บทที่ 540 “ใจสลายหมดแล้ว！”

“ถือว่าพวกมึงแน่มาก”

สวีเจี๋ยก็สีหน้าของบึ้งจนน่ากลัวแล้วก็ออกไป เขาไม่เคยขายหน้าแบบนี้มาก่อน

ที่สำคัญคือ ขายหน้าไม่พอยังถูกโจ้วหล้างเหยียบย่ำอีก

ทำให้เขาไม่พอใจอย่างมาก

กลับมาถูกคนที่ไม่ถูกกันเหยียบย่ำเสียได้

และพอกลุ่มคนออกไปกันหมดแล้ว โจ้วหล้างก็เข้ามากระแทกไหล่ใส่ฉินเฟิง ใบหน้ายิ้มแย้ม “แน่มากเลยนะเนี่ย ร้ายไม่เบา ถ้าวันนี้ไม่ได้คุณล่ะก็ ผมคงถูกสวีเจี๋ยเหยัยบย่ำจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว แต่ว่า สีหน้าของสวีเจี๋ยเมื่อครู่นี้อึมครึมไม่เป็นท่าเลย ผมสะใจมากเลย ผมไม่เคยสะใจแบบนี้มาก่อน เหยียบสวีเจี๋ยให้แน่นิ่ง”

“ต้องขอบคุณคุณมากจริงๆ ไป ไปดื่มกันหน่อย”

โจ้วหล้างลากฉินเฟิงมายังบาร์เหล้าอย่างดีใจ จากนั้นก็สั่งเหล้า “เอาคอกเทลที่แพงที่สุดมาสองแก้ว พวกเราจะฉลองกันหน่อย”

“ได้ครับ”

นักชงเหล้าก็ดีใจ มีเศรษฐีมากันสองคน จากนั้นเขาก็ตั้งใจเขย่าคอกเทล ไม่นานเขาก็ยื่นคอกเทลมาให้สองแก้ว “ทั้งสองท่านครับ นี่คือเมนูพิเศษของทางร้าน ชื่อว่าBourgeois Pig ถึงแม้จะชื่อแปลกๆ แต่มันคุ้มค่ามาก แก้วละ500ครับ ถ้าไม่ถูกใจ ยินดีให้มาหาเรื่องพวกเราได้เลยครับ”

นักชงเหล้ามั่นใจมาก

“Bourgeois Pig ผมเคยดื่ม ไม่เลวเหมือนกัน”

โจ้วหล้างก็กระแทกๆ หัวไหล่ฉินเฟิง แล้วแนะนำว่า “Bourgeois Pig ใช้เหล้าMartinyจากเห็ดTruffle เหล้าdry vermouth กลิ่นเบคอน โรสแมรี่รสขมผสมกัน แล้วก็ประดับด้านบนด้วยเห็ดTruffle เหล้านี้ ผมไม่ค่อยได้ดื่ม วันนี้ผมเลี้ยงแล้วกัน ดื่มตามสบายเลยครับ จะดื่มกี่แก้วก็ได้”

โจ้วหล้างใจใหญ่มาก

แก้วละ500

แต่แก้วหนึ่งก็แค่อึกสองอึกเท่านั้น

เขาให้ฉินเฟิงดื่มได้ตามสบาย วันนี้เขาเลี้ยง

“อ่อ พี่ชายท่านี้ บอกมาเลยครับ ว่ามาหาผมมีเรื่องอะไร จะยืมเงิน หรือว่าเส้นสาย พี่ชายผมเป็นประธานของตึกเทียนฮัว มีเส้นสายมากมาย คุณมีเรื่องอะไร ผมช่วยจัดการได้หมด”

โจ้วหล้างกระดกเหล้าไป แล้วพูดไปด้วย

โจ้วหล้างรู้ว่า คงไม่ได้มายายืมเงินหรอก คนคนนี้มีความสามารถขนาดนี้ ไปเปิดบ่อนหาเงินที่ไหนก็ได้ จะขาดเงินได้อย่างไร? คงจะเป็นเพราะต้องการเส้นสายมากกว่า

แต่ เรื่องเส้นสาย เขาก็ไม่กลัว ตึกเทียนฮัวเป็นคลับระดับสูง ไม่ขาดเรื่องเส้นสายพวกนี้หรอก

ฉินเฟิงก็ดื่มไปหนึ่งอึก แล้วพูดในใจว่า ได้พูดเรื่องสำคัญสักที ต้อจากนี้ ก็ต้องอาศัยท่าทีของเขาแล้วล่ะ ดังนั้น ก็เลยวางแก้วเหล้าลง แล้วก็พูดเบาๆ “ผมอยากร่วมือกับพี่ชายคุณสักหน่อย แต่ว่าผมไม่มีช่องทางต่อพี่ชายคุณ”

“ร่วมมือเรื่องอะไรครับ？”

โจ้วหล้างขมวดคิ้วพูด

“ล้มตระกูลติง” ฉินเฟิงกล่าว

“ตระกูลติงงั้นหรือ？”

โจ้วหล้างขมวดคิ้ว “ตระกูลติงไหนครับ? บริษัทเล็กหรือครับ?”

“บริษัทติงซื่อกรุ๊ปของตระกูลติง แล้วก็ ผมมีชื่อว่า ฉินเทียน” ฉินเฟิงค่อยๆ พูด

เขาเปิดหมดเปลือก

เขาชื่อฉินเทียน

“ฉินเทียน คุณคือคนที่บริษัทติงซื่อกรุ๊ปกำลังตามตัวใช่ไหม? ให้ตายเถอะ คุณก็คือคนที่ทำให้คุณชายตระกูลติงพิการท่อนล่างคนนั้นใช่ไหม? พระเจ้า คุณมาหาผม จะมีประโยชน์อะไร ผมเป็นแค่คนในตระกูลเล็กๆ เท่านั้นเอง ในตระกูลก็มีทรัพย์สินแค่ไม่กี่ล้าน อย่างมากก็หลายสิบล้าน แต่ไปสู้กับบริษัทติงซื่อกรุ๊ป เหมือนเอาไข่ไปกระแทกหินนะ”

โจ้วหล้าง เสียอาการ

นึกว่าเรื่องอะไรกัน

ไปสู้กับบริษัทติงซื่อกรุ๊ป พูดเล่นหรือเปล่า นั่นมันใหญ่โตขนาดนั้น ให้เขาไป ก็เท่ากับไปตายหรือไง?

หรือไปถวายหัว?

“ผมไม่ได้มาหาคุณ แต่เป็นพี่ชายคุณ”

ฉินเฟิงพูดนิ่งๆ “พี่ชายของคุณ ดูไปแล้วเหมือนจะเป็นแค่ประธานของตึกเทียนฮัว แต่ว่า ผมพบว่า มันไม่ใช่ง่ายๆ แบบนั้น เบื้องหลังเขายังมีคนอื่น ผมแค่อยากไปหาพี่ชายคุณ แล้วร่วมมือกัน ผมสามารถช่วยเขาล้มล้างตระกูลติงได้ ตอนนี้ตระกูลติงกำลังตามจับผมอยู่ในเมือง ผมเข้าไปไม่ได้”