บทที่ 607 งานแต่งงาน 8

ประโยคเดียว ก็ทำให้คนทางกู้หยุนเฟยนี้ ตื่นเต้นขึ้นมากันทั้งหมด

กู้หยุนเฟยถึงกับอิจฉาตาร้อน

ในที่สุดก็มาซะที !

“เด็กน้อย นายรู้มั้ย คุณชายต่งตระกูลต่งที่มาที่นี่เป็นใคร ตระกูลอันดับหนึ่งแห่งมณฑลเจียง รู้ไหมว่าแนวคิดคืออะไร? มณฑลเจียง นั่นมันใหญ่กว่าเจียงเฉิง ร้อยเท่า พันเท่า นายสามารถวางอำนาจที่เจียงเฉิงได้ แต่ถ้าอยู่ที่มณฑลเจียง นายก็เป็นแค่กบในกะลา สิ่งที่น่าตลกกว่านั้นก็คือ ยังต่อสู้กับฉันอย่างไม่รู้สึกกระดากอาย”

กู้หยุนเฟยมีความรู้สึกเหมือนราชาเสด็จมา วินาทีนี้ เขารู้สึกว่าตัวเองต่างหากที่เป็นผู้ปกครองเจียงเฉิงแห่งนี้

“อิ่นซิน สุดท้ายฉันก็ชนะอยู่ดี สู้กันมาตลอดชีวิต เธอก็ยังสู้ฉันไม่ได้”

ใบหน้าของอิ่นเสี้ยงสวี่ก็ปรากฏรอยยิ้มได้ใจ

ในที่สุด เธอก็ชนะอยู่ดี

“เพื่อนๆ ตามฉันไปต้อนรับคุณชายต่ง”

กู้หยุนเฟยโบกมือ และเดินไปทางเข้าประตู

และหวังหลั่งกับเฉียนปู้เวย เหลือบมองไปทางอิ่นซินแวบหนึ่ง จากนั้นหวังหลังพูดขึ้นมาว่า: “ประธานอิ่น คนตายเพราะทรัพย์ นกตายเพราะอาหาร ภัยพิบัติมาต่างคนต่างเอาตัวรอด ขอโทษด้วย พวกเราต้องเอาตัวรอด ”

“หยกไข่มุกของฉัน จะไม่สูญเปล่า”เฉียนปู้เวยก็พูดขึ้นมา

ต่อจากนั้น ทั้งสองคนก็เดินตามกู้หยุนเฟยไปที่หน้าประตู

ก็แบบนี้ ทุกคนก็มองไปที่พวกเขาทั้งหมด มองไปทางหน้าประตู รวมทั้งจางลี่กับอิ่นหยวน แต่ว่าจางลี่กับอิ่นหยวนในเวลานี้ก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จางลี่พูดอย่างพึงพอใจในทันที: “นี่ต่างหากเป็นฉากที่ฉันอยากเห็น เสี่ยวซินต้องเสียใจ”

“พวกเราทำถูกแล้ว”

อิ่นหยวนก็พูดพึมพำ

ใช่แล้ว

เขาทำถูกแล้ว ไม่จำเป็นต้องโทษตัวเอง

และในเวลานี้ ชายในชุดสูทสีขาว ยืดตัวตรง แว่นขอบทอง รัศมีเยือกเย็นสูงส่ง ไว้ผมทรงโมฮอก บนตัวก็มีรัศมีความเตรียมพร้อมตลอด จะต้องมีอำนาจขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้คนไม่กล้าเพิกเฉย

และในวินาทีนี้ เขากำลังเดินมาข้างใน

ดีมากจริงๆ!

กู้หยุนเฟยมองดูขาของต่งเซิง ในใจก็ดีใจมาก เนื่องจากว่าเขาเพียงแค่ได้รับข้อความ บอกว่าขาของต่งเซิงหายดีแล้ว นี่ไม่ได้หมายความว่าเป็นจริง เนื่องจากว่าเขาไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง

และวันนี้ เขาได้เห็นแล้ว

หายดีจริงๆ

ถูกต้อง ท่านนี้รัศมีไม่ธรรมดา ถูกคนพยุงเดินมา ก็คือต่งเซิง ทายาทตระกูลต่ง

“กู้หยุนเฟยแห่งตระกูลกู้ นำพากลุ่มคนในเจียงเฉิง เข้าพบคุณชายต่ง”

พลั่กดังมาเสียงหนึ่ง

กู้หยุนเฟยนำพาคนมา คุกเข่าลงข้างหนึ่งตรงหน้าของต่งเซิง

คุกเข่าลงแสดงความเคารพ

แสดงถึงการยอมจำนน

แต่ว่า วินาทีนี้ คนที่คุกเข่าตามเขา อยู่ด้านหลัง ก็ทยอยคุกเข่าลง : “เข้าเฝ้าคุณชายต่ง!”

ทุกคน สีหน้าแดงเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงมาก เพราะว่าอยู่ตรงหน้านี้คือคุณชายต่งเลยนะ เป็นคนใหญ่คนโตที่พวกเขาทั้งหมดรวมตัวกันก็สู้ไม่ได้ คนใหญ่คนโตอย่างแท้จริง

ตราบใดที่ได้รับความชื่นชมของท่านนี้ ถ้าอย่างนั้นมีอำนาจอย่างรวดเร็ว คาดว่าจะเป็นจริงในไม่ช้า

พวกเขาวิตกกังวลมาก

ก็คาดหวังเป็นอย่างมาก

จางลี่กับอิ่นหยวนที่อยู่ข้างๆก็มองดูทางนี้อย่างคาดหวัง

อย่างไรก็ตาม ต่งเซิงมาถึงตรงหน้าพวกเขา ต่อจากนั้นก็ไม่ได้มองพวกเขาเลย เดินตรงไปที่ทางฉินเฟิงนั้น สุดท้าย พลั่กดังมาเสียงหนึ่ง ต่งเซิงก็คุกเข่าลง ตะโกนเสียงดังว่า : “ทายาทคนแรกของตระกูลต่ง ต่งเซิง เข้าเฝ้าเทพสงคราม”

ฉากต่อมา ทำให้ทุกคนนิ่งอึ้ง ไม่ใช่นิ่งอึ้ง แต่เป็นตกตะลึงต่างหาก

ชั่วขณะหนึ่ง ทั่วทั้งชั้นสี่ก็เงียบลงมาทั้งหมด ทุกคนเบิกตากว้างอย่างเหลือเชื่อ มองดูฉากนี้ ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย เป็นไปไม่ได้ จะเป็นแบบนี้ได้ยังไง