บทที่ 533 นี่มัน.....น่าโมโหจริงให้ตายเถอะ

“แล้วหมอเทวดาคนนั้นมีชื่อว่าอะไร ตอนนี้อยู่ที่ไหน?”

ติงป่าวซานพูดด้วยสายตาโหยหาความหวัง

“ผมไม่รู้เหมือนกัน หมอเทวดาคนนั้นไปหาคุณชายของผม ผมก็ไม่รู้ว่าชื่ออะไรเหมือนกัน และไม่รู้ว่าพักอยู่ที่ไหน บางทีคุณชายผมอาจจะรู้”

ต่งซินหยวนส่ายหัว

“อย่างนั้นจะรบกวนหมอต่ง โทรถามคุณชายต่งให้หน่อยได้มั้ยครับ?”

ติงป่าวซานไม่ได้จะไปหาตอนนี้เลย

ไม่ทันแล้ว

อาการบาดเจ็บมันจะมีระยะเวลารักษา ยิ่งเร็วก็จะยิ่งรักษาได้ผลดี

“ได้”

ต่งซินหยวนคิดว่าเรื่องนี้ คุ้มค่าที่จะโทรไปหาคุณชายของตนเอง ก็เลยหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วโทรออกไป “คุณชายครับ คืออย่างนี้ครับ ติงเจ๋อลูกชายของเพ่นพ่านของตระกูลติง ถูกคน.......”

เขาเล่าเรื่องนั้นไป รวมทั้งรายละเอียดทั้งหมด แล้วก็ข้อเสนอให้คุณชายตัดสินใจ

แต่ว่า ในสายต่งเซิงตอบกลับมาแค่

“อืม？”

เสียง “อืม” นี้ มีความเย็นชา มีความสงสัย แล้วก็ความตกใจ

“คุณชาย เป็นอะไรไปครับท”

ต่งซินหยวนถามอีกครั้ง

“เปล่า เรื่องนี้ คุณคิดเองก็แล้วกัน”

พูดจบ ต่งเซิงก็วางสายไป

แต่ว่า เขาก็นั่งส่ายหัวอมยิ้มอยู่บนที่นั่ง เพราะว่าเขารู้ว่า หมอเทวดาที่ตระกูลติงตามหา คือใคร ก็คือฉินเทียน หมอเทวดาฉินเทียน คนเดียวกับที่หักขาลูกชายของเขานั่นแหละ

ศัตรู

กับคนที่สามารถช่วยลูกชายเขาได้ เป็นคนคนเดียวกัน

เขาก็สงสัยเหมือนกันว่า เมื่อติงป่าวซานรู้เรื่องนี้ จะมีสีหน้าเป็นอย่างไร

จะอึ้งแต่ไม่ตกใจ？

หรืออึ้งหน้าเสียไป？

ช่างน่าสนใจเหมือนกัน

ดังนั้น เขาก็เลยให้ต่งซินหยวนจัดการเอง

“จัดการเองงั้นหรือ？”

ต่งซินหยวนอึ้งไป สรุปว่าจะให้เขาช่วยหรือไม่ช่วยกันแน่?

“เอ่อ คุณชายต่งว่าอย่างไรบ้างครับ?”

ติงป่าวซานก้มหน้าถาม เขาเอาความหวังทั้งหมดไปไว้ที่ตัวหมอเทวดาคนนั้นแล้ว

“” ต่งซินหยวนไม่ได้รับตอบกลับไป แต่คิดอยู่ครู่หนึ่ง ถึงจะพูดว่า “คุณชายก็ไม่รู้เหมือนกันว่าหมอเทวดาชื่อว่าอะไร และไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน แต่ว่าคุณชายยินยอมให้ผมช่วยคุณ ผมเคยเห็นหมอเทวดา ผมเดาว่า เมื่อวานเขาเพิ่งช่วยรักษาคุณชายไป วันนี้น่าจะยังอยู่ในเมืองเปียนไห่ ถ้าผมได้เห็นอีกครั้ง ผมจะต้องจำได้แน่”

เขาครุ่นคิดไป คิดว่าคุณชายน่าจะหมายความว่าแบบนี้นี่แหละ

น่าจะใช่นะ

“อย่างนั้นก็ขอให้หมอต่งช่วยเหลือด้วย”

ติงป่าวซานโค้งคำนับพูด

“เรื่องเล็กครับ เรื่องเล็ก”

ต่งซินหยวนโบกปัด “แต่ว่า ลักษณะของหมอเทวดาคนนั้น จะให้ผมวาดออกมา ผมก็จำได้ไม่ชัดเจน จำได้แค่ว่าคิ้วของเขาคมมาก หน้าตาหล่อเหลา อายุ20กว่าๆ ใกล้ๆ จะ30 แต่ว่า ถ้าให้ผมได้เห็นอีกครั้ง ผมจะต้องจำได้แน่”

“หน้าตาหล่อ คิ้วคม อายุ27-28 เข้าใจแล้วครับ เดี๋ยวผมจะให้ลูกน้องไปตามหาดู”

ติงป่าวซานกล่าว

มีเพียงวิธีนี้นี่แหละ อิงจากข้อมูลนี้ไปตามหา พอเจอแล้วก็ให้ต่งซินหยวนมาชี้ตัว

มีเพียงวิธีโง่ๆ แบบนี้แล้วล่ะ

แต่ว่า เขาส่งลูกน้องไปสองกลุ่ม กลุ่มแรกไปตามหาหมอเทวดา อีกกลุ่มไปตามหาคนที่ทำร้ายลูกชายเขา ถ้าแค้นนี้ไม่ชำระ ติงป่าวซานคงจะอัดอั้นใจตาย

หลายชั่วโมงผ่านไป

มีคนเข้ามาหาติงป่าวซาน “บอสครับ ที่บ้านของหลิวเสี่ยยี่ มีคนคอยรักษาความปลอดภัยอยู่ เป็นคนของตระกูลสวี”