บทที่ 601 งานแต่งงาน 2

ในต้าหัว เครื่องแบบทหารไม่ใช่ว่าจะเป็นสีเขียวเข้มทั้งหมด ชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้ม เพียงแต่สำหรับทหารส่วนใหญ่เท่านั้น และอยู่ด้านบนสุด เครื่องแบบทหารที่แสดงถึงตัวตนของนายพล จะเป็นสีดำ

นายพลแต่ละคน มีชุดเดียวเท่านั้น

มอบให้ในพิธีแต่งตั้ง

หมายความว่า มีเพียงในวันที่สำคัญที่สุดเท่านั้น ที่จะสวมใส่ชุดนั้น

และฉินเฟิงคิดว่า วันนี้ก็เป็นวันที่สำคัญที่สุดของตัวเอง

ฉินเฟิงหยิบมันขึ้นมา รูปแบบไม่แตกต่างจากเครื่องแบบทหารทั่วไปมากนัก ยังกลมกลืนมากกว่านี้เล็กน้อย ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวก็คือสีดำ และมีเสื้อคลุมตัวหนึ่ง อยู่ข้างใต้

นั่นคือเสื้อคลุมไหมลายมังกรสีทอง

ถ้าหากว่าเครื่องแบบทหารสีดำ มีสิบคนที่มี ถ้าอย่างนั้นเสื้อคลุมไหมมังกรสีทอง มีเพียงเขาคนเดียวที่มีจริงๆ

นี่แสดงถึงเทพสงคราม

แน่นอนว่า ชุดแต่งงานของอิ่นซิน ก็มีค่ามากเช่นกัน ชุดแต่งงานที่ออกแบบโดยผู้เชี่ยวชาญ แม้แต่ตัวของอิ่นซินเองก็คิดว่ามันสวย ด้วยประสบการณ์ของเธอ ก็มองไม่ออกว่าเป็นชุดแต่งงานแบบไหน

ล้ำค่ามาก

ว้าว

ฉินเฟิงเปลี่ยนชุดนี้ ต่อจากนั้นเดินออกมา คลุม สวมเสื้อคลุมให้กับตัวเอง ทำให้ทั้งทุกคนประหลาดใจในทันที เพราะว่า หล่อมาก เลือดเย็นแล้วก็เผด็จการ และมีอำนาจ แล้วก็รัศมีก็เป็นจักรพรรดิที่เฝ้ามองปฐพี ทำให้ผู้คนสยบ

ฉินเฟิงไม่ได้แต่งหน้า เพราะว่าเขาไม่ต้องการ

เดิมทีก็เป็นคนหน้าคมสัน คิ้วเข้มทั้งคู่ ดุดันแหลมคม คนทั้งคนเหมือนดาบเล่มหนึ่งทะยานขึ้นฟ้า แต่กลับมีความรู้สึกของจักรพรรดิที่เฝ้ามองปฐพี นัยน์ตาสีดำคู่นั้น เหมือนซ่อนเร้นหลายสิ่งหลายอย่าง ทำให้คนราวกับควบคุมไม่ไหว ก็จมลึกอยู่ในนั้น

แต่วินาทีนี้ ดวงตาคู่นี้ กลับดูอ่อนโยนเล็กน้อย ไม่เยือกเย็นอีกต่อไป

นี่ก็คือฉินเฟิง

เทพสงครามผู้มีอำนาจแห่งต้าหัว

ในช่วงเวลานี้ หลิวลานเมิ่งก็ออกมาครั้งหนึ่งเช่นกัน คนทั้งคนก็จ้องมองอย่างตกตะลึง เพราะว่าอคติก่อนหน้านี้ เธอไม่เคยเผชิญหน้ากับฉินเฟิงมาก่อน แต่วันนี้มองดูดีๆ

สุดยอดมาก

หล่อมาก!

ใบหน้านี้!

รัศมีนี้!

“ทำไมฉันถึงไม่เคยรู้มาก่อนว่า เมื่อก่อนนี้มองหมอนี่ ไม่หล่อเอาซะเลย แต่มองดูวันนี้ พระเจ้า เกือบจะทำให้ฉันหวั่นไหว เสี่ยวซิน คงไม่ใช่ว่าแต่งงานกับเขาเพราะเหตุนี้หรอกนะ ไม่สิ ไม่ถูก หน้าตาดีแล้วยังไง ตัวเองไม่มีปัญญา รู้แต่เกาะผู้หญิงกิน ถ้าอย่างนั้นก็ยังเป็นเศษสวะอยู่ดี ฉันจะต้องหนักแน่น อือ หนักแน่น”

หลิวลานเมิ่งหนักแน่นในความคิดของตัวเอง

อือ

เพียงแค่ภายนอกดูดี จะมีประโยชน์อะไร

ตัวเองไม่มีปัญญา รู้แต่เกาะผู้หญิงกิน ถ้าอย่างนั้นก็ยังทำให้คนดูถูกอยู่ดี

อือ

หนักแน่น!

หลิวลานเมิ่งหนักแน่นในความคิดของตัวเอง ก็กลับไปในห้อง และผ่านไปครึ่งชั่วโมง พวกเขาถึงได้เก็บข้าวของ พาคนออกมา หลังจากที่ออกมา หลิวลานเมิ่งถามขึ้นมาว่า: “เสี่ยวซิน พวกเธอเช่ารถแต่งงานหรือยัง?”

“อยู่ข้างนอก”

อิ่นซินส่งไปข้างนอก

ทุกคนก็ออกไปทันที

ข้างนอกมีรถต่อเป็นแถว แต่ว่า แต่นี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นสำคัญคือ ผู้คนมากมายอยู่ที่หน้ารถคันนี้ กำลังรอพวกเขาอยู่ ในนั้นมีโหวเฟยเป็นผู้นำ

“นั่นคือ……เติ้งเจีย แชมป์เทพนักแข่งรถคนก่อน!”

ทันใดนั้น หลิวลานเมิ่งเบิกตากว้าง มองไปทางคนข้างๆของโหวเฟย

เธอรู้จักคนคนนั้น

เติ้งเจีย!

แชมป์เทพนักแข่งรถคนก่อน เธอเคยดูการแข่งขันครั้งนั้น มันสุดยอดมาก และได้รับการยกย่องว่าเป็นเทพนักแข่งรถ!

และเขา ไม่นึกเลยว่าจะรออยู่ที่นี่ในตอนนี้

“ฉันไม่ใช่เทพนักแข่งรถอะไรหรอก บอสต่างหากที่เป็น”