ไอ้โหดยีกำลังพาพวกของจางโก่วกลับไป เตรียมจะไปสั่งสอนคนพวกนั้น แต่ว่าในตอนนี้ มีลูกน้องคนหนึ่งตามเข้ามา “พี่ใหญ่ครับ เกิดเรื่องแล้วพี่ เมื่อครู่นี้พวกเราเห็นคุณฉินอะไรนั่น ถูกรถตำรวจจับตัวไปแล้ว”

“อะไรนะ！”

ไอ้โหดยีอึ้งนิ่งไป “ถูกรถตำรวจจับตัวไปแล้วงั้นหรือ? รถตำรวจพวกนั้นกล้าจับตัวคุณฉินไปงั้นหรือ เบื่อการมีชีวิตแล้วหรือไงกัน ไม่ได้การละ กูจะไปบอกคุณหนูสวี่”

เขารีบโทรออกไป

เพื่อโทรหาสวี่ซวนซวน

“ฮัลโหล”

ตอนนี้สวี่ซวนซวนยังรอฉินเฟิงอยู่ในโรงแรมแห่งนั้น รออย่างร้อนใจ พอเห็นว่ามีสายโทรเข้ามา ก็ดีใจ แต่พอดูละเอียดแล้ว ก็พบว่าเป็นเบอร์แปลก