ตอนที่ 603
บทที่ 604 งานแต่งงาน 5
October 28, 2026
ตามหลักธรรมชาติของมนุษย์
หวังหลั่งวิเคราะห์ทีละอย่าง จากมุมมองของเหตุผล พูดออกมาแล้วว่าพวกเขาจะออกไป อันที่จริงก็ถูก
ทำให้พนักงานที่ทรยศเหล่านั้นรู้สึกสบายใจขึ้นบ้าง
คนตายเพราะทรัพย์ นกตายเพราะอาหาร พวกเราไป ก็ถูกต้อง
จากเรื่องนี้ พิสูจน์ว่าเขามีความสามารถจริงๆ
แต่ว่า ชีวิตคนเราไม่ใช่มีเหตุผลตลอด ชีวิตคนเราก็ยุทธภพใหญ่ เป็นหลักทำนองคลองธรรม อิ่นซินใช้พวกเขา คัดเลือกพวกเขามา นี่เป็นน้ำใจ พวกเขาตอบแทนด้วยแรงงาน ก็เทียบเท่ากับได้รับเงินเดือน
พวกเขาไม่ได้ติดค้างอิ่นซิน
“พวกนาย!”
อ้ายเสี่ยวซีมองดูพวกเขา โกรธจัดมาก!
กำลังจะด่าอะไรบางอย่าง ก็มีมือเนียนเรียววางอยู่บนไหล่ของเธอ หันหน้ากลับไป ก็คืออิ่นซิน เธอก็ไม่ได้พูดอะไรในทันที เรื่องนี้ปล่อยให้เจ้านายมาจัดการเองดีกว่า
“หวังหลั่ง ตัดสินใจแล้วเหรอ?”
อิ่นซินใส่ชุดแต่งงาน สวยมากๆ เธอในวันนี้ ไม่ได้เย็นชาเหมือนเมื่อก่อน มีความสงบนิ่ง แต่ก็ยังมองไปทางหวังหลั่งแบบนี้ ในดวงตาก็ซับซ้อนเล็กน้อย
หวังหลั่งคนนี้ ตอนนั้นยังเป็นแค่พนักงาน เธอเป็นคนคัดเลือกมากับมือ
ตอนนี้ บอกว่าทรยศก็ทรยศ
“ประธานอิ่น พูดตามตรง ผมขอบคุณมากสำหรับการฝึกฝนของคุณ หากไม่ใช่คุณ ผมก็มาไม่ถึงตำแหน่งนี้ของคุณ แต่ว่า ผมไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองคนเดียว ผมยังมีครอบครัว ผมไม่สามารถตามเรือที่กำลังจะล่ม แล่นต่อไปได้ ดังนั้น ประธานอิ่น ขอโทษด้วย”
หวังหลั่งก้มหน้าเล็กน้อย
แต่ว่า ในดวงตาของอิ่นซินยิ่งซับซ้อนมากขึ้น เรื่องดำเนินมาจนถึงวันนี้ เขาหวังหลั่งยังคงใช้คำพูด มาสะกดกลั้นคำพูดของเธอ
กลัวว่าเธอจะพูดอะไรอีก ทำให้พนักงานข้างหลังของเขาไม่หนักแน่น
ยังไงซะ ตอนนั้นอิ่นซินคัดเลือกพวกเขามากับมือ
แต่ว่า หวังหลั่งพูดว่า ไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองคนเดียว คนเหล่านั้นก็หาเหตุผลสบายใจ ให้กับการทรยศของตัวเองได้ในทันที ไม่สิ พวกเราทรยศ ไม่ใช่เพื่อพวกเรา แต่เพื่อคนในครอบครัวของพวกเรา
เมื่อคิดแบบนี้ได้ การทรยศไม่ได้รู้สึกแย่มากขนาดนั้น
หวังหลั่งคนนี้ ไม่จริงใจมาก
ในท้ายที่สุด อิ่นซินถอนหายใจเล็กน้อย: “หวังว่าพวกนายจะไม่เสียใจก็พอแล้ว”
ไม่มีทางเสียใจ!
พวกเราจะได้ขึ้นเรือลำใหญ่ของตระกูลกู้แล้ว
คนที่นำโดยหวังหลั่งทยอยคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้
และฉวยโอกาสนี้ กู้หยุนเฟยอยู่ข้างๆ ยิ้มเยาะเย้ยพูดขึ้นมาว่า: “ใช่แล้ว ประธานอิ่น มีเรื่องหนึ่ง ที่ฉันลืมบอกคุณไป ไม่เพียงแต่หวังหลั่ง เฉียนปู้เวยก็จะมาหาฉัน คนทางคุณ จะมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ฮ่าฮ่า”
ถึงเวลาเปรียบเทียบ
ใครชนะ ใครแพ้ มองแค่แวบเดียวเท่านั้น
และในเวลานี้ ก็มีเสียงดังมาจากข้างนอกว่า: “มา มา มาแล้ว”
ทุกคนมองออกไปข้างนอก เพียงแต่เห็นเฉียนปู้เวยเดินเข้ามาพร้อมกับผู้คนมากมาย ไอ้อ้วนที่ตาหยี ใบหน้าอิ่มเอิบ คนที่อยู่ข้างหลัง ก็ค่อนข้างน่าเกรงขาม
กลุ่มนี้ ไม่ใช่ลูกน้องของอิ่นซิน แต่เป็นพันธมิตรของบริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ป
แต่ว่า ในวินาทีนี้ เฉียนปู้เวยกลับเดินไปทางข้างกายของกู้หยุนเฟย และตะโกนเสียงดังว่า: “หยุนเฟย ครั้งนี้ที่ฉันมา ยังนำของขวัญชิ้นใหญ่ มามอบให้กับเจ้าสาวด้วย จะต้องตกตะลึงกันทั้งหมดอย่างแน่นอน หวังว่า พวกคุณจะไม่รังเกียจ”
“จะรังเกียจได้ยังไง ขอบคุณมากๆ”
กู้หยุนเฟยก็ตอบรับ
ในไม่ช้า ผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกันที่ฝั่งของกู้หยุนเฟย ในขณะที่ฝั่งของอิ่นซินนี้ กลับไม่มีใครเลย เห็นได้ชัดว่าว่างเปล่า
กู้หยุนเฟยเห็นแล้ว หัวเราะเยาะพูดขึ้นมาว่า: “อิ่นซิน อิ่นซิน เห็นมั้ย นี่ก็คืออำนาจ ทางพวกเรานี้ มีคนมากมาย ทางพวกเธอไม่มีใคร ผู้ที่ตั้งตนอยู่ในธรรมย่อมจะมีแต่ผู้ให้การช่วยเหลือ ผู้ที่ขาดธรรมย่อมจะมีแต่คนตีจาก บริษัทกึ่งซานหยวนกรุ๊ปของพวกเธอล้มละลายแน่”
“ใครบอกว่าพวกเราไม่มีใคร แค่ยังไม่มา”
อ้ายเสี่ยวซีพูดอย่างโกรธเคือง
เธอโกรธมาก