บทที่ 590 ตระกูลกู้หวาดกลัว

สุดท้าย กู้เฉิงนั้นถูกฉินเฟิงทุบตีจนกลายเป็นกองเลือด

"ใต้เท้า"

ตู้ต้วนเทียนหยิบกระดาษทิชชู่ออกมาแล้วยื่นให้ฉินเฟิง

ฉินเฟิงรับมา เช็ดคราบเลือดที่มือและใบหน้า จากนั้นมองไปที่ก้อนเนื้อและเลือดที่พร่ามัว แล้วกล่าวว่า “ที่จริงแล้ว ถือว่าคุณโชคดีมากนะ เพราะผมไม่ค่อยลงมือด้วยตัวเอง ครั้งสุดท้ายที่ผมลงมือ คือตัดหัวหัวหน้าองครักษ์อินทรีเหล็กของจักรพรรดิแห่งหนานเยว่จ้าวเม่ย ระดับปรมาจารย์ คุณถือว่าได้รับเกียรตินี้มากแล้ว"

หลังจากนั้น ฉินเฟิงมองไปที่คนอื่นที่ล้มลงและพูดว่า "เขายังไม่ตาย แบกเขากลับไป บอกตระกูลกู้ว่า ถ้าให้ผมได้ยินการเรียกขานแบบนี้อีกครั้ง ทั้งตระกูลกู้ ผมจะไม่ปล่อยไปแม้แต่คนเดียว”

อิ่นซิน เป็นบุคคลที่สำคัญที่สุดของเขา!

ต่อหน้าอิ่นซิน เขาเป็นสามีที่เอาใจใส่ อ่อนโยน หรือเผด็จการ

ต่อหน้าคนอื่น ฉินเฟิงเป็นเหมือนราชาแห่งราตรีที่มืดมิด

เลือดเย็น

และคนเหล่านั้นที่ตู้ต้วนเทียนได้หักแขนขา ยังคงกรีดร้องอย่างเจ็บปวด แต่ในตอนนี้ พวกเขารู้สึกเหมือนมีมือใหญ่มาจับที่คอของพวกเขา ขยับเบาๆ และพวกเขาเหมือนกำลังจะตาย

กำลังจะตายจริงๆ

ความรู้สึกขาดอากาศหายใจเข้ามา

ในท้ายที่สุด ด้วยการจากไปของฉินเฟิง พวกเขาจึงได้รับชีวิตใหม่อีกครั้ง

“คนคนนั้น อะไรกัน ทำไมน่ากลัวจัง?”

มีคนหายใจหอบแล้วถาม

“ไม่รู้ ผมไม่อยากสัมผัสอีกแล้ว”

คนอื่นๆเบิกตากว้างด้วยความกลัวในดวงตาของพวกเขา

ในท้ายที่สุด พวกเขาทั้งหมดมองไปที่กู้เฉิง เต็มไปด้วยเลือด แขนขาทั้งหมดถูกหัก และหัวเต็มไปด้วยเลือด แต่เขายังคงรู้สึกตัวและตะโกนด้วยความหวาดกลัว "อย่า...ไม่.. . ไม่เอา……”

“คนนี้ โหดร้ายเกินไปแล้ว เราจะพากลับไปไหม?”

มีคนถามด้วยความตกใจ

“ต้องพากลับสิ ผมไม่อยากเจอหน้าคนๆนั้นอีกแล้ว”

หนึ่งในนั้นกลืนน้ำลาย

ทันใดนั้น ศพนี้ ไม่ๆ ศพที่ยังเหลือลมหายใจอยู่ ก็ถูกพวกเขาหามกลับไปด้วยกัน

เมื่อเขากลับไปถึง ทั้งตระกูลกู้ก็โกรธจัด

สมาชิกในตระกูลกู้ทั้งหมดออกมา มองไปที่กู้เฉิงซึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสในบริเวณลานหน้าบ้าน ล้วนโกรธมาก โดยเฉพาะกู้หยุนเฟย เขาก็โกรธมากจนถึงสุดขีด

ต้องรู้ว่า กู้เฉิงเป็นน้องชายของเขาเอง

“เสี่ยวเฉิง”

กู้หยุนเฟยเดินไปข้างหน้า กู้เฉิงด้วยความยากลำบาก

“ไม่...อย่า...อย่า...”

และกู้เฉิง ราวกับว่าไม่รู้จักเขา ยังคงส่ายหัว

กู้หยุนเฟยมองไปที่ฉากนี้ ดวงตาของเขาเป็นสีแดง "ฉินเฟิง ไอ้ฉินเฟิง ตระกูลกู้ของเรายังไม่ได้คิดบัญชีกับคุณ แต่คุณกล้าที่จะมาทำร้ายน้องชายของผม หาที่ตายจริงๆ"

“ตระกูลกู้ รวบรวมกำลัง และเตรียมที่จะไปฆ่าฉินเฟิง”

กู้หยุนเฟยกล่าวอย่างโกรธเคือง

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ มีเสียงมาจากห้องโถงชั้นในว่า "อย่าไป"

ในทันที ทุกคนมองไปที่ห้องโถงด้านใน และเห็นชายวัยกลางคนเดินออกมาจากห้องโถงชั้นใน เขาหน้าตาคล้ายกู้หยุนเฟยเล็กน้อย แต่เขาแก่แล้ว อายุราวๆหกสิบเศษ

“ท่านพ่อ ทำไมท่านไม่ให้ไป? นี่คือน้องชายของผม ลูกของท่าน ที่ถูกทุบตีเช่นนี้”

กู้หยุนเฟยกล่าวด้วยเสียงแหบ

“ผมอยากแก้แค้น อยากแก้แค้น ผมจะไปฆ่าไอ้สารเลวคู่นั้น ที่กล้าทำแบบนี้กับน้องชายของผม พวกเขามีสิทธิ์อะไร ถึงกล้า ผมจะทำให้พวกเขาตายทั้งเป็น”