บทที่ 609 งานแต่งงาน 10

“เธอไปเถอะ”

อิ่นซินโบกมือ ให้อิ่นเสี้ยงสวี่ไป แววตาล้ำลึก ค่อนข้างซับซ้อนจริงๆ

คนคนนี้ ตั้งแง่กับเธอมาหลายปี

เริ่มตั้งแง่กับเธอตั้งแต่ชั้นประถม

คราวนี้ ก็หยุดลงมาสักที

จบลงแล้ว

“ขอบคุณมาก…….ขอบคุณ……ขอบคุณ……”

อิ่นเสี้ยงสวี่คำนับอย่างต่อเนื่อง จากนั้นก็รีบออกไป ไม่กล้าที่จะอยู่ต่อ เธอกลัวว่าลูกพี่ลูกน้องคนนี้ จะโหดเหี้ยมขึ้นมาในทันที ฆ่าเธอ ถ้าอย่างนั้นเธอก็ไม่มีที่ให้เสียใจอีก

อันที่จริงฉินเฟิงก็ยืนรออยู่ข้างอิ่นซิน มองดูอย่างเงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร

สำหรับการตัดสินของอิ่นเสี้ยงสวี่ เธอไม่ได้แสดงความคิดเห็น

คนคนนี้ เป็นคู่แข่งของอิ่นซิน แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นต้องตาย อิ่นเสี้ยงสวี่ก็ไม่มีความสามารถ พอที่จะแผลงฤทธิ์อะไรได้

และในเวลานี้ กู้หยุนเฟยเห็นอิ่นเสี้ยงสวี่ออกไป ก็ได้ใช้กลอุบายเดิมๆ และคำนับให้กับฉินเฟิงพูดขึ้นมาว่า: “เทพสงคราม…….ผมไม่ได้ตั้งใจ…….ผมมีตาหามีแววไม่…….ขอร้องคุณปล่อยผมไปเถอะ”

“มีตาหามีแววไม่ ถ้าอย่างนั้น เปลี่ยนเป็นคนที่อ่อนแอกว่า พวกแกก็จะยิ่งรังแกใช่มั้ย?”

ความเยือกเย็นแวบวับในดวงตาของฉินเฟิง

ตระกูลกู้นี้ สมควรตาย!

ถ้าไม่ใช่ว่าฉินเฟิงกลับมา อิ่นซินยังไม่รู้ว่าจะถูกตระกูลนี้ทำลายจนกลายเป็นแบบไหน บอกว่าเป็นวิธีการเชิงพาณิชย์ แต่องครักษ์หมาป่าบอกกับเขาแล้วว่า ตอนนั้นมีวิธีการส่วนตัว ไม่น้อยเลย เพียงแต่ว่าถูกองครักษ์หมาป่าขัดขวางไว้เท่านั้นเอง

ช่วงเวลาที่ตระกูลกู้มาถึงเจียงเฉิง วางอำนาจบาตรใหญ่ ทำให้คนตายจำนวนไม่น้อย

โดยเฉพาะน้องชายคนนั้นของเขา!

ไม่รู้ว่าเล่นสนุกกับนักเรียนหญิงตายไปกี่คน

คนพวกนี้ สมควรตาย

“ไม่…….ไม่…….พวก…….พวกเรา…….”

เมื่อกู้หยุนเฟยได้ยินพูดนี้ สีหน้าดูหวาดกลัว อยากจะพูดอะไร แต่ว่า กลับไม่รู้จะพูดอะไร และสุดท้ายเขาก็ไม่สามารถอธิบายได้

แต่ฉินเฟิงกลับพูด

“ตระกูลกู้ ทรัพย์สินถูกยึด ตระกูลทั้งหมดถูกส่งไปประหารชีวิต ยึดทรัพย์สินโดยไม่สนใจชีวิต”

ฉินเฟิงออกคำสั่งไป โหดเหี้ยมเลือดเย็น

“ไม่…….ไม่…….”

สีหน้าของกู้หยุนเฟยซีดเซียว และตะโกนเสียงดัง

แต่อยู่รอบๆ ได้มีทหารเดินขึ้นมาแล้ว และดึงเขาออกไป ต่อให้เขาขัดขืน ก็ไม่มีประโยชน์ ต่อมาจะมีกองทัพจะมายังตระกูลกู้ และปฏิบัติตามคำสั่งของเทพสงคราม

และต่อมา คนในตระกูลกู้ก็ถูกพาตัวออกไป

ทำให้คนที่เหลืออยู่สีหน้ายิ่งซีดเซียว

และต่อมา ฉินเฟิงมองดูเจี่ยซิวแวบหนึ่ง เจี่ยซิวเหงื่อท่วมตัวแล้ว เขาเพิ่งจะจำฉินเฟิงได้ ไม่เพียงแต่เป็นMr.X ยังเป็นเทพสงครามผู้มีอำนาจแห่งต้าหัวด้วย แม่งเอ๊ย เขามีเรื่องกับใครกันแน่

“แกชอบหลอกลวงต้มตุ๋น ใช่มั้ย?”

ฉินเฟิงถามขึ้นมา

“ไม่ ไม่ ไม่……ผมไม่เคยหลอกลวงต้มตุ๋นมาก่อน……ผมเป็นพลเมืองดี……ตอนเป็นเด็กนักเรียนประถมก็เพราะว่าเคยพยุงคุณปู่ข้ามถนน……ได้รับรางวัลนักเรียนดีเด่น……”เจี่ยซิวพูดต่อ

“หือ?”

ฉินเฟิงขมวดคิ้ว

และการขมวดคิ้วนี้ ทำให้เจี่ยซิวสั่นเทาไปทั้งตัว: “ไม่ ไม่ ไม่ ผมหลอกลวงต้มตุ๋น ผมชอบหลอกลวงต้มตุ๋นที่สุด ผมก็หลอกลวงต้มตุ๋นมาตั้งแต่เด็ก เริ่มตั้งแต่เป็นเด็กนักเรียนชั้นประถม……”

“มอบภารกิจให้กับนายอย่างหนึ่ง”

ฉินเฟิงขัดจังหวะคำพูดของเขา

“ภารกิจ? ภารกิจอะไร?”

เจี่ยซิวสั่นเทาทั้งตัว

“ประเทศR หลอกลวงต้มตุ๋น ฉันอยากจะดูว่า นายจะหลอกลวงต้มตุ๋นได้ถึงขั้นไหน?”ฉินเฟิงพูด

ประเทศR ก็เป็นประเทศซากุระ ก็เรียกได้ว่าเป็นตงอิ๋ง

“หา?”

เจี่ยซิวตกตะลึง

“คัดค้านเหรอ?”

ฉินเฟิงก็ขมวดคิ้วอีก

“ไม่ ไม่ ไม่ ไปไปไป ผมจะพรุ่งนี้เลย ผมรับรอง”